ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3963
แม้ว่าตระกูลเฉียวจะพอมีชื่อเสียงบ้างในอเมริกา แต่ยังไงก็เป็นได้แค่พวกชนชั้นกลางตอนบน จะกล้ามามีเรื่องกับสำนักว่านหลงได้ยังไงกัน?
คิดได้ดังนั้น เขาก็เอ่ยปากโดยไม่รู้ตัวว่า “นาย......นายจะเป็นว่านพั่วจวินได้ยังไงกัน......ตระกูลเฉียวไม่เคยทำอะไรให้สำนักว่านหลงด้วยซ้ำ......สำนักว่านหลงจะมาลงมือกับฉันได้ยังไง?”
ว่านพั่วจวินยิ้มเย็น “ทำไมต้องลงมือกับนาย เดี๋ยวนายก็รู้เอง”
พูดเสร็จ เขาก็เดินเข้าไปหิ้วตัวชายหนุ่มเหมือนจับลูกไก่ และพากลับไปยังเรือสินค้า
ณ ตอนนี้ ศพสิบกว่าร่างโผล่พ้นขึ้นมาล่องลอยบนผิวน้ำ ดาดฟ้าเรือบนเรือสำราญเองก็เกลื่อนไปด้วยร่างไร้ลมหายใจนับสิบ
ทหารหลายนายของสำนักว่านหลงเริ่มตรวจค้นเรือสำราญ พวกเขาเดินตระเวนลึกเข้าไปภายในเรือ ก่อนจะพบสรั่งเรืออีกห้าคนที่ซ่อนตัวอยู่ข้างใน
หลังจากยิงทั้งห้าคนทิ้ง พวกเขาไม่พบเด็กผู้หญิงที่ถูกลักพาตัวอยู่ในเรือสำราญ จึงรีบถอนตัวออกมาจากด้านใน
ท้ายเรือของเรือสำราญยิ่งจมเร็วขึ้น หัวเรือเองก็ยิ่งเชิดสูงขึ้นทำมุมกว้าง
หลังจากที่ทหารทุกนายของสำนักว่านหลงถอนตัวกลับมายังเรือสินค้า เรือสำราญนั่นก็ทำมุมลาดเอียงมากกว่าสี่สิบห้าองศา
ไม่กี่นาทีผ่านไป ส่วนครึ่งท้ายเรือทั้งลำก็จมลงไปในน้ำ ส่วนครึ่งหัวเองก็ตั้งฉากกับผิวน้ำพอดี
บนผิวน้ำ ณ ตอนนี้ เหลือไว้เพียงศพที่ล่องลอย และส่วนประกอบแผ่นเหล็กต่างๆที่กระจัดกระจายจากการระเบิด
เย่เฉินจดจ้องผิวน้ำอย่างละเอียดเพียงชั่วครู่ เมื่อมั่นใจว่าพวกว่านพั่วจวินกำจัดคนทิ้งไปจนหมด ก็จึงจะหันกลับมามองคนสองคนที่กำลังตัวสั่นและถูกเชือกมัดตัว เขาเดินไปยังตรงหน้าของชายหนุ่ม พลันเอ่ยเสียงเย็นว่า “มา มาแนะนำตัวกันหน่อยจะดีกว่า”
เย่เฉินพลันเอ่ยเสียงเย็นว่า “ถ้ายังพูดอะไรที่ฉันไม่อยากฟังอีก ฉันจะยิงตรงกลางระหว่างขาทั้งสองข้างของแกด้วยแน่!”
อีกฝ่ายผวาจนร้องหนักกว่าเดิม ก่อนจะอ้อนวอนด้วยตัวสั่นสะท้านว่า “ไม่เอา......ไม่เอา.....ผมพูด......ผมยอมพูดทั้งหมดเลย......”
เย่เฉินเอ่ยอย่างเยือกเย็นว่า “แนะนำตัวก่อน ชื่อแซ่อะไร มาจากไหน”
อีกฝ่ายตอบเสียงสะอื้นว่า “ผม......ผมชื่อเฉียวเฟยหยู่......เป็นคุณชายสามของตระกูลเฉียวแห่งซีแอตเทิล......”
“ตระกูลเฉียว?” เย่เฉินขมวดคิ้ว พลางถามว่านพั่วจวินว่า “พั่วจวิน นายรู้จักตระกูลเฉียวไหม?”
ว่านพั่วจวินครุ่นคิดชั่วครู่ ก่อนจะเอ่ยว่า “เคยได้ยินมาก่อนครับ ตระกูลเชื้อสายจีน เดิมทีไม่ได้มีอำนาจมากขนาดนั้น ทรัพย์สินทั้งหมดรวมกันก็น่าจะประมาณสองสามหมื่นล้านดอลล่าร์ แต่หลายปีมานี้พัฒนาขึ้นเร็วมาก สินทรพย์รวมก็น่าจะใกล้แตะแสนล้านดอลล่าร์แล้ว ค่อนข้างมีอิทธิพลระดับหนึ่งในชายฝั่งตะวันตก ครับ”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...
เฮเลน่า แม่งก่น่ารังเกียจเกิ้น...
เฮเลน่ามึงก้ฝันกลางวันเกิ้น ถามหน่อยสู้ไรกับนานาโกะหรือกู้ซิวอิ้วอีกได้บ้าง เรื่องนี้ผู้หญิงแม่งก้มโนเก่งเกิน คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับพระเอก 555...
แล้วตู้ไหชิง ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไอซูเต้าขอแต่งงานหรอ ไม่รู้คนเขียน หรือคนแปลที่แปลมั่ว ซูเต้า ไม่เคยขอใครแต่งงาน แล้วไห่ชิงนั้นไม่ได้เรียกว่าขอแต่งงานหรอกหรอ 555...
พระเอกมันเป้นห่วงความรุ้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น ไม่อยากให้เศร้าใจมากขนาดนี้น ทำไมไม่แต่งงานกับนานาโกะไปเลยล่ะ ขัดใจ ถ้าเป้นครอบครัวอื่นอยากยกความดีความชอบให้ลูกสาวอีกฝ่ายก้ไมาแปลก แต่ครอบครัวนานาโกะยังไงต่อให้ไม่ยกความดีความชอบให้นานาโกะ พ่อนานาโกะก้รักนานาโกะมากอยุ่ล่ะ แคร์ความรู้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น แต่งงานไปนานาโกะไปเลย ได้จบๆ 555...
บางที อ.ก้เขียนลำเอียงเกินไป วานพั่วจวิ้นทำงานแค่ตายจนกว่าจะได้ยามา แต่ซูรั่วรี่ไม่ได้ทำไรเลย มาถึงก้ได้ยาล่ะ 555...
หม่าหลังนเอ๋ย หม่าหลัน!! คุณมึงมีสิทธิ์ไปสอนคนอื่นด้วยหรอ ตัวคุณมึงเองยังทำที่พูดไม่ได้เลย ยังมีน่าไปสอนคนอื่น 555 สนุกมาๆเลยครับ เรื่องแรกเลยที่อ่านแล้วอินขนาดนี้ ขอบคุณที่ทำออกมาให้อ่านครับ แต่ปรับให้ผญ.ที่เข้าหาพระเอก ไม่ต้องลุกหนักเกินไป มันดูน่าเบื่อ ดูขัดใจกับคนอ่าน เรื่องรักที่มีแต่พระเอกเข้าใจได้ แต่เรื่องที่อ่อยพระเอกขั้นสุด มันดูน่าเบื่อเกินไป ไม่ฟิน...
หม่าหลังนมากก...
สะใจมากกก...