ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3903

เมื่อเย่เฉินได้ยินเรื่องนี้ เส้นเลือดของเขาก็ผุดขึ้นมาโดยไม่ตั้งใจ

เขาไม่สงสัยในความเป็นจริงของสิ่งที่คลอเดียพูด เพราะโลกใบนี้ไม่เคยสงบสุขและใจดีเหมือนที่คนทั่วไปเห็นกัน

อย่ามองว่าเศรษฐกิจที่พัฒนาอย่างสูงของยุโรปและสหรัฐอเมริกา แต่โลกใต้ดินของยุโรปและสหรัฐอเมริกา ถึงเป็นสถานที่ที่สกปรกที่สุดในโลก ไม่มีใครเทียบได้เลย

อีกอย่างคลอเดียเองก็เป็นลูกสาวของอดีตผู้นำมาเฟียอยู่แล้ว ต้องเคยได้ยินเรื่องพวกนี้มาก่อนอย่างแน่นอน

สิ่งที่เขารู้สึกโกรธมากที่สุด ก็คือสมาชิกแก๊งเหล่านี้ที่มีมือมีเท้า แต่กลับทำกำไรมหาศาลจากการขายผู้หญิง ซึ่งเป็นเรื่องที่อุกอาจจริงๆ

ดังนั้น เขาระงับความโกรธของเขา และเอ่ยปากถามคลอเดียว่า “แล้วคุณรู้ได้อย่างไรว่า กัวเหล่ยจะลงมือกับเสี่ยวเฟิน?”

คลอเดียหยิบไฟฉายที่เหมือนลิปสติกออกมาจากกระเป๋าของเธอ แล้วพูดว่า “นี่คือไฟฉายแสงสีม่วงที่มีความยาวคลื่นสั่งทำเฉพาะ ซึ่งไม่เหมือนกับความยาวคลื่นแสงสีม่วงที่ใช้สำหรับการตรวจสอบธนบัตรทั่วไป และก็หาซื้อตามท้องตลาดไม่ได้ นอกจากนี้ยังมีน้ำยาพิเศษชนิดหนึ่งที่จับคู่กับไฟฉายแสงสีม่วงตัวนี้ น้ำยาตัวนี้จะเผยแพร่อยู่ภายใต้แสงสีม่วงของความยาวคลื่นตัวนี้เท่านั้น หลังจากที่พวกเขาเลือกเป้าหมายแล้ว พวกเขาก็จะใช้น้ำยาตัวนี้วาดเครื่องหมายเฉพาะ อยู่ที่ประตู ของเป้าหมายที่เลือกไว้”

“นี่เป็นกฎระหว่างแก๊งของหลายแก๊ง เพื่อหลีกเลี่ยงการแย่งชิงกัน พวกเขายังจำกัดจำนวนสูงสุดของเครื่องหมายสำหรับแก๊งเดียวกันในเวลาเดียวกัน หากมีเครื่องหมายของแก๊งที่ประตูของครัวเรือนใดบ้านหนึ่ง และจำนวนเครื่องหมายที่ทำไว้ภายในขอบเขตสูงสุดของแก๊งนี้ งั้นก็พิสูจน์ว่าแก๊งนี้ได้เลือกบ้านหลังนี้เป็นเป้าหมายลงมือแล้ว และกำลังเลือกโอกาสเพื่อลงมือ งั้นแก๊งอื่นก็ไม่สามารถมุ่งความสนใจมาที่บ้านหลังนี้ได้อีกต่อไป”

เมื่อพูดอย่างนั้น คลอเดียก็มองไปที่เย่เฉิน และเอ่ยปากพูดว่า “วันที่ฉันส่งข้อความถึงคุณ เป็นครั้งแรกที่ฉันพบเครื่องหมายที่พวกกัวเหล่ยทิ้งไว้ที่ประตูบ้านของป้าหลี่”

หลังจากที่เย่เฉินฟังจบแล้ว เขาก็พยักหน้าเล็กน้อย ดูเหมือนว่า การที่หลี่เสี่ยวเฟินทำดีกับคลอเดีย ยังคงเก็บเกี่ยวผลดีให้กับเธออยู่บ้าง ถ้าคลอเดียไม่หาวิธีที่จะปกป้องความปลอดภัยของเธอ เกรงว่าเธอจะรอไม่ถึงตัวเอมาถึง ก็ได้ถูกอีกฝ่ายลักพาตัวไปแล้ว

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เย่เฉินมองไปที่คลอเดีย และพูดอย่างจริงจังว่า “ขอบคุณ คลอเดีย ถ้าไม่ใช่เพราะคุณ เสี่ยวเฟินอาจประสบอุบัติเหตุไปแล้ว”

คลอเดียพูดอย่างจริงจังว่า “ถ้าไม่ใช่ป้าหลี่และพี่เสี่ยวเฟินรับฉันไว้ ฉันเกรงว่าตอนนี้ฉันคงไม่มีที่พักผิงแล้ว.......”

เย่เฉินมองดูรอยแผลเป็นปลอมบนใบหน้าของเธอ และถามว่า “เหตุผลที่คุณแกล้งทำเป็นว่าถูกไฟเผาไหม้ ก็น่าจะเป็นเพราะว่าคุณกลัวจะตกเป็นเป้าหมายของคนพวกนั้นใช่ไหม?”