ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 391
บทที่391
ขณะนี้ เว่ยฉางหมิงและเว่ยเลี่ยง ถูกลูกน้องของจี้ซื่อถังขวางไว้ตรงหน้าประตู
"ขอโทษครับ พวกคุณได้นัดไว้รึเปล่าครับ?"
ลูกน้องมองเว่ยฉางหมิงอย่างระวัง
เขาไม่เคยเห็นเว่ยฉางหมิง และสองวันมานี้คนที่มาขอหมอเทพซือที่จี้ซือถัง มีเยอะมากๆ ดังนั้นเขาเลยไม่กล้าให้ใครเข้ามาง่ายๆ
เว่ยฉางหมิงรีบพูดว่า:"สวัสดีน้องชาย ผมคือคุณชายใหญ่ของตระกูลเว่ย ชื่อเว่ยฉางหมิง รบกวนนายช่วยไปบอกกับหมอเทพซือหน่อย ก่อนหน้านี้ตอนที่อยู่มหกรรมการแพทย์แผนจีน ผมได้เสียมารยาทมาก วันนี้เลยมาขอโทษโดยเฉพาะ ขอให้หมอเทพซือให้โอกาสผมขอโทษต่อหน้าสักครั้ง"
ลูกน้องพูดอย่างเย็นชาว่า:"หมอเทพซือบอกไว้ว่า ไม่มีนัดก็จะไม่เจอ เพราะฉะนั้นเชิญคุณออกไปเดี๋ยวนี้!"
"นายเกรงใจผมหน่อย ยังไงผมก็เป็นคุณชายใหญ่ของตระกูลเว่ย ผมบอกว่า……"
"ขอโทษครับ จี้ซือถังเราไม่รู้จักตระกูลเว่ยอะไรนั่น ออกไปเดี๋ยวนี้ ไม่เช่นนั้นผมจะเรียกคนมาแล้วครับ!"
ลูกน้องยังคงไม่ยอม ไม่ไว้หน้าเว่ยฉางหมิงเลยสักนิด ผลักเขาออกไปตรงๆเลย
"อย่าสิน้องชาย มีอะไรค่อยๆพูดกัน……"เว่ยฉางหมิงเห็นแบบนี้ ร้อนรนทันที
ที่วันนี้เขามา ก็เพื่อจะขอให้ซือเทียนฉีออดฝกมา ช่วยเซียวอี้เชียน
ถ้าหากส่วนล่างของเซียวอี้เชียนถึงขั้นต้องตัดออก งั้นตระกูลเว่ยก็จะแย่จริงๆ
จากที่ตระกูลเว่ยดูแล้ว ตอนนี้มีแต่ซือเทียนฉีที่จะสามารถช่วยเซียวอี้เชียนได้
ตอนนี้ ซือเทียนฉีได้วางสายกับเย่เฉินแล้ว เดินออกไป
เมื่อเดินไปที่ประตู เห็นสองพี่น้องตระกูลเว่ย ซือเทียนฉีพูดอย่างเย็นชา:"ทำไมคุณสองคนถึงสร้างปัญหาในจี้ซือถังของผม?"
เมื่อเห็นซือเทียนฉีออกมา เว่ยฉางหมิงผลักลูกน้องคนนั้นออกไป และพูดอย่างรวดเร็ว:"หมอเทพซือ ผมชื่อเว่ยฉางหมิงจากตระกูลเว่ย ครั้งนี้ผมมาเพื่อขอความช่วยเหลือจากคุณ!"
สีหน้าของซือเทียนฉีดูบึ้งตึงเล็กน้อย และพูดว่า:"ผมจำคุณได้ ในวันงานมหกรรมการแพทย์แผนจีน คุณดูหมิ่นอาจารย์เย่ และตอนนี้คุณกล้ามาสร้างปัญหาที่จี้ซือถังของผมงั้นเหรอ?"
เว่ยฉางหมิงรีบพูดขอร้อง:"อย่าเพิ่งเข้าใจผิดครับหมอเทพซือ ในวันงานมหกรรมการแพทย์แผนจีน ผมเองก็มึนๆ ถึงได้ทำผิดต่อเย่เฉิน หวังว่าคุณจะใจกว้าง และยกโทษให้ผมในครั้งนี้ด้วย"
"เป็นไปไม่ได้"ซือเทียนฉีพูดอย่างเย็นชา:"อาจารย์เย่มีบุญคุณกับผม คุณทำผิดกับเขา มันร้ายแรงกว่าทำผิดกับผมอีก ดังนั้นไม่ว่าคุณจะขอให้ผมทำอะไรให้คุณ ผมก็จะไม่ตอบตกลง เชิญกลับครับ"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...