เมื่อได้ยินว่ากัวเหล่ยยกหลี่เสี่ยวเฟินมาขู่ตนเอง เย่เฉินก็มองไปที่เขาและถามอย่างเยาะเย้ยว่า "ทำไม? นายกำลังจะตายอยู่แล้ว ยังมีความสามารถในการคุกคามความปลอดภัยของเสี่ยวเฟินอยู่อีก?"
แม้ว่ากัวเหล่ยจะไม่มีความมั่นใจ แต่เขาก็รู้ว่านี่เป็นโอกาสเดียวของตนที่จะหลบหนี
ดังนั้นเขาจึงพูดกับเย่เฉินด้วยใบหน้าที่ดุร้าย "ตอนที่นายเล่นการพนันในคาสิโน ฉันได้สั่งให้ลูกน้องลงไปจับหลี่เสี่ยวเฟินแล้ว! ถ้านายฆ่าฉันล่ะก็ หลี่เสี่ยวเฟินก็จะไม่มีวันได้เห็นวันคืนอีกเหมือนกัน!
เย่เฉินขมวดคิ้วและถามว่า “ทำไมนายถึงอยากจับตัวเสี่ยวเฟิน? เธอเป็นเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง มีประโยชน์อะไรกับนาย? หรือว่านายมีความสามารถในการทำนายว่าเกิดอะไรขึ้นแบบตอนนี้?”
กัวเหล่ยกัดฟันเอ่ย "ในแวดวงเศรษฐีบางกลุ่ม เด็กผู้หญิงอย่างหลี่เสี่ยวเฟินถือเป็นของที่มีมูลค่าที่สุด! มูลค่าของเธอสูงกว่าทองคำและสมบัติมาก! หญิงสาวที่หน้าตาโดดเด่นอย่างหลี่เสี่ยวเฟิน แถมยังมีบุคลิกบริสุทธิ์สะอาดอย่างเธอ ในวงการเศรษฐี อย่างน้อยๆก็ประมูลได้ไม่ต่ำกว่าล้านดอลลาร์!"
พูดจบ กัวเหล่ยก็เอ่ยด้วยสีหน้าชั่วร้ายว่า “อย่างไรก็ตาม พวกเศรษฐีที่มางานประมูลเด็กผู้หญิงพวกนั้น มักมีปัญหาทางจิตใจไม่มากก็น้อย! ถ้าเด็กสาวถูกพวกเขาซื้อไป ก็จะต้องถูกพวกเขาทรมานเหยียดหยามด้วยวิธีการโหดร้ายทุกรูปแบบ!”
“มีเด็กผู้หญิงหลายคนที่อยู่ในมือของพวกเขาเพียงสองหรือสามปีและถูกพวกเขาทรมานจนตาย ต่อให้มีใครโชคดีและสามารถอยู่รอดมาได้สองสามปี แต่เกรงว่าเศรษฐีพวกนี้ก็อาจจะเล่นจนเบื่อแล้ว รอให้เศรษฐีพวกนี้เล่นจนเพื่อเมื่อไหร่ จุดจบของผู้หญิงเหล่านี้ก็มีแค่ตายเท่านั้น ไม่อย่างนั้นก็จะถูกส่งตัวไปยังแก๊งยุโรปเพื่อใช้ร่างกายเพื่อเป็นเครื่องมือในการหาเงิน!”
เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ กัวเหล่ยก็กัดฟันตะคอกขึ้นมา “คนแซ่เย่ฉันจะบอกนายให้ หากตกไปอยู่ในมือของแก๊งแอฟริกันอเมริกันและพวกแก๊งยุโรปตะวันออกจริงๆ จุดจบของหลี่เสี่ยวเฟินจะต้องน่าเวทนาอย่างยิ่ง! พวกเขาไม่เพียงแค่กักขังและทุบตีผู้หญิงเท่านั้นแต่ยังใช้ยาเสพติดในการควบคุมเธอ!โดยทั่วไปแล้วผู้หญิงเหล่านี้อยู่ในมือของพวกเขาไม่รอดถึงห้าปี!”
เย่เฉินกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ที่ฉันมาแคนาดาก็เพื่อปกป้องน้องสาวคนเล็กของฉันคนนี้ นายคิดว่าฉันจะปล่อยให้นายทำสำเร็จหรือไง?”
พูดเสร็จ เขาก็ส่งสายตาให้ว่านพั่วจวิน
ว่านพั่วจวินรีบพาหลี่เสี่ยวเฟินจากมาห้องโดยสารที่อยู่ติดกันทันที
หลี่เสี่ยวเฟินรู้เพียงว่ากัวเหล่ยฆ่าพ่อแม่และน้องชายทั้งสองคนของคลอเดีย แต่แม้กระทั่งฝันเธอยังคิดไม่ถึงเลยว่าเขากับกล้าเล็งความสนใจมาที่ตนเองได้!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...