ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3958
ฉะนั้น เขาจะต้องห้ามให้โดรนตัวนี้เข้ามาใกล้ที่นี่เด็ดขาด ไม่งั้นหากอีกฝ่ายรู้ตัวเข้าแล้วขับเรือหนี ไม่มีทางที่เขาจะตามทันเลยด้วยซ้ำ
ดังนั้น เขาจึงกำมีดทะลุวิญญาณไว้ในมือแน่น สายตาก็พลางจดจ้องโดรนไร้คนขับที่กำลังบินเข้ามาอย่างรวดเร็ว เขาสะกดปราณทิพย์เล็กน้อย พร้อมทั้งปามีดทะลุวิญญาณไปที่โดรนนั้นทันที
มีดทะลุวิญญาณของเย่เฉินถูกซ้อนทับด้วยยันต์มีดบินสิบชั้น มีดที่ปาออกไปเมื่อกี้ เพิ่งใช้ไปเพียงแค่ชั้นเดียวเท่านั้น
พลังงานบางอย่างที่ไร้เสียงไร้รูปพุ่งตรงไปยังโดรนไร้คนขับอย่างรวดเร็ว
ขณะเดียวกัน ว่านพั่วจวินก็ได้ยินบางอย่าง แม้ว่ามีดทะลุวิญญาณจะไร้รูปไร้เสียง แต่ว่านพั่วจวินเป็นถึงนักบู๊แปดดาวที่อยู่ในสภาวะขั้นสูงสุด ประสาทสัมผัสที่เหนือคนของเขาทำให้เขารับรู้ถึงพลังนี้ได้อย่างชัดเจน
ในใจเขาพลันรู้สึกสะพรึงและตระหนก
เพราะเขาคิดไม่ถึง ว่าเย่เฉินจะสามารถปลดปล่อยพลังจากภายในผ่านอากาศแบบนี้ได้ เพราะสำหรับผู้ฝึกวิชากำลังภายในโลกยุทธ์แล้วมันแทบเป็นไปไม่ได้
พลังในของผู้ฝึก จะสามารถทำให้ประสาทสัมผัสว่องไวขึ้นและมีพละกำลังมากขึ้น ทว่ามันไม่สามารถแยกตัวออกจากร่างกายของผู้ฝึกได้
เหมือนนักบู๊แปดดาวอย่างว่านพั่วจวิน หากพลังในมาบรรจบกันที่หมัดทั้งสองข้าง ก็จะสามารถโจมตีทะลุได้แม้กระทั่งเกราะ แต่ไม่ว่าเขาจะใช้พลังในมากเท่าไหร่ ก็ไม่มีทางที่จะทำให้กระจกแตกได้ในระยะสิบเมตรขึ้นไปแบบไร้สัมผัสได้
ทว่า มีดทะลุวิญญาณของเย่เฉินเมื่อกี้นี้ สำหรับว่านพั่วจวินแล้ว ทำให้เขารู้สึกว่าตัวเองเป็นกบในกะลาที่ได้เปิดโลกกว้าง ซ้ำยังกลับตาลปัตรความรู้เกี่ยวกับพลังของเขาจากหน้ามือเป็นหลังมือในทันที
ขณะเดียวกัน โดรนตัวนั้นก็กำลังเร่งความเร็วขึ้น ณ บนเรืออีกฝั่ง ชายเสื้อดำคนหนึ่งกำลังส่องกล้องส่องทางไกล สายตาเขาพลางจดจ้องภาพที่ถูกส่งมาจากโดรน และกำลังจะให้โดรนมุ่งไปยังดาดฟ้าเรือ
ทว่าจู่ๆ โดรนไร้คนขับที่กำลังบินอยู่บนอากาศกลับมีแสงไฟเรืองขึ้น พร้อมทั้งภาพที่ถูกแปรเปลี่ยนเป็นสีดำในพริตา
ชายเสื้อดำสะดุ้งตกใจ ก่อนจะแผดเสียงว่า “โดรนระเบิดแล้ว!”
ทว่าโดรนบินขึ้นไปได้ไม่ทันไร ก็ดันชะตากรรมเดียวกับเครื่องเก่า
แบตเตอรีลิเธียมถูกมีดทะลุวิญญาณโจมตีจนแหลก พลันระเบิดบนอากาศในพริบตา ถูกสลายเป็นก้อนไฟดำดิ่งลงสู่น้ำทะเล
หัวหน้าเห็นดังนั้น ก็เอ่ยถามรัวๆทันทีว่า “นี่มันเกิดอะไรขึ้นอีก?! หรือว่าแบตเตอรีมีปัญหาอีกแล้วงั้นเหรอ?”
ชายเสื้อดำเองก็แปลกใจไม่น้อย ก่อนจะขมวดคิ้วเอ่ยว่า “ไม่น่าเป็นไปได้สิ ครั้งนี้ผมก็ตรวจดูแบตเตอรีแล้วก็ไม่ปัญหาอะไร......”
หัวหน้าตื่นตัวขึ้นมาทันที พลันรีบสั่งว่า “ทุกคนหลบให้ดี น่าจะมีพลซุ่มยิงอยู่แถวนี้!”
สิ้นเสียง ทุกคนที่อยู่บนดาดฟ้าเรือก็ย่อตัวลงหาที่หลบภัยทันที
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...
เฮเลน่า แม่งก่น่ารังเกียจเกิ้น...
เฮเลน่ามึงก้ฝันกลางวันเกิ้น ถามหน่อยสู้ไรกับนานาโกะหรือกู้ซิวอิ้วอีกได้บ้าง เรื่องนี้ผู้หญิงแม่งก้มโนเก่งเกิน คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับพระเอก 555...
แล้วตู้ไหชิง ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไอซูเต้าขอแต่งงานหรอ ไม่รู้คนเขียน หรือคนแปลที่แปลมั่ว ซูเต้า ไม่เคยขอใครแต่งงาน แล้วไห่ชิงนั้นไม่ได้เรียกว่าขอแต่งงานหรอกหรอ 555...
พระเอกมันเป้นห่วงความรุ้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น ไม่อยากให้เศร้าใจมากขนาดนี้น ทำไมไม่แต่งงานกับนานาโกะไปเลยล่ะ ขัดใจ ถ้าเป้นครอบครัวอื่นอยากยกความดีความชอบให้ลูกสาวอีกฝ่ายก้ไมาแปลก แต่ครอบครัวนานาโกะยังไงต่อให้ไม่ยกความดีความชอบให้นานาโกะ พ่อนานาโกะก้รักนานาโกะมากอยุ่ล่ะ แคร์ความรู้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น แต่งงานไปนานาโกะไปเลย ได้จบๆ 555...
บางที อ.ก้เขียนลำเอียงเกินไป วานพั่วจวิ้นทำงานแค่ตายจนกว่าจะได้ยามา แต่ซูรั่วรี่ไม่ได้ทำไรเลย มาถึงก้ได้ยาล่ะ 555...