เย่เฉินพยักหน้า พูดว่า “ขับรถโรลส์รอยซ์คันนั้นมาอีกเหมือนเดิมละ รถอย่างอื่นฉันนั่งไม่ชิน”
“แน่นอนครับ!” กัวเหล่ยพูดยิ้มๆทันทีว่า “คืนวันพรุ่งนี้ ผมจะจัดเตรียมอย่างดีแน่นอนครับ!”
“ดี” เย่เฉินยืดตัวบิดขี้เกียจ แล้วพูดกับหลี่เสี่ยวเฟินและคลอเดียว่า “คืนพรุ่งนี้พวกเธอก็ไม่ต้องมากับฉันแล้วละ สถานที่แห่งนี้สภาพแวดล้อมแย่จริงๆ การระบายอากาศก็ไม่ค่อยดี ฝุ่นควันเต็มไปหมด ไม่ดีต่อร่างกายของพวกเธอ”
คลอเดียมึนงงไปหมด
เธอไม่เข้าใจ ทำไมวันพรุ่งนี้เย่เฉินถึงไม่พาตัวเองและหลี่เสี่ยวเฟินมา ถ้าหากว่าไม่พาพวกเธอสองคนมา แล้วถ้าหากว่าเกิดอันตรายกับหลี่เสี่ยวเฟินขึ้นมาจะทำยังไง?
แต่ว่า คำพูดนี้ก็ไม่สามารถถามออกมาตรงนี้ได้ ฉะนั้นจึงทำได้แค่พยักหน้าเท่านั้น
หลี่เสี่ยวเฟินเองก็รู้สึกว่าสถานที่นี้ไม่มีอะไรเลย อีกอย่างเห็นเย่เฉินเสียเงินแล้วก็เจ็บใจ
เดิมทีเธออยากจะบอกเย่เฉินว่าพรุ่งนี้ไม่ต้องมาแล้ว แต่เมื่อนึกดูแล้ว เหมือนว่าวันนี้เย่เฉินจงใจมาเพื่อเสียเงิน ดังนั้นเธอเองก็เดาแผนการของเย่เฉินไม่ถูกเหมือนกัน ฉะนั้นจึงทำได้แค่พยักหน้าตอบตกลงเหมือนกับคลอเดีย
จากนั้น เย่เฉินก็ออกคำสั่งกับกัวเหล่ยว่า “ส่งพวกเรากลับไปกัน”
กัวเหล่ยรีบพูดว่า “เชิญครับคุณเย่ เชิญทางนี้ครับ!”
ออกจากคาสิโนแล้ว กัวเหล่ยก็ขับรถโรลส์รอยซ์คันนั้น ส่งทั้งสามคนกลับไปที่บ้านป้าหลี่
เนื่องจากเย่เฉินแพ้เสียเงินเร็วมาก เวลาที่ทั้งสามคนออกจากบ้านใช้ไปเพียงแค่สองชั่วโมงเท่านั้น
ก่อนลงจากรถ กัวเหล่ยพูดกับเย่เฉินอย่างนอบน้อมว่า “คุณเย่ครับ งั้นคืนนี้คุณพักผ่อนให้สบาย คืนวันพรุ่งนี้ผมค่อยมารับคุณอีกนะครับ!”
พูดแล้วเขาก็รีบพูดอีกว่า “ใช่สิคุณเย่ครับ สะดวกให้ช่องทางการติดต่อสักหน่อยมั้ยครับ คืนพรุ่งนี้ผมติดต่อคุณก่อนล่วงหน้า”
“ไม่จำเป็นหรอก” เย่เฉินพูดว่า “ถึงตอนนั้นนายก็ติดต่อกับทางคลอเดียเลย”
บ้านหลังนี้ทุกห้องนอนล้วนมีห้องน้ำส่วนตัว ดังนั้นถึงแม้ชายหนุ่มอย่างเย่เฉินจะพักอยู่ที่นี่ก็สะดวกเป็นอย่างมาก
หลังจากกลับถึงห้องนอนแล้ว เย่เฉินโทรวิดีโอคอลกับเซียวชูหรัน
เซียวชูหรันสอบถามสถานการณ์ทางฝั่งนี้ของเขา เย่เฉินบอกกับเธอว่าทุกอย่างอยู่ในกำมือ แล้วยังบอกว่าลูกค้าคนหนึ่งของตัวเองพอจะมีเบื้องบนอยู่ที่แคนาดา ได้ขอให้เขาช่วยสืบแล้ว เชื่อว่าอีกไม่นานก็จะได้รู้ผล
เมื่อคุยวิดีโอคอลกับเซียวชูหรันเสร็จแล้ว ประตูห้องของเย่เฉินก็มีเเสียงเคาะดังขึ้น
เย่เฉินพูดว่า “เชิญเข้า”
เห็นว่าหลี่เสี่ยวเฟินกับคลอเดียผลักประตูเข้ามาด้วยกัน
หลี่เสี่ยวเฟินเข้ามาถึง ก็สอบถามอย่างทนรอไม่ไหวว่า “พี่เย่เฉิน พี่วางแผนอะไรไว้กันแน่ ทำไมต้องแพ้เสียเงินให้กัวเหล่ยมากขาดนั้นคะ? ฉันยืนดูอยู่ข้างๆยังรู้สึกเจ็บใจมากเลย….”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...