ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3920

เย่เฉินพูดยิ้มๆว่า “เทียบกับเรื่องที่ฉันจะทำ เงินที่เสียให้กับพวกเขาแค่นั้น นับอะไรไม่ได้เลยด้วยซ้ำ ถือซะว่าเป็นการค่าใช้จ่ายเล็กน้อยให้กับครอบครัวพวกเขาแล้วกัน”

เย่เฉินคิดจะทำลายแก๊งอิตาลีนี้ให้หมดสิ้น ต่อไปคนเจ็ดแปดร้อยคนพวกนี้ก็จะได้กลายเป็นคนถูกใช้แรงงานไปตลอดชีวิต แพ้ให้กับพวกเขาแค่สองสามล้านดอลลาร์แคนาดาจะนับอะไรได้ เฉลี่ยลงมาแล้วคนๆหนึ่งยังไม่ถึงสามพันเลย ถ้าหากเทียบกับราคาซื้อแล้ว ราคาการค้าทาสในตอนนั้นของยุโรปอเมริกาคงจะไม่ยังถูกขนาดนี้เลย

หลี่เสี่ยวเฟินได้ยินคำพูดนี้ ก็รีบถามว่า “พี่เย่เฉิน พี่มีแผนการอะไรงั้นหรอคะ?”

เย่เฉินพยักหน้า พูดนิ่งเฉยว่า “ฉันได้เตรียมการแสดงครั้งใหญ่ไว้ แสดงตรงเวลาในคืนพรุ่งนี้ ถึงตอนนั้นพวกเธอสองคนก็จะได้มีโอกาสรับชมอย่างระยะประชิด”

สายตาของหลี่เสี่ยวเฟินเป็นประกายขึ้นมาทันที สีหน้าคาดหวังตั้งตาคอย

แต่คลอเดียที่อยู่ด้านข้างอดที่จะถามไม่ได้ว่า “พี่เย่เฉิน…คืนพรุ่งนี้พี่ไปคาสิโนคนเดียว แล้วฉันกับเสี่ยวเฟินจะทำยังไงคะ….”

เย่เฉินรู้ว่าคลอเดียกังวลที่ความปลอดภัยของหลี่เสี่ยวเฟิน ถ้าหากว่าคืนพรุ่งนี้ลูกน้องของกัวเหล่ยใช้เวลาที่เย่เฉินอยู่คาสิโน มาลงมือจัดการกับหลี่เสี่ยวเฟิน อย่างนั้นก็จะลำบากแน่นอน

เย่เฉินหัวเราะพูดว่า “พรุ่งนี้ฉันมีลูกน้องจะมาที่แวนคูเวอร์ เรื่องพวกนี้ฉันจะจัดการไว้ให้เรียบร้อย พวกเธอสบายใจได้เลย！”

เย่เฉินรู้ว่าตอนนี้กัวเหล่ยคงจะเอาแต่นึกถึงสัญญาสองล้านของตัวเองในวันพรุ่งนี้แน่นอน ดังนั้นคืนนี้เขาไม่มีทางมาลงมือกับหลี่เสี่ยวเฟินอีก

ความเป็นจริงก็เป็นไปอย่างที่เขาคิด คืนนี้ ปลอดภัยไม่มีอะไร

หลังจากตื่นนอนแล้ว เย่เฉินก็ได้รับสายของว่านพั่วจวินที่โทรเข้ามา

เมื่อรับสาย ว่านพั่วจวินก็พูดอย่างเคารพว่า “คุณเย่ครับ กระผมและสมาชิกสำนักว่านหลงอีกสองร้อยกว่าคนได้ถึงที่แวนคูเวอร์แล้วครับ เตรียมพร้อมรอรับคำสั่งของคุณอยู่ตลอดเวลา！”

เย่เฉินถามอย่างประหลาดใจว่า “ทำไมนายถึงมาด้วยละ?”

คลอเดียที่พิงประตูแอบฟังอยู่เห็นว่าประตูขยับจึงคิดอยากจะวิ่งหนี แต่ว่าสายไปแล้ว ฉะนั้นเธอจึงมองเย่เฉินอย่างอึดอัดมาก และก็พูดอย่างรู้สึกหวาดหวั่นเล็กน้อยว่า “พี่เย่เฉิน…ขอโทษค่ะ…ฉัน…”

เย่เฉินยิ้มเล็กน้อย แล้วพูดว่า “มีธุระจะหาฉันก็เข้ามาพูดสิ”

คลอเดียรีบพยักหน้า ตามเย่เฉินเข้าไปในห้อง

เมื่อเข้าห้องมา เธอก็ถามเสียงเบาว่า “พี่เย่เฉินคะ บอกแผนการวันนี้ของพี่กับฉันหน่อยได้มั้ยคะ? ถ้าหากมีอะไรที่จะให้ฉันร่วมมือด้วย ขอให้พี่บอกกับฉันล่วงหน้าด้วยนะคะ!”

เย่เฉินส่ายหัว พูดนิ่งๆว่า “ฉันจัดการไว้เรียบร้อยแล้ว อย่างอื่นไม่ต้องไปสนใจอะไรทั้งนั้น ตอนกลางคืนก่อนที่ฉันจะไปคาสิโน จะจัดเตรียมลูกน้องมาปกป้องเสี่ยวเฟินที่นี่ก่อน ไม่ปล่อยให้เสี่ยวเฟินมีอันตรายอะไรแน่นอน”

คลอเดียวางใจลงเล็กน้อย แล้วก็ถามอย่างตระหนกว่า “พี่เย่เฉินคะ แล้วพี่เตรียมจะจัดการกัวเหล่ยยังไงคะ?”