ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4000
“นิวยอร์ก?!” เย่เฉินประหลาดใจมากในทันใด
ก่อนที่เขาจะออกเดินทาง เขาได้ยินว่าเฉียวเฟยหยุนก็หนีมาที่นิวยอร์กด้วย แต่เขาไม่คาดคิดเลยว่ากู้ชิวอี๋จะมาที่นิวยอร์กด้วย
ฉะนั้น เขาจึงถามด้วยความเป็นห่วงว่า "หนานหนาน แผนทัวร์ของคุณกำหนดไว้แต่แรกแล้วไม่ใช่เหรอ? ทำไมจู่ๆถึงทำการเปลี่ยนแปลงใหญ่ขนาดนี้ล่ะ?”
กู้ชิวอี๋ยิ้มและพูดว่า "ฉันรู้ว่าพี่อยู่พรอวิเดนซ์ มันใกล้กับนิวยอร์กใช่ไหม?”
เย่เฉินถามด้วยความประหลาดใจ “คุณรู้ได้อย่างไร”
"ฉันถามคนอื่นแล้ว!" กู้ชิวอี๋กล่าวว่า "ฉันถามผู้จัดการทั่วไปเฉินของโรงแรมป๋ายจินฮ่านกง เขาบอกว่าพี่ไปสหรัฐอเมริกาไปศึกษา”
หลังจากพูดกู้ชิวอี๋ก็แสร้งทำเป็นโกรธและพึมพำ " ตอนแรกเค้าจะหาเวลาไปเยี่ยมพี่ที่เมืองจินหลิง เพื่อเซอร์ไพรส์ ฉะนั้นจึงอยากโทรหาผู้จัดการเฉินเพื่อเตรียมการก่อน จึงได้รู้ว่าพี่ไม่ได้อยู่ที่เมืองจินหลิงแล้ว พี่เย่เฉิน พี่ไปอเมริกาทำไมไม่บอกกัน”
เย่เฉินกล่าวอย่างเขินอาย "ฉันกลัวว่าจะกระทบงานของเธอไงล่ะ อีกอย่างฉันไม่ได้มาเที่ยว มาเรียนเป็นเพื่อนพี่สะใภ้ของเธอ”
กู้ชิวอี๋รีบพูด “อ๊ะ อย่าพูดแบบนั้น ฉันไม่เคยยอมรับว่าเธอเป็นพี่สะใภ้ของฉัน อันที่จริงฉันไม่ยอมรับว่าใครเป็นพี่สะใภ้ของฉันทั้งนั้น ฉันยอมรับแค่ตัวเองเป็นพี่สะใภ้ของตน”
เย่เฉินถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้และพูดว่า “โอเค มันเป็นความผิดของฉันเอง ฉันควรจะบอกเธอก่อนจะออกเดินทาง และฉันจะไม่ทำอีก โอเคไหม?”
“ค่อยยังชั่วหน่อย” กู้ชิวอี๋พอใจ เธอกล่าวด้วยความไม่สบอารมณ์ว่า “ครั้งนี้จะให้อภัยพี่แล้วกัน”
กู้ชิวอี๋กล่าวว่า "ฉันเตรียมตัวมาสองวันแล้ว อาจรีบไปโดยเร็วที่สุดหลังจากเสร็จงานที่นี่ เวลาออกเดินทางอาจเป็นหนึ่งสัปดาห์ถัดไป หรืออย่างช้าที่สุดก็อีกสิบวัน เพราะบทเพลง นักเต้นและอุปกรณ์ต่าง ๆ ของทัวร์อเมริกาเหนือทั้งหมดใช้เหมือนกัน และการแสดงในภายหลังถูกจัดเรียงอย่างหนาแน่น ดังนั้นฉันต้องเผื่อเวลาเพิ่มเติมสำหรับการดีบักและฝึกซ้อมในสถานที่และกำหนดขั้นตอนการแสดงทั้งหมดให้เรียบร้อย เพื่อให้การแสดงต่อๆไปดำเนินได้ง่ายขึ้น
ตามคำกล่าวของกู้ชิวอี๋ เธอจะบินไปสหรัฐอเมริกาภายใน 7 ถึง 10 วัน และเธอจะไปนิวยอร์กก่อนอย่างแน่นอน ซึ่งทำให้เย่เฉินกังวลเล็กน้อย
เพราะเมื่อเขานึกขึ้นได้ว่าเฉียวเฟยหยุนไปนิวยอร์ก สัญชาตญาณของเย่เฉินบอกเขาว่า เฉียวเฟยหยุนมาที่นี่คงเป็นเพราะมีผู้ร่วมกระบวนการหรือไม่ก็มีลูกค้าจำนวนมากในนิวยอร์ก
ดังนั้นเมื่อเขาอยู่บนเครื่องบิน เขากำลังคิดว่าเขาจะต้องวางกับดักให้ดี เพื่อจัดการเฉียวเฟยหยุน คู่ค้าทั้งบนล่างของเขา ตั้งแต่รายใหญ่จนถึงรายเล็กๆย่อยๆทั้งหมดให้สิ้น
ในเมื่อจะวางกับดักที่ใหญ่ขนาดนี้ เช่นนั้นต้องใช้เวลามากพอสมควรในการเตรียมการ ฉะนั้นเวลาในการจัดการจึงไม่เร็วมากนัก
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...
เฮเลน่า แม่งก่น่ารังเกียจเกิ้น...
เฮเลน่ามึงก้ฝันกลางวันเกิ้น ถามหน่อยสู้ไรกับนานาโกะหรือกู้ซิวอิ้วอีกได้บ้าง เรื่องนี้ผู้หญิงแม่งก้มโนเก่งเกิน คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับพระเอก 555...
แล้วตู้ไหชิง ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไอซูเต้าขอแต่งงานหรอ ไม่รู้คนเขียน หรือคนแปลที่แปลมั่ว ซูเต้า ไม่เคยขอใครแต่งงาน แล้วไห่ชิงนั้นไม่ได้เรียกว่าขอแต่งงานหรอกหรอ 555...
พระเอกมันเป้นห่วงความรุ้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น ไม่อยากให้เศร้าใจมากขนาดนี้น ทำไมไม่แต่งงานกับนานาโกะไปเลยล่ะ ขัดใจ ถ้าเป้นครอบครัวอื่นอยากยกความดีความชอบให้ลูกสาวอีกฝ่ายก้ไมาแปลก แต่ครอบครัวนานาโกะยังไงต่อให้ไม่ยกความดีความชอบให้นานาโกะ พ่อนานาโกะก้รักนานาโกะมากอยุ่ล่ะ แคร์ความรู้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น แต่งงานไปนานาโกะไปเลย ได้จบๆ 555...
บางที อ.ก้เขียนลำเอียงเกินไป วานพั่วจวิ้นทำงานแค่ตายจนกว่าจะได้ยามา แต่ซูรั่วรี่ไม่ได้ทำไรเลย มาถึงก้ได้ยาล่ะ 555...
หม่าหลังนเอ๋ย หม่าหลัน!! คุณมึงมีสิทธิ์ไปสอนคนอื่นด้วยหรอ ตัวคุณมึงเองยังทำที่พูดไม่ได้เลย ยังมีน่าไปสอนคนอื่น 555 สนุกมาๆเลยครับ เรื่องแรกเลยที่อ่านแล้วอินขนาดนี้ ขอบคุณที่ทำออกมาให้อ่านครับ แต่ปรับให้ผญ.ที่เข้าหาพระเอก ไม่ต้องลุกหนักเกินไป มันดูน่าเบื่อ ดูขัดใจกับคนอ่าน เรื่องรักที่มีแต่พระเอกเข้าใจได้ แต่เรื่องที่อ่อยพระเอกขั้นสุด มันดูน่าเบื่อเกินไป ไม่ฟิน...
หม่าหลังนมากก...
สะใจมากกก...