เวลานี้ เฉียวเฟยหยุนไม่รู้ตัวเลยว่าการเคลื่อนไหวของเขาถูกเปิดเผยแล้ว
ระหว่างทางที่มุ่งหน้าไปสนามบิน เขากำชับผู้ช่วยของเขาหลายครั้งว่า จะต้องปลอบโยนสมาชิกครอบครัวของแก๊งอิตาลีและทางซีแอตเทิลจำดให้ดี
ผู้ช่วยจดบันทึกเอาไว้ และถามอีกว่า " คุณชาย เราควรส่งคนไปตรวจสอบผู้หญิงเหล่านั้นที่แวนคูเวอร์ไหม? ไปดูว่าพวกเธอเป็นอย่างไร บางทีผู้อยู่เบื้องหลังอาจมีส่วนเกี่ยวข้องกับพวกเธอก็เป็นได้”
“อย่า อย่าเด็ดขาด!” เฉียวเฟยหยุนปฏิเสธโดยไม่ลังเล “อีกฝ่ายสามารถลักพาตัวสมาชิกแก๊งไปได้มากกว่า 800 คนในแวนคูเวอร์ มีอำนาจมากเช่นนี้ หากว่าเรากล้าไปตรวจสอบที่แวนคูเวอร์อีก เท่ากับว่าเรามุ่งเข้าหาความตาย เป็นไปได้อย่างยิ่งว่าพวกเขาอาจจะวางกับดักรอเราอยู่แล้ว สิ่งสำคัญที่สุดของเราในตอนนี้ คือหลีกเลี่ยงไปก่อน ไม่ใช่พุ่งเข้าใส่”
ผู้ช่วยพยักหน้าเบา ๆ และกล่าวด้วยความเคารพ “ทราบแล้วครับคุณชาย”
เฉียวเฟยหยุนสั่งอีกครั้งว่า " ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป หยุดธุรกิจทั้งหมดในด้านนี้ เราจะต้องถ่อมตัวลง เผื่อว่าจะสร้างปัญหาใหญ่ขึ้นมา”
“ได้ครับคุณชาย ผมทราบแล้ว!” ผู้ช่วยจึงต้องล้มเลิกความคิดนี้ไป
ครึ่งชั่วโมงต่อมา เฉียวเฟยหยุนขึ้นเครื่องบินส่วนตัว และรีบออกจากซีแอตเทิลเดินทางไปนิวยอร์ก
เจ้าหน้าที่ข่าวกรองของสำนักว่านหลง ค้นหาหมายเลขทะเบียนของเครื่องบินส่วนตัวหลายลำที่อยู่ภายใต้ชื่อของเขาได้อย่างง่ายดาย จากนั้นได้ตรวจสอบสถานะแบบเรียลไทม์ของเครื่องบินเหล่านี้
ไม่นาน พวกเขาพบว่ามีเครื่องบินเพียงลำเดียวภายใต้ชื่อเฉียวเฟยหยุนที่กำลังบินอยู่
เครื่องบินโบอิ้ง BBJ ธุรกิจหมายเลข 2674 เพิ่งออกจากซีแอตเทิล สามารถดูตำแหน่งเรียลไทม์ ระดับความสูง และความเร็วของเครื่องบินได้บนแผนที่เรดาร์สาธารณะในสนามบินซีแอตเทิล
"เยี่ยม!" เย่เฉินยิ้มเล็กน้อยและกล่าวว่า " เป็นมิตรกับฉันอย่างมาก ที่เขาเลือกสนามรบไว้ที่นิวยอร์ก พอดีเลยฉันยังมีเวลาอีกหนึ่งเดือนที่จะเล่นสนุกกับพวกเขา!"
ว่านพั่วจวินพยักหน้าและถามอีกครั้ง “คุณเย่ ผมก็วางแผนที่จะไปนิวยอร์กเพื่อรอคำสั่งต่อไปของคุณ คุณคิดว่าอย่างไรครับ?”
เย่เฉินถามเขาว่า " จะมีปัญหาใด ๆ เกี่ยวกับตัวตนของนายหรือไม่ ถ้านายไปที่อเมริกา? นายไปสหรัฐอเมริกา สภาความมั่นคงแห่งชาติของพวกเขาคงจะต้องกังวลมากน่ะสิ?”
"ไม่หรอก" ว่านพั่วจวินพูดอย่างมั่นใจ " ผมมีข้อมูลประจำตัวที่ถูกกฎหมายหลายตัวตน หนึ่งในนั้นคือผู้บริหารทางการจีนของบริษัทที่ได้รับทุนจากสหรัฐฯ ซึ่งลงทุนโดยสำนักว่านหลง ผู้รับผิดชอบก็เป็นสมาชิกของสำนักว่านหลงเช่นกัน รายละเอียดของตัวตนนี้สมจริงมาก ดังนั้นจะไม่มีปัญหาอะไร"
“เอาล่ะ” เย่เฉินพยักหน้าและพูดว่า “ถ้าเป็นอย่างนั้น นายไปรอฉันที่นิวยอร์กด้วยแล้วกัน”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...