การมาถึงของเย่เฉิน ทำให้ป้าหลี่ยินดีอย่างมาก
เธอสั่งให้หลี่เสี่ยวเฟินปิดร้านเร็วขึ้น พาเย่เฉินรวมทั้งหลี่เสี่ยวเฟินและคลอเดียไปซื้อวัตถุดิบที่ตลาด
ภายในตลาด เมื่อป้าหลี่เห็นวัตถุดิบของอาหารถนัดมือก็มักจะหยิบชุดหนึ่งเสมอ บอกว่าจะต้องทำอาหารมื่อเย็นสุดหรูต้อนรับเย่เฉิน
หลังจากที่เย่เฉินซื้อวัตถุดิบกับพกเธอจนเสร็จ ก็นั่งรถของหลี่เสี่ยวเฟิน แล้วก็พาป้าหลี่ไปยังบ้านที่แวนคูเวอร์
หลังจากที่หลี่เสี่ยวเฟินมาแคนาดา ก็ไปสอบใบขับขี่ แล้วก็ซื้อรถเก๋งเชฟโรเลตมือสองมาหนึ่งคัน และรับส่งป้าหลี่กับคลอเดียไปมาระหว่างบ้านกับไชน่าทาวน์ทุกวัน
เย่เฉินคาดไม่ถึงว่าหลี่เสี่ยวเฟินจะซื้อรถเก๋งมือสองระดับต่ำแบบนี้ อดไม่ได้จึงถามเธอว่า “เสี่ยวเฟิน ทำไมไม่ซื้อรถที่มันดีกว่านี้หน่อยละ?”
หลี่เสี่ยวเฟินพูดยิ้มๆว่า “รถก็เป็นแค่เครื่องมือแทนการเดิน ไม่จำเป็นต้องซื้อดีมากหรอก รถมือสองราคาถูก และประกันก็ถูกด้วย สามารถประหยัดเงินได้ไม่น้อย ขีดข่วนอะไรก็ไม่รู้สึกแย่ รถคันนี้คันเล็ก ใช้น้ำมันก็น้อยลงหน่อย คุ้มค่ากับการใช้งาน”
เย่เฉินพูดอย่างจริงจังว่า “อย่างน้อยก็ซื้อรถใหม่สิ ไว้พี่ซื้อให้เธอคันหนึ่งแล้วกันนะ”
หลี่เสี่ยวเฟินรีบพูดว่า “พี่เย่เฉิน พี่อย่าได้ซื้อให้ฉันเชียวนะ ซื้อให้ฉัน ฉันก็ไม่มีทางขับหรอก ฉันคนนี้พี่ก็ไม่ใช่ว่าไม่รู้ โตมาที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ประหยัดจนชินมาตั้งแต่เด็กแล้ว ไม่ได้มีความต้องการต่อวัตถุมากนัก อีกอย่างชีวิตในตอนนี้ของฉัน เทียบกับที่อยู่ในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าในตอนนั้นแล้ว ดีขึ้นมากๆเลย เพียงพอแล้วค่ะ”
พูดแล้วเธอก็ยิ้มแย้ม พูดว่า “คงจะไม่มีชีวิตในการสุขสบายอย่างนั้นละมั้งคะ”
เย่เฉินฟังแล้วก็พยักหน้าอย่างเข้าใจดี
ที่จริงแล้วเขาก็เหมือนกับหลี่เสี่ยวเฟิน ไม่ได้มีความต้องการทางวัตถุอะไรมากนัก
ถ้าหากว่าเป็นแค่เขาตัวคนเดียว เรื่องการกินอยู่อาศัยก็ไม่ได้มีความต้องการอะไรสูง
ทั้งเขตอาศัยสร้างอย่างเปราะบาง ดูแล้วเหมือนกับสวนสาธารณะใหญ่มากกว่า สภาพแวดล้อมดีมาก
ผู้ที่เจอภายในเขตอาศัยแทบจะมีแต่ชาวจีน ชาวจีนที่อาใช้ชีวิตอยู่ในที่แห่งนี้ ถึงแม้จะไม่มีพื้นฐานด้านภาษาอังกฤษเลย ก็ไม่กระทบต่อการใช้ชีวิตเลยแม้แต่นิดเดียว
สำหรับผู้อพยพชาวจีนที่ไม่มีพื้นฐานภาษาอังกฤษเลย และไม่คุ้นชินกับการใช้ชีวิตของชาวตะวันตกแล้วมันดีมากจริงๆ
หลี่เสี่ยวเฟินจอดรถ ก็ทนรอไม่ไหวรีบพาตัวเย่เฉินไปเที่ยวชมบ้าน
บ้านของอเมริกาเหนือ ไม่อนุญาตให้ขายอย่างว่างเปล่า โดยปกติแล้วต้องทำการตกแต่งให้เสร็จเรียบร้อย และมีเครื่องใช้ไฟฟ้าในบ้านพร้อมแล้วถึงจะสามารถขายได้ ดังนั้นบ้านหลังนี้จึงตกแต่งได้ดีอย่างมาก เครื่องใช้ในบ้านหรือเครื่องใช้ไฟฟ้าที่มีอยู่ก็ล้วนเป็นแบรนด์ระดับนานาชาติ ดูแล้วมีระดับอย่างมาก
หลังจากที่เย่เฉินเที่ยวชมดูรอบหนึ่งแล้ว ก็รู้สึกพอใจกับบ้านหลังนี้ ดูแล้วถังซื่อไห่ไม่ได้ทำไม่ได้กับป้าหลี่ บ้านหลังนี้ ในแวนคูเวอร์ สามารถถือได้ว่าเป็นคฤหาสน์หรูแล้ว

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...