เย่เฉินเบะปาก พูดว่า “5% ร้ายมากนักเชียว”
กัวเหล่ยยิ้มแห้ง รีบพูดว่า “เอาอย่างนี้ครับ ในเมื่อคุณเย่พูดออกมาแล้ว พวกเราก็จะต้องลดให้กับคุณสักหน่อย เปอร์เซ็นต์ของคุณคิดเป็น 2.5% ลดให้คุณครึ่งหนึ่งครับ!”
เย่เฉินพยักหน้าอย่างพอใจ พูดนิ่งๆว่า “อย่างนี้สิไม่เลว ฉันไม่ได้แคร์เงินแค่นี้ แต่แค่กฎระเบียบเบื้องต้นก็ควรจะต้องมี”
พูดจบ ก็โยนชิปจำนวนหนึ่งพันดอลลาร์แคนาดาเข้าไป พูดนิ่งๆว่า “มา เริ่มกันเลย”
กัวเหล่ยที่ยืนอยู่ด้านหลังเย่เฉินถอยหลังก้าวหนึ่งเงียบๆ จากนั้นก็ส่งสายตาให้กับคนแจกไพ่ที่เป็นเจ้ามือ
อีกฝ่ายเข้าใจอย่างชัดเจน แล้วก็เริ่มแจกไพ่ทันที
ตาแรก เย่เฉินได้ไพ่ใหญ่คู่หนึ่งมาอย่างง่ายดาย และชนะเงินหนึ่งพันดอลลาร์แคนาดาจากเจ้ามือมาได้อย่างง่ายดาย
เย่เฉินเห็นอย่างนี้แล้วก็พูดยิ้มๆว่า “วันนี้โชคดีนะเนี่ย แค่เริ่มก็ชนะแล้ว”
พูดจบ ก็นับชิปจำนวนสามพัน รวมทั้งเงินทุนและกำไรของเมื่อกี้ แล้วก็โยนลงไปทั้งหมดห้าพันดอลลาร์แคนาดา
ตานี้ เย่เฉินชนะอีกแล้ว
ชนะติดกันสองครั้ง เย่เฉินดูแล้วอารมณ์ดีอย่างมาก แล้วก็หยิบเอาชิปมูลค่าหนึ่งร้อยดอลลาร์แคนาดากองใหญ่โยนให้กับกัวเหล่ย พูดว่า “ไปเปลี่ยนเป็นหนึ่งพันทั้งหมดเลยแล้วกัน หนึ่งร้อยมันน้อยเกินไป”
กัวเหล่ยพยักหน้า เรียกพนักงานบริการมาคนหนึ่ง แล้วก็ออกคำสั่งไป
ในเวลานี้ เย่เฉินที่อยู่บนโต๊ะพนันนับชิปอย่างตามใจชอบ แล้วโยนลงไปหนึ่งหมื่นอย่างง่ายดาย พูดอย่างยิ้มแย้มว่า “คืนนี้ฉันโชคดี ฉันจะกินเจ้ามือสามตาให้ได้ก่อน!”
กัวเหล่ยเห็นว่าเย่เฉินมั่นใจอย่างมาก คิดอยากจะได้ทีขี่แพะไล่ จึงรีบส่งสายตาให้กับคนแจกไพ่
ตานี้ เย่เฉินไม่ได้ไพ่ใหญ่มา ส่วนหน้าไพ่ของเจ้ามือก็ไม่ถือวว่าใหญ่ แค่ใหญ่กว่าของเย่เฉินเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
ฉะนั้น เจ้ามือได้กินของเย่เฉินเจ้าเดียว และแพ้ให้กับอีกสองเจ้า
พูดจบ ก็โยนเข้าไปอีกหนึ่งหมื่น พูดเสียงดังว่า “เอาอีก!”
กัวเหล่ยในตอนนี้อารมณ์ดีอย่างมาก
นี่ก็คือสิ่งที่ว่าสิบเดิมพันเก้าหลอกลวง ผู้เปิดบ่อนก็คือผู้ริเริ่มในนั้น
ก็เหมือนกับกัวเหล่ย สิ่งที่เขาเล่น ก็คือสิ่งที่เห็นได้บ่อยอย่างสงครามประสาท
ให้เย่เฉินได้รับข้อดีอย่างมากชนะสักสองตา ให้เย่เฉินมีความรู้สึกผิดๆที่คิดว่าคืนนี้ตัวเองดวงดีอย่างมากก่อน จากนั้นก็ค่อยใช้ข้อดีที่น้อยมากชนะเย่เฉินหนึ่งตา แล้วชนะเอาเงินทั้งหมดที่ก่อนหน้านี้เย่เฉินชนะไปกลับคืนมาทั้งต้นทุนและกำไร
เขารู้สึกว่า อย่างนี้จะทำให้เย่เฉินรู้สึกมีความไม่พอใจ และให้รู้สึกว่า ตานี้ตัวเองขาดอีกแค่นิดเดียวเท่านั้น ตาหน้าเดี๋ยวก็ได้ชนะกลับคืนมา
และเย่เฉินก็แสดงออกมาอย่างนี้จริงๆ ทั้งหมดนี้ล้วนทำให้กัวเหล่ยรู้สึกว่า เย่เฉินตกหลุมพรางของตัวเองแล้ว แล้วยังเห็นได้อย่างชัดเจนว่ายิ่งหลอกยิ่งได้ ยิ่งหลอกยิ่งถลำลึก

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...