หลังจากกำหนดสิ่งเหล่านี้เรียบร้อย เย่เฉินมองดูเวลาแล้วพูดกับป้าหลี่และอีกสองคนว่า “ป้าหลี่ เสี่ยวเฟิน คลอเดีย ฉันต้องกลับไปอเมริกาก่อน ที่แคนาดาน่าจะปลอดภัยสักพัก มีทหารของสำนักว่านหลงปกป้องพวกคุณอย่างลับๆ พวกคุณทั้งสามทำงานและใช้ชีวิตปกติได้ ไม่ต้องห่วงเรื่องอื่นๆ”
ป้าหลี่พยักหน้าและกล่าวว่า “เย่เฉิน รีบกลับมาและไปอยู่เป็นเพื่อนชูหรันเถอะ เธอเป็นผู้หญิงคนเดียว อยู่ต่างประเทศคนเดียว อาจจะไม่คุ้นชินเท่าไหร่”
เย่เฉินพยักหน้าเล็กน้อยและกล่าวว่า “เมื่อฉันแก้ไขปัญหานี้ได้เรียบร้อย ฉันจะส่งคนมารับพวกคุณทั้งสามคนกลับไปที่เมืองจินหลิง จากนั้นฉันจะจัดสิ่งที่ที่พักอาศัยอาหารเอาไว้ให้พร้อม”
หลี่เสี่ยวเฟินรีบเตือนว่า “พี่เย่เฉิน อย่าลืมเรื่องที่คลอเดียจะต้องกลับไปเรียนที่เมืองจินหลิง...”
เย่เฉินยิ้มและกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า "ไม่ต้องกังวล ฉันไม่ลืมหรอก"
หลังจากนั้น เย่เฉินกล่าวคำอำลาป้าหลี่ หลี่เสี่ยวเฟิน และคลอเดียทีละคน แล้วเขารีบไปที่สนามบินและบินกลับไปที่เมืองพรอวิเดนซ์
ก่อนที่จะออกเดินทาง เย่เฉินได้โทรหาเซียวชูหรัน และถามเธอเกี่ยวกับสถานการณ์ของเธอในพรอวิเดนซ์ เซียวชูหรันบอกว่าทุกอย่างเรียบร้อยดี แล้วจึงถามเย่เฉินด้วยความเป็นห่วงว่า " คุณสามี เรื่องของเสี่ยวเฟินจัดการเรียบร้อยหรือยัง?”
เย่เฉินกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า " จัดการเรียบร้อยแล้ว พวกอันธพาลคิดไม่ดีกับเสี่ยวเฟิน เพื่อนของเสี่ยวเฟินตามให้ผมไปช่วย ผมจัดการเรียบร้อยแล้ว เสี่ยวเฟินไม่เป็นอันตรายอะไร คุณสบายใจได้”
ในที่สุดเซียวชูหรันถอนหายใจด้วยความโล่งอกและพูดว่า “ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว เมื่อคืนฉันเป็นห่วงจนนอนไม่หลับทั้งคืน ฉันอยากโทรถามคุณ แต่ก็กลัวว่าจะรบกวนงานของคุณ......”
เย่เฉินรีบพูดว่า “ไม่เป็นไร ผมมาถึงสนามบินแล้ว เครื่องบินก็ลังจะบิน คาดว่าอีกสี่ชั่วโมงจะถึงที่หมาย”
เซียวชูหรันถามอย่างตื่นเต้น “จริงเหรอคะ เยี่ยมไปเลย!”
หลังจากพูดจบ เธอรีบถามอีกว่า " เสี่ยวเฟินสามารถกลับไปได้อย่างสบายใจแล้วใช่หรือไม่? ถ้าไม่มีทางจริงๆ เชิญพวกเธอมาที่อเมริกาสิ!"
เย่เฉินยิ้มและกล่าวว่า “ปัญหาที่นี่จัดการเรียบร้อยแล้ว ผมขอให้ลูกค้าช่วย ให้หาเส้นสายในพื้นที่ไปดูแลเสี่ยงเฟินและป้าหลี่ พวกเธอไม่เป็นไรหรอก ฉะนั้นผมจึงสามารถกลับไปหาคุณได้อย่างสบายใจไงล่ะ”
หลังจากรับสายกู้ชิวอี๋ก็ถามอย่างเร่งรีบ “พี่เย่เฉิน พี่กำลังทำอะไรอยู่ ทำไมติดต่อไม่ได้เลย!”
เย่เฉินพูดตอบกลับอย่างสบาย “ตอนนี้ฉันอยู่บนเครื่องบิน กำลังจะลงจอด เพิ่งมีสัญญาณ มีอะไรเหรอ? มีเรื่องด้วยหรือ?”
กู้ชิวอี๋ยิ้มและพูดว่า "ไม่มีอะไรเร่งด่วนหรอก ฉันแค่อยากจะบอกพี่ว่า แผนทัวร์อเมริกาเหนือของฉันมีการเปลี่ยนแปลง”
“การเปลี่ยนแปลงใหม่?” เย่เฉินรีบถาม “เกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
กู้ชิวอี๋ยิ้มและพูดว่า "ฉันเพิ่งปรับลำดับของการแสดงและลำดับเวลาไป ก่อนหน้านี้วางแผนไว้ว่าไปทัวร์แคนนาดาก่อนแล้วค่อยไปสหรัฐอเมริกาหลังจากทัวร์เมืองใหญ่หลายแห่งในแคนาดาแล้ว ตอนนี้เปลี่ยนที่ไปอเมริกาก่อนแล้วค่อยไปแคนาดา”
กู้ชิวอี๋พูดอีกครั้งว่า “อีกเรื่องหนึ่ง ที่แรกที่ฉันจะไปทัวร์ในอเมริกาคือนิวยอร์ก!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...