ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3997
อย่างไรก็ตาม คำขอแบบนี้เขาเอ่ยปากยาก เพราะสำหรับเฟ่ยฮ่าวหยางแล้ว ตัวเขาเองเป็นแค่คนที่ทำงานหนักๆและสกปรกให้เขา ฉะนั้นเขาเข้าใจอย่างมากว่าหลายๆครั้ง เฟ่ยฮ่าวหยางมักจะรักษาระยะห่างกับตนในชีวิตจริง
โชคดีที่ตอนนี้เฟ่ยฮ่าวหยางเอาแต่คิดว่าจะจัดการกู้ชิวอี๋อย่างไรดี และเมื่อได้ยินว่าเฉียวเฟยหยุนกำลังจะมาที่นิวยอร์ก เขาจึงอยากให้ตนอาศัยที่บ้านของเขาไปตามธรรมชาติ และทั้งสองจะได้พูดคุยเรื่องนี้ได้สะดวกเช่นกัน
ดังนั้นเฉียวเฟยหยุนจึงพูดโดยไม่ลังเล " ได้ครับ ถ้าอย่างนั้น ผมขอเตรียมตัวก่อนแล้วจะบินไปทันที!"
เฟ่ยฮ่าวหยางเองก็ยินดีอย่างมาก เขาเอ่ยปากกล่าวว่า " ก่อนจะบินบอกฉันด้วย ฉันจะให้พ่อบ้านไปรับนายที่สนามบิน”
“ครับคุณชายเฟ่ย รบกวนท่านด้วยนะครับ!”
เฉียวเฟยหยุนกล่าวขอบคุณเขา เมื่อวางสายแล้วเขาได้โทรหาผู้ช่วยของทันที และสั่งว่า “บอกลูกทีมเตรียมตัวให้พร้อม ฉันจะไปนิวยอร์ก”
ผู้ช่วยชี้ไปที่ศพของเฉียวเฟยหยู่แล้วถามเขาด้วยเสียงต่ำๆว่า “คุณชาย หากไปนิวยอร์กตอนนี้ แล้ว
งานศพของคุณชายสามจะทำอย่างไรครับ?”
เฉียวเฟยหยุนสั่ง " เก็บศพของเฟยหยู่ไว้ที่ฌาปนสถานก่อน และปิดข่าวให้มิด อย่าให้ใครรู้เกี่ยวกับเรื่องนี้ หลังจากที่ฉันไปนิวยอร์กแล้ว ไปปลอบโยนครอบครัวของลูกเรือ โดยบอกไปว่าเรืออับปางพวกเขาหายตัวไป และให้เงินบำนาญพวกเขาไป ให้พวกเขาอยู่เงียบๆ”
ผู้ช่วยถามอีกว่า " คุณชาย แล้วทางคุณท่านและนายหญิงล่ะ? จะบอกพวกท่านหรือไม่?”
พวกเขาใช้เครือข่ายข่าวกรองของตัวเอง จับตาดูบ้านและบริษัทของเฉียวเฟยหยุนเอาไว้แล้ว เมื่อพวกเขาพบว่าเฉียวเฟยหยุนออกจากบ้านและเร่งตรงไปที่ฌาปนสถาน พวกเขาได้ตามเขาไปอย่างเงียบๆ
ไม่นาน เฉียวเฟยหยุนเร่งขึ้นรถไปภายใต้การรายล้อมของบอดี้การ์ด เขาเตรียมออกจากฌาปนสถานและตรงไปที่สนามบิน และทหารของสำนักว่านหลงของพบการเคลื่อนไหวนี้เช่นกัน
หลังจากที่ทหารของสำนักว่านหลงตามเขาไปสักพัก ก็พบว่ารถที่เขานั่งอยู่กำลังมุ่งหน้าไปที่สนามบิน หัวหน้าทีมที่นำทีมจึงรายงานไปยังว่านพั่วจวินทันที “ท่านประมุขครับ เราพบว่าเฉียวเฟยหยุนกำลังมุ่งหน้าไปที่สนามบิน ให้สกัดเขาเดี๋ยวนี้เลยหรือไม่ครับ?”
ว่านพั่วจวินเร่งรายงานสถานการณ์ต่อเย่เฉินทันที ให้เย่เฉินออกคำสั่ง
แต่เย่เฉินยิ้มและกล่าวว่า “ออกมาจากฌาปนสถานก็ตรงไปที่สนามบินทันที เขากลัวแล้วแน่นอน คิดจะหนีไป ให้เขาไปก่อนดีกว่า รอดูว่าเขาจะไปที่ไหน และไปพบใคร!"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...