ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3946
เมื่อได้ยินว่ากัวเหล่ยยกหลี่เสี่ยวเฟินมาขู่ตนเอง เย่เฉินก็มองไปที่เขาและถามอย่างเยาะเย้ยว่า "ทำไม? นายกำลังจะตายอยู่แล้ว ยังมีความสามารถในการคุกคามความปลอดภัยของเสี่ยวเฟินอยู่อีก?"
แม้ว่ากัวเหล่ยจะไม่มีความมั่นใจ แต่เขาก็รู้ว่านี่เป็นโอกาสเดียวของตนที่จะหลบหนี
ดังนั้นเขาจึงพูดกับเย่เฉินด้วยใบหน้าที่ดุร้าย "ตอนที่นายเล่นการพนันในคาสิโน ฉันได้สั่งให้ลูกน้องลงไปจับหลี่เสี่ยวเฟินแล้ว! ถ้านายฆ่าฉันล่ะก็ หลี่เสี่ยวเฟินก็จะไม่มีวันได้เห็นวันคืนอีกเหมือนกัน!
เย่เฉินขมวดคิ้วและถามว่า “ทำไมนายถึงอยากจับตัวเสี่ยวเฟิน? เธอเป็นเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง มีประโยชน์อะไรกับนาย? หรือว่านายมีความสามารถในการทำนายว่าเกิดอะไรขึ้นแบบตอนนี้?”
กัวเหล่ยกัดฟันเอ่ย "ในแวดวงเศรษฐีบางกลุ่ม เด็กผู้หญิงอย่างหลี่เสี่ยวเฟินถือเป็นของที่มีมูลค่าที่สุด! มูลค่าของเธอสูงกว่าทองคำและสมบัติมาก! หญิงสาวที่หน้าตาโดดเด่นอย่างหลี่เสี่ยวเฟิน แถมยังมีบุคลิกบริสุทธิ์สะอาดอย่างเธอ ในวงการเศรษฐี อย่างน้อยๆก็ประมูลได้ไม่ต่ำกว่าล้านดอลลาร์!"
พูดจบ กัวเหล่ยก็เอ่ยด้วยสีหน้าชั่วร้ายว่า “อย่างไรก็ตาม พวกเศรษฐีที่มางานประมูลเด็กผู้หญิงพวกนั้น มักมีปัญหาทางจิตใจไม่มากก็น้อย! ถ้าเด็กสาวถูกพวกเขาซื้อไป ก็จะต้องถูกพวกเขาทรมานเหยียดหยามด้วยวิธีการโหดร้ายทุกรูปแบบ!”
“มีเด็กผู้หญิงหลายคนที่อยู่ในมือของพวกเขาเพียงสองหรือสามปีและถูกพวกเขาทรมานจนตาย ต่อให้มีใครโชคดีและสามารถอยู่รอดมาได้สองสามปี แต่เกรงว่าเศรษฐีพวกนี้ก็อาจจะเล่นจนเบื่อแล้ว รอให้เศรษฐีพวกนี้เล่นจนเพื่อเมื่อไหร่ จุดจบของผู้หญิงเหล่านี้ก็มีแค่ตายเท่านั้น ไม่อย่างนั้นก็จะถูกส่งตัวไปยังแก๊งยุโรปเพื่อใช้ร่างกายเพื่อเป็นเครื่องมือในการหาเงิน!”
เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ กัวเหล่ยก็กัดฟันตะคอกขึ้นมา “คนแซ่เย่ฉันจะบอกนายให้ หากตกไปอยู่ในมือของแก๊งแอฟริกันอเมริกันและพวกแก๊งยุโรปตะวันออกจริงๆ จุดจบของหลี่เสี่ยวเฟินจะต้องน่าเวทนาอย่างยิ่ง! พวกเขาไม่เพียงแค่กักขังและทุบตีผู้หญิงเท่านั้นแต่ยังใช้ยาเสพติดในการควบคุมเธอ!โดยทั่วไปแล้วผู้หญิงเหล่านี้อยู่ในมือของพวกเขาไม่รอดถึงห้าปี!”
เย่เฉินกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ที่ฉันมาแคนาดาก็เพื่อปกป้องน้องสาวคนเล็กของฉันคนนี้ นายคิดว่าฉันจะปล่อยให้นายทำสำเร็จหรือไง?”
พูดเสร็จ เขาก็ส่งสายตาให้ว่านพั่วจวิน
ว่านพั่วจวินรีบพาหลี่เสี่ยวเฟินจากมาห้องโดยสารที่อยู่ติดกันทันที
หลี่เสี่ยวเฟินรู้เพียงว่ากัวเหล่ยฆ่าพ่อแม่และน้องชายทั้งสองคนของคลอเดีย แต่แม้กระทั่งฝันเธอยังคิดไม่ถึงเลยว่าเขากับกล้าเล็งความสนใจมาที่ตนเองได้!
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...
เฮเลน่า แม่งก่น่ารังเกียจเกิ้น...
เฮเลน่ามึงก้ฝันกลางวันเกิ้น ถามหน่อยสู้ไรกับนานาโกะหรือกู้ซิวอิ้วอีกได้บ้าง เรื่องนี้ผู้หญิงแม่งก้มโนเก่งเกิน คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับพระเอก 555...
แล้วตู้ไหชิง ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไอซูเต้าขอแต่งงานหรอ ไม่รู้คนเขียน หรือคนแปลที่แปลมั่ว ซูเต้า ไม่เคยขอใครแต่งงาน แล้วไห่ชิงนั้นไม่ได้เรียกว่าขอแต่งงานหรอกหรอ 555...
พระเอกมันเป้นห่วงความรุ้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น ไม่อยากให้เศร้าใจมากขนาดนี้น ทำไมไม่แต่งงานกับนานาโกะไปเลยล่ะ ขัดใจ ถ้าเป้นครอบครัวอื่นอยากยกความดีความชอบให้ลูกสาวอีกฝ่ายก้ไมาแปลก แต่ครอบครัวนานาโกะยังไงต่อให้ไม่ยกความดีความชอบให้นานาโกะ พ่อนานาโกะก้รักนานาโกะมากอยุ่ล่ะ แคร์ความรู้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น แต่งงานไปนานาโกะไปเลย ได้จบๆ 555...
บางที อ.ก้เขียนลำเอียงเกินไป วานพั่วจวิ้นทำงานแค่ตายจนกว่าจะได้ยามา แต่ซูรั่วรี่ไม่ได้ทำไรเลย มาถึงก้ได้ยาล่ะ 555...
หม่าหลังนเอ๋ย หม่าหลัน!! คุณมึงมีสิทธิ์ไปสอนคนอื่นด้วยหรอ ตัวคุณมึงเองยังทำที่พูดไม่ได้เลย ยังมีน่าไปสอนคนอื่น 555 สนุกมาๆเลยครับ เรื่องแรกเลยที่อ่านแล้วอินขนาดนี้ ขอบคุณที่ทำออกมาให้อ่านครับ แต่ปรับให้ผญ.ที่เข้าหาพระเอก ไม่ต้องลุกหนักเกินไป มันดูน่าเบื่อ ดูขัดใจกับคนอ่าน เรื่องรักที่มีแต่พระเอกเข้าใจได้ แต่เรื่องที่อ่อยพระเอกขั้นสุด มันดูน่าเบื่อเกินไป ไม่ฟิน...
หม่าหลังนมากก...
สะใจมากกก...