ในไม่ช้า ประตูด้านข้างของเรือบรรทุกสินค้าก็ถูกเปิดออก ในนั้นมีลูกเรือคนหนึ่งเห็นเย่เฉินและกล่าวด้วยความเคารพว่า "สวัสดี คุณเย่!"
ทันทีที่อังเดรเห็นประตูเปิดออก เขาก็รู้สึกราวกับว่าตนเองเป็นแม่ทัพที่เพิ่งเข้าครอบครองเมืองได้และอีกฝ่ายหนึ่งได้เปิดประตูให้เขาแล้วและกำลังรอการเข้ายึดครองของเขาอยู่
ในเวลานี้ อารมณ์ของเขาตื่นเต้นและพลุ่งพล่านเป็นพิเศษ อีโก้ของเขาเองก็กำลังขยายไปสู่ระดับใหม่ที่ไม่เคยมีมาก่อน
เขาพึงพอใจอย่างมากและตะโกนบอกสมาชิกแก๊งที่อยู่ข้างหลังว่า "พี่น้องทั้งหลาย เรือลำนี้ต่อไปก็เป็นของเราแล้ว! พวกนายจงตามฉันไปดูมันสักหน่อย!”
เสียงตะโกนด้วยความตื่นเต้นยินดีของ อังเดร ทำให้สมาชิกในแก๊งที่อยู่ข้างหลังเขาก็ตื่นเต้นไปด้วยเช่นกัน
ทุกคนลูบมือของตนไปมา เตรียมพร้อมและรอที่จะขึ้นไปสำรวจเรือ
อังเดรชี้ปืนไปที่เย่เฉินและพูดด้วยรอยยิ้มว่า "คุณเย่ รบกวนคุณนำทางไปข้างหน้า"
เย่เฉินไม่พูดอะไรและก้าวเข้าไป
อังเดร และ กัวเหล่ยตามเขาไปด้านหลัง จากนั้นฝูงชนที่เหลือก็ตามกรูกันเข้ามาพร้อมทั้งส่งเสียงเชียร์ไปด้วย
เรือบรรทุกสินค้าขนาดใหม่แบบนี้ ส่วนของกำลัง การควบคุม และการใช้ชีวิตของลูกเรือล้วนอยู่ที่ท้ายเรือ ในขณะที่ด้านหน้าของเรือก็เต็มไปด้วยโกดังเก็บของ
เมื่อเข้าประตูนี้ไป ขั้นแรกที่เจอก็คือบันไดที่มีโครงสร้างเหล็กซึ่งสามารถนำไปสู่ห้องเครื่องด้านล่างได้โดยตรง และหากตรงไปก็จะเป็นโกดังเก็บของ อย่างไรก็ตามช่องทางนั้นถูกล็อกเอาไว้ล่วงหน้า หลังจากที่เข้าไปแล้วก็ได้แต่ต้องขึ้นบันไดไปเท่านั้น
อังเดรไม่คาดคิดว่าว่านพั่วจวินจะกล้าพูดกับเขาแบบนี้ ใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นโหดเหี้ยมทันทีและพูดว่า: "เจ้าหนุ่ม ในแวนคูเวอร์ อย่าได้พูดจาโอ้อวดเกินไปนัก ที่นี่คือถ้ำเสือรังมังกร คนตัวเล็กๆที่ไม่รู้จักฟ้าสูงดินต่ำอย่างนาย ไปทำให้คนขุ่นเคืองเข้า แม้กระทั่งตายยังไม่รู้ว่าตายยังไง”
เมื่อได้ยินแบบนั้น เย่เฉินก็อดหัวเราะขึ้นไม่ได้และพูดกับว่านพั่วจวิน "พั่วจวิน นี่คือหัวหน้าแก๊งอิตาลีในแวนคูเวอร์ ว่ากันว่าแวนคูเวอร์ปิดแผ่นฟ้าด้วยมือเดียว น่าทึ่งอย่างมาก"
“ปิดแผ่นฟ้าด้วยมือเดียว?” ว่านพั่วจวิน อดหัวเราะไม่ได้และพูดว่า "คุณเย่ บอกตามตรง แม้ว่าผมจะไม่ทำธุรกิจในอเมริกาเหนือ แต่เรื่องในแวนคูเวอร์ผมก็ยังรู้อยู่บ้าง"
พูดไป ว่านพั่วจวินก็มอง อังเดร อย่างดูถูกและพูดเยาะเย้ยว่า "สถานที่เล็ก ๆ แห่งนี้ มีประชากรไม่ถึงหนึ่งล้านคน ‘ถ้ำเสือรังมังกร’ สี่คำนี้ยังคงห่างไกลนัก อย่างมากที่สุดก็เป็นได้แค่ฝูงมังกรปลาปะปนกันเท่านั้น”
“แต่ว่า ที่นี่มีประชากรไม่เยอะ แต่กลับมีหลายแก๊ง หากจะพูดตามตรง โดยพื้นฐานแล้ว ประเทศที่มีประชากรจำนวนมากก็จะมีผู้อพยพอยู่มากด้วย ดังนั้นพวกเขามักจะตั้งแก๊งเล็กๆ ของตัวเอง หากจะพูดในแง่ของขนาด ชาวอิตาลีสามารถไม่อยู่แม้แต่ในสามอันดับแรกด้วยซ้ำ หากพูดในแง่ของความแข็งแกร่งการต่อสู้ พวกเขาไม่แม้แต่จะติดหนึ่งในห้าได้ด้วยซ้ำ ในช่วงแรกๆ แม้กระทั่งคนเวียดนามก็สามารถทุบพวกเขาลงกับพื้นได้ ถ้าไม่ใช่เพราะการเพิ่มขึ้นของแก๊งจีนที่จัดการแก๊งเวียดนามจนไม่มีทางโต้กลับ แก๊งอิตาลีป่านนี้คงถูกตีกลับซิซิลีไปนานแล้ว "

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...