การมาถึงของเย่เฉิน ทำให้ป้าหลี่ยินดีอย่างมาก
เธอสั่งให้หลี่เสี่ยวเฟินปิดร้านเร็วขึ้น พาเย่เฉินรวมทั้งหลี่เสี่ยวเฟินและคลอเดียไปซื้อวัตถุดิบที่ตลาด
ภายในตลาด เมื่อป้าหลี่เห็นวัตถุดิบของอาหารถนัดมือก็มักจะหยิบชุดหนึ่งเสมอ บอกว่าจะต้องทำอาหารมื่อเย็นสุดหรูต้อนรับเย่เฉิน
หลังจากที่เย่เฉินซื้อวัตถุดิบกับพกเธอจนเสร็จ ก็นั่งรถของหลี่เสี่ยวเฟิน แล้วก็พาป้าหลี่ไปยังบ้านที่แวนคูเวอร์
หลังจากที่หลี่เสี่ยวเฟินมาแคนาดา ก็ไปสอบใบขับขี่ แล้วก็ซื้อรถเก๋งเชฟโรเลตมือสองมาหนึ่งคัน และรับส่งป้าหลี่กับคลอเดียไปมาระหว่างบ้านกับไชน่าทาวน์ทุกวัน
เย่เฉินคาดไม่ถึงว่าหลี่เสี่ยวเฟินจะซื้อรถเก๋งมือสองระดับต่ำแบบนี้ อดไม่ได้จึงถามเธอว่า “เสี่ยวเฟิน ทำไมไม่ซื้อรถที่มันดีกว่านี้หน่อยละ?”
หลี่เสี่ยวเฟินพูดยิ้มๆว่า “รถก็เป็นแค่เครื่องมือแทนการเดิน ไม่จำเป็นต้องซื้อดีมากหรอก รถมือสองราคาถูก และประกันก็ถูกด้วย สามารถประหยัดเงินได้ไม่น้อย ขีดข่วนอะไรก็ไม่รู้สึกแย่ รถคันนี้คันเล็ก ใช้น้ำมันก็น้อยลงหน่อย คุ้มค่ากับการใช้งาน”
เย่เฉินพูดอย่างจริงจังว่า “อย่างน้อยก็ซื้อรถใหม่สิ ไว้พี่ซื้อให้เธอคันหนึ่งแล้วกันนะ”
หลี่เสี่ยวเฟินรีบพูดว่า “พี่เย่เฉิน พี่อย่าได้ซื้อให้ฉันเชียวนะ ซื้อให้ฉัน ฉันก็ไม่มีทางขับหรอก ฉันคนนี้พี่ก็ไม่ใช่ว่าไม่รู้ โตมาที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ประหยัดจนชินมาตั้งแต่เด็กแล้ว ไม่ได้มีความต้องการต่อวัตถุมากนัก อีกอย่างชีวิตในตอนนี้ของฉัน เทียบกับที่อยู่ในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าในตอนนั้นแล้ว ดีขึ้นมากๆเลย เพียงพอแล้วค่ะ”
พูดแล้วเธอก็ยิ้มแย้ม พูดว่า “คงจะไม่มีชีวิตในการสุขสบายอย่างนั้นละมั้งคะ”
เย่เฉินฟังแล้วก็พยักหน้าอย่างเข้าใจดี
ที่จริงแล้วเขาก็เหมือนกับหลี่เสี่ยวเฟิน ไม่ได้มีความต้องการทางวัตถุอะไรมากนัก
ถ้าหากว่าเป็นแค่เขาตัวคนเดียว เรื่องการกินอยู่อาศัยก็ไม่ได้มีความต้องการอะไรสูง
ทั้งเขตอาศัยสร้างอย่างเปราะบาง ดูแล้วเหมือนกับสวนสาธารณะใหญ่มากกว่า สภาพแวดล้อมดีมาก
ผู้ที่เจอภายในเขตอาศัยแทบจะมีแต่ชาวจีน ชาวจีนที่อาใช้ชีวิตอยู่ในที่แห่งนี้ ถึงแม้จะไม่มีพื้นฐานด้านภาษาอังกฤษเลย ก็ไม่กระทบต่อการใช้ชีวิตเลยแม้แต่นิดเดียว
สำหรับผู้อพยพชาวจีนที่ไม่มีพื้นฐานภาษาอังกฤษเลย และไม่คุ้นชินกับการใช้ชีวิตของชาวตะวันตกแล้วมันดีมากจริงๆ
หลี่เสี่ยวเฟินจอดรถ ก็ทนรอไม่ไหวรีบพาตัวเย่เฉินไปเที่ยวชมบ้าน
บ้านของอเมริกาเหนือ ไม่อนุญาตให้ขายอย่างว่างเปล่า โดยปกติแล้วต้องทำการตกแต่งให้เสร็จเรียบร้อย และมีเครื่องใช้ไฟฟ้าในบ้านพร้อมแล้วถึงจะสามารถขายได้ ดังนั้นบ้านหลังนี้จึงตกแต่งได้ดีอย่างมาก เครื่องใช้ในบ้านหรือเครื่องใช้ไฟฟ้าที่มีอยู่ก็ล้วนเป็นแบรนด์ระดับนานาชาติ ดูแล้วมีระดับอย่างมาก
หลังจากที่เย่เฉินเที่ยวชมดูรอบหนึ่งแล้ว ก็รู้สึกพอใจกับบ้านหลังนี้ ดูแล้วถังซื่อไห่ไม่ได้ทำไม่ได้กับป้าหลี่ บ้านหลังนี้ ในแวนคูเวอร์ สามารถถือได้ว่าเป็นคฤหาสน์หรูแล้ว

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...
เฮเลน่า แม่งก่น่ารังเกียจเกิ้น...
เฮเลน่ามึงก้ฝันกลางวันเกิ้น ถามหน่อยสู้ไรกับนานาโกะหรือกู้ซิวอิ้วอีกได้บ้าง เรื่องนี้ผู้หญิงแม่งก้มโนเก่งเกิน คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับพระเอก 555...
แล้วตู้ไหชิง ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไอซูเต้าขอแต่งงานหรอ ไม่รู้คนเขียน หรือคนแปลที่แปลมั่ว ซูเต้า ไม่เคยขอใครแต่งงาน แล้วไห่ชิงนั้นไม่ได้เรียกว่าขอแต่งงานหรอกหรอ 555...
พระเอกมันเป้นห่วงความรุ้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น ไม่อยากให้เศร้าใจมากขนาดนี้น ทำไมไม่แต่งงานกับนานาโกะไปเลยล่ะ ขัดใจ ถ้าเป้นครอบครัวอื่นอยากยกความดีความชอบให้ลูกสาวอีกฝ่ายก้ไมาแปลก แต่ครอบครัวนานาโกะยังไงต่อให้ไม่ยกความดีความชอบให้นานาโกะ พ่อนานาโกะก้รักนานาโกะมากอยุ่ล่ะ แคร์ความรู้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น แต่งงานไปนานาโกะไปเลย ได้จบๆ 555...
บางที อ.ก้เขียนลำเอียงเกินไป วานพั่วจวิ้นทำงานแค่ตายจนกว่าจะได้ยามา แต่ซูรั่วรี่ไม่ได้ทำไรเลย มาถึงก้ได้ยาล่ะ 555...
หม่าหลังนเอ๋ย หม่าหลัน!! คุณมึงมีสิทธิ์ไปสอนคนอื่นด้วยหรอ ตัวคุณมึงเองยังทำที่พูดไม่ได้เลย ยังมีน่าไปสอนคนอื่น 555 สนุกมาๆเลยครับ เรื่องแรกเลยที่อ่านแล้วอินขนาดนี้ ขอบคุณที่ทำออกมาให้อ่านครับ แต่ปรับให้ผญ.ที่เข้าหาพระเอก ไม่ต้องลุกหนักเกินไป มันดูน่าเบื่อ ดูขัดใจกับคนอ่าน เรื่องรักที่มีแต่พระเอกเข้าใจได้ แต่เรื่องที่อ่อยพระเอกขั้นสุด มันดูน่าเบื่อเกินไป ไม่ฟิน...
หม่าหลังนมากก...
สะใจมากกก...