ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3975
เมื่อพูดถึงตรงนี้ ป้าหลี่หยุดพูดครู่หนึ่ง แล้วพูดต่อ “อีกอย่าง เธอกลับไปกับพวกเรา ไม่ได้สร้างความลำบากให้พวกเราสักนิด ในสายตาของฉัน เธอเป็นลูกของฉันเหมือนเสี่ยวเฟิน มีพวกเธอสองคนอยู่เป็นเพื่อนฉัน ฉันก็ไม่โดดเดี่ยวอีกแล้ว”
คลอเดียพยักหน้าอย่างซาบซึ้ง พูดสะอึกสะอื้นว่า “ทำให้ทุกคนลำบากแล้ว......”
หลี่เสี่ยวเฟินยิ้มร่า แล้วพูดว่า “คนกันเองทั้งนั้น สร้างความลำบากอะไรกันล่ะ!”
พูดพลาง หลี่เสี่ยวเฟินนึกอะไรได้ จึงถามว่า “คลอเดีย ฉันจำได้ว่าแม่ของเธอเป็นคนจินหลิงใช่ไหม”
คลอเดียพยักหน้าเบาๆ “ใช่......”
หลี่เสี่ยวเฟินถามอีกว่า “งั้นเธอยังมีคนสนิทที่เมืองจินหลิงไหม”
“ฉันก็ไม่ค่อยแน่ใจเหมือนกัน” คลอเดียพูดอย่างหดหู่ “ตอนแม่ฉันสาวๆ ค่อนข้างมีความคิดเป็นของตัวเอง มาเรียนแคนาดาคนเดียว แถมยังดื้อจะแต่งกับพ่อฉัน คุณตากับคุณยายรับไม่ได้ แม่จึงทำเรื่องอพยพแบบเงียบๆ และแต่งงานกับพ่อฉันแบบเงียบๆ เพราะคุณตากับคุณยายผิดหวังมาก ดังนั้นจึงตัดการติดต่อ ก่อนที่ฉันจะคลอด”
หลี่เสี่ยวเฟินพยักหน้า พูดอย่างปลอบใจว่า “ไม่ต้องกังวล ต่อไปเราคือคนสนิทของเธอ!”
…...
รุ่งเช้า แสงอาทิตย์ส่องไปทั่วทั้งแวนคูเวอร์
เมืองที่เหมือนสวนแห่งนี้ อยู่ภายใต้แสงอาทิตย์ยามเช้า ขับสเน่ห์ในตัวมันออกมาได้มากยิ่งขึ้น
แต่ไม่มีใครรู้ว่าด้านมืดของเมืองแห่งนี้ มีความสกปรกโสมมอะไรซ่อนอยู่บ้าง
“ยังไม่มีครับ” ลูกน้องรีบตอบ “คุณชาย สถานการณ์ในทะเล มีการเปลี่ยนแปลงค่อนข้างมาก ความผิดพลาดของตำแหน่งGPS ก็ค่อนข้างแย่มาก บวกกับก่อนหน้านี้ยังไม่สว่าง ดังนั้นตอนนี้จึงยังไม่ได้ข่าวอะไร แต่ตอนนี้ฟ้าสว่างแล้ว การค้นหาจะยิ่งเร็วขึ้นมาก คุณช่วยอดทนรออีกสักหน่อยนะครับ ถ้ามีข่าวอะไร ผมจะรีบแจ้งคุณทันที”
“อดทนเหรอ” เฉียวเฟยหยุนกัดฟันพูดว่า “จะให้ฉันอดทนได้ยังไง! คนในเรือทั้งหมดขาดการติดต่อ! ขนาดเรือยังขาดการติดต่อ นี่ไม่สมเหตุสมผลเลย! หรือเกิดเรื่องอะไรกับเรือ”
เมื่อพูดจบ เขาจึงพูดเองตอบว่า “แต่เมื่อคืนคลื่นลมในทะเลน้อยมาก และไม่มีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นแบบกะทันหัน งั้นเรือยอชต์ใหญ่ขนาดนั้น จะเกิดเรื่องได้ยังไง!”
“อีกอย่าง ถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับเรือ บนเรือยังมีเรือยนต์อีกสองลำ เรือล่มก็ไม่ใช่เรื่องที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว เอาชีวิตรอดออกจากเรือ สามารถทำได้ไม่ใช่เหรอ ถึงจะไม่ไหวยังไง แค่ส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือ ก็ไม่ใช่เรื่องลำบากอะไร”
แน่นอนว่าเฉียวเฟยหยุนจินตนาการไม่ได้ว่า เมื่อคืนน้องชายตัวเอง เจอกับอะไรกันแน่
ตอนน้ำเข้าเรือยอชต์ พนักงานบนเรือคิดเพียงว่าต้องไปที่ดาดฟ้าเรือ เพื่อเอาชีวิตรอด ไม่สามารถส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือได้ทัน
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...
เฮเลน่า แม่งก่น่ารังเกียจเกิ้น...
เฮเลน่ามึงก้ฝันกลางวันเกิ้น ถามหน่อยสู้ไรกับนานาโกะหรือกู้ซิวอิ้วอีกได้บ้าง เรื่องนี้ผู้หญิงแม่งก้มโนเก่งเกิน คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับพระเอก 555...
แล้วตู้ไหชิง ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไอซูเต้าขอแต่งงานหรอ ไม่รู้คนเขียน หรือคนแปลที่แปลมั่ว ซูเต้า ไม่เคยขอใครแต่งงาน แล้วไห่ชิงนั้นไม่ได้เรียกว่าขอแต่งงานหรอกหรอ 555...
พระเอกมันเป้นห่วงความรุ้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น ไม่อยากให้เศร้าใจมากขนาดนี้น ทำไมไม่แต่งงานกับนานาโกะไปเลยล่ะ ขัดใจ ถ้าเป้นครอบครัวอื่นอยากยกความดีความชอบให้ลูกสาวอีกฝ่ายก้ไมาแปลก แต่ครอบครัวนานาโกะยังไงต่อให้ไม่ยกความดีความชอบให้นานาโกะ พ่อนานาโกะก้รักนานาโกะมากอยุ่ล่ะ แคร์ความรู้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น แต่งงานไปนานาโกะไปเลย ได้จบๆ 555...
บางที อ.ก้เขียนลำเอียงเกินไป วานพั่วจวิ้นทำงานแค่ตายจนกว่าจะได้ยามา แต่ซูรั่วรี่ไม่ได้ทำไรเลย มาถึงก้ได้ยาล่ะ 555...
หม่าหลังนเอ๋ย หม่าหลัน!! คุณมึงมีสิทธิ์ไปสอนคนอื่นด้วยหรอ ตัวคุณมึงเองยังทำที่พูดไม่ได้เลย ยังมีน่าไปสอนคนอื่น 555 สนุกมาๆเลยครับ เรื่องแรกเลยที่อ่านแล้วอินขนาดนี้ ขอบคุณที่ทำออกมาให้อ่านครับ แต่ปรับให้ผญ.ที่เข้าหาพระเอก ไม่ต้องลุกหนักเกินไป มันดูน่าเบื่อ ดูขัดใจกับคนอ่าน เรื่องรักที่มีแต่พระเอกเข้าใจได้ แต่เรื่องที่อ่อยพระเอกขั้นสุด มันดูน่าเบื่อเกินไป ไม่ฟิน...
หม่าหลังนมากก...
สะใจมากกก...