ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4001

เมื่อเป็นเช่นนี้ เมื่อกู้ชิวอี๋มาถึงนิวยอร์ก อาจจะยังไม่ถึงเวลาที่ตนจะจับคนร้าย

หากทำแบบนั้น กู้ชิวอี๋จะตกอยู่ในอันตรายแน่นอน

ดังนั้น เย่เฉินจึงรีบถามเธอว่า:"หนานหนาน เธอช่วยเลื่อนเวลาการแสดงของเธอไปอีกได้ไหม? ถ้าให้ดีที่สุด รอผ่านครึ่งเดือนก่อนค่อยไปนิวยอร์ก"

"ไม่ได้นะพี่เย่เฉิน"กู้ชิวอี๋อธิบาย:"เวลาการแสดงนั้นกำหนดไว้แล้ว และผู้จัดงานในสหรัฐฯ ก็เริ่มผลิตสื่อส่งเสริมการขายแล้ว และจะเริ่มจำหน่ายบัตรคอนเสิร์ตล่วงหน้า ในสถานการณ์นี้ไม่มีทางเปลี่ยนเวลาตามใจชอบได้แน่นอน"

พูดไป กู้ชิวอี๋ก็รีบถามว่า:"พี่เย่เฉิน พี่ไม่อยากฉันใช่รึเปล่า? หรือว่าพี่ไม่สะดวกที่จะพบฉัน? ฉันสามารถแกล้งเป็นลูกค้าที่มาให้พี่ดูฮวงจุ้ยก็ได้ แม้ว่าพี่จะพาหล่อนมาดูคอนเสิร์ตของฉันด้วยกัน เหมือนครั้งก่อน ฉันก็จะไม่หลุด……"

เย่เฉินรีบอธิบายว่า:"ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างงั้น…... ฉันแค่ได้ยินมาว่าที่นิวยอร์กไม่ค่อยสงบสุขนัก……"

เมื่อได้ยินคำอธิบายนี้ กู้ชิวอี๋ก็พูดด้วยรอยยิ้มว่า:"อุ๊ย พี่เย่เฉิน พี่กังวลในเรื่องที่ไม่จำเป็นต้องกังวลไปหน่อย แม้ว่าการรักษาความปลอดภัยสาธารณะของสหรัฐอเมริกาจะไม่ค่อยดีนักจริงๆ แต่ครั้งนี้แผนการเดินทางโดยรวมของฉันเป็นแบบสาธารณะ และยังเป็นกิจกรรมส่วนภูมิภาคที่เศรษฐกิจค่อนข้างพัฒนา และการรักษาความปลอดภัยค่อนข้างคงที่ นอกจากนี้ยังมีทีมรักษาความปลอดภัยในอเมริกา ไม่มีอันตรายแน่นอน พี่วางใจเถอะ!"

เมื่อเห็นเช่นนี้ เย่เฉินก็รู้ว่าคงเป็นเรื่องยาก ที่เขาจะทำให้แผนการเดินทางทั้งหมดของกู้ชิวอี๋ทำการปรับเปลี่ยนใหม่ เพียงหนึ่งประโยคสองประโยคของตนได้ ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงยอมรับความเป็นจริงนี้ และกำชับว่า:"หนานหนาน ถ้าอย่างนั้นก่อนเธอจะเดินทางมาสหรัฐอเมริกา อย่าลืมว่าต้องบอกฉันก่อนนะ อย่าได้เซอร์ไพรส์อะไรฉันเด็ดขาด แบบนี้ฉันถึงจะสบายใจได้ เข้าใจไหม?"

กู้ชิวอี๋พูดโดยไม่ลังเล:"ฉันเข้าใจแล้วค่ะพี่เย่เฉิน พี่วางใจเถอะ! พอกำหนดวันออกเดินทางได้แล้ว ฉันจะบอกพี่แต่แรกเลย!"

หลังจากที่เย่เฉินกำชับซ้ำแล้วซ้ำเล่า จึงวางสายทิ้ง

เย่เฉินขมวดคิ้ว และถามว่า:"ไม่ได้ออกจากสนามบินเป็นเวลาสองชั่วโมง ไม่น่าจะเป็นไปได้มั้ง?"

ว่านพั่วจวินพูดว่า:"ลูกน้องของผมก็คิดว่ามันไม่น่าจะเป็นไปได้ ดังนั้นลูกน้องของผมจึงคิดว่า ไม่ใช่เฉียวเฟยหยุนไม่ได้ออกจากสนามบิน แต่เราตามไม่ทัน คนหายไป ดังนั้นเขาอาจจะไม่ได้ออกจากสนามบินผ่านช่องทางปกติ"

เย่เฉินถามเขาว่า:"คุณหมายความว่า มีคนมารับเขาโดยตรงที่สนามบินใช่ไหม?"

"ใช่ครับ!"ว่านพั่วจวินอธิบายว่า:"ทางสหรัฐอเมริกามีสิทธิพิเศษมากมาย เป็นเรื่องปกติที่จะขับรถไปรับคนที่สนามบินโดยตรง หรือถึงขั้นขับเฮลิคอปเตอร์ไปรับคนไปที่สนามบินโดยตรง ถ้าเฉียวเฟยหยุนใช้หนึ่งในสองวิธีนี้ออกจากสนามบิน และมันยากจริงๆ ที่คนของผมจะรู้ตัว โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เรามีคนไม่เพียงพอ และการไหลของผู้โดยสารของท่าอากาศยาน JKF นั้นใหญ่เกินไป……"

พูดไป ว่านพั่วจวินพูดอย่างละอายใจว่า:"คุณเย่ ผมทำเรื่องนี้ไม่สำเร็จ โปรดลงโทษด้วยครับ! แต่คุณไม่ต้องห่วง ผมได้เริ่มส่งทหารไปนิวยอร์กแล้ว ตราบใดที่เฉียวเฟยหยุนกล้าแสดงตัว จะดึงเขาออกมาอย่างแน่นอน!"