เมื่อได้ยินคำพูดของเฟ่ยฮ่าวหยาง จิตวิญญาณของลู่ซือเหนียนก็เต็มเปี่ยมทันที
หากตระกูลเฟ่ยสามารถเข้าหอการค้าจีนแห่งนิวยอร์กได้ มันจะเป็นความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่สำหรับทั้งหอการค้าอย่างแน่นอน
นอกจากนี้ เมื่อตระกูลเฟ่ยเข้าร่วมหอการค้าจีนแห่งนิวยอร์ก อย่างเป็นทางการแล้ว หมายความว่าหอการค้าจีนจะมีคุณค่ามากกว่าหอการค้าอื่นๆ
ตอนนี้ลู่ซือเหนียนกำลังรู้สึกกังวลอยู่ ไม่รู้ว่าจะแข่งขันกับประธานอีกสองคนของหอการค้าที่เท่าเทียมกันได้อย่างไร เพื่อชิงตำแหน่งประธานคนแรกของหอการค้าจีนอเมริกันหลังจากการรวมกิจการ
หากตอนนี้ เขาสามารถดึงดูดตระกูลเฟ่ยได้ ตำแหน่งประธานคนแรกของหอการค้าจีนอเมริกันจะเป็นของเขา!
เมื่อคิดเล่นนี้ เขาก็รู้สึกตื่นเต้นและอดไม่ได้ที่จะถามเฟ่ยฮ่าวหยางว่า:"คุณชายเฟ่ย คุณพูดจริงใช่ไหม?"
"แน่นอน!"เฟ่ยฮ่าวหยางพูดอย่างเย่อหยิ่ง:"ฉัน เฟ่ยฮ่าวหยางรักษาคำพูด พูดคำไหนคำนั้นมาตลอด และตราบใดที่คุณสามารถช่วยให้ฉันจัดงานเลี้ยงอาหารค่ำเพื่อการกุศลนี้สำเร็จ ฉันจะรักษาสัญญาแน่นอน!"
ในเวลานี้หัวใจของลู่ซือเหนียน เต็มไปด้วยความปีติยินดี และรีบพูดว่า:"ได้ค่ะคุณชายเฟ่ย คุณต้องการให้ผมช่วยคุณอย่างไร บอกได้เลยครับ ตราบเท่าที่อยู่ในอำนาจของผม ผมจะทำให้เต็มที่!"
เมื่อเห็นว่าเขาติดกับ เฟ่ยฮ่าวหยางยิ้มด้วยความพึงพอใจและพูดว่า:"ตอนนี้ฉันมีคำขอสองอย่าง อย่างแรกคือหอการค้าของคุณควรประกาศความร่วมมือกับฉันอย่างเป็นทางการโดยเร็วที่สุด และสองคืองานเลี้ยงอาหารค่ำเพื่อการกุศลในวันที่ 11 หอการค้าของคุณต้องสนับสนุนฉันให้มากที่สุด"
"ใช่"ลู่ซือเหนียนพูดว่า:"นอกจากการทัวร์อเมริกาของคุณกู้แล้ว เราก็กำลังพยายามร่วมมือกับคุณกู้ในงานทัวร์แคนาดาหลายๆ ครั้งของเธอ บอกตรงๆ ว่าทัวร์ของคุณกู้ในครั้งนี้เป็นการอำลาคอนเสิร์ต หลังทัวร์จบ เธอจะออกจากวงการบันเทิงอย่างถาวร ดังนั้นคอนเสิร์ตครั้งนี้จึงมีความหมายมาก และมีโอกาสสร้างรายได้มหาศาล!"
เฟ่ยฮ่าวหยางอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ:"โอ้ ถ้าฉันสามารถเชิญดาราผู้มีอิทธิพลอย่างคุณกู้ มาร่วมงานเลี้ยงอาหารค่ำเพื่อการกุศลของฉัน คาดว่าโครงการการกุศลนี้จะต้องก้าวไปสู่ระดับที่สูงขึ้นแน่นอน"
เมื่อพูดเช่นนี้ เฟ่ยฮ่าวหยางก็มองลู่ซือเหนียน และถามว่า:"ประธานลู่ ไม่ทราบว่าสามารถช่วยติดต่อกับคุณกู้หน่อยได้หรือไม่ ฉันไม่มีคำขออื่นใด ขอแค่เธอมีเวลาสักสองชั่วโมงมาเข้าร่วมในคืนวันที่ 11 พอแล้ว!"
ลู่ซือเหนียนพูดด้วยความลำบากใจ:"คุณชายเฟ่ย เรื่องนี้ผมไม่สามารถรับรองต่อคุณได้ เพราะอันที่จริงแล้วผมกับคุณกู้ไม่มีความสัมพันธ์อะไรเลย หลักๆ แล้วเป็นรองประธานาธิบดีของเราที่สแกนหน้า เขามีความสัมพันธ์ของพ่อคุณกู้อยู่บ้าง"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...