ดูเหมือนว่ากู้ชิวอี๋จะเดาสิ่งที่เย่เฉินกังวลได้ ดังนั้นเธอจึงรีบพูดว่า:"พี่เย่เฉิน หากพี่กังวลเกี่ยวกับการเปิดเผยของสื่อ ฉันสามารถบอกผู้จัดงานได้ ขอให้พวกเขาไม่เชิญสื่อใด ๆ ไปที่งาน "
เย่เฉินยังลังเลอยู่ กู้ชิวอี๋พูดเสียงอ้อนว่า:"พี่เย่เฉิน พี่ไปกับฉันเถอะ ถ้าพี่กังวลว่าเวลาจะนานเกินไป ฉันสามารถให้คนจัดเฮลิคอปเตอร์ให้พี่บินจากที่นั่นมานิวยอร์กได้ หนึ่ง ชั่วโมงก็พอแล้ว ไปกลับเพียงสองชั่วโมง บวกกับร่วมงานเลี้ยงอาหารค่ำ ต้องใช้เวลาทั้งหมดเพียง 4 ชั่วโมงให้ฉันก็ได้ จะไม่เสียเวลาพี่ นะๆๆ……"
ตอนนี้หัวใจของเย่เฉินหวั่นเล็กน้อยแล้ว ในเวลานี้ จู่ๆ เขาก็นึกถึงเฉียวเฟยหยุนที่ไม่รู้อยู่ไหน หลังจากที่หายตัวไปในนิวยอร์ก จึงอดไม่ได้ที่จะกังวลเกี่ยวกับความปลอดภัยของกู้ชิวอี๋ หลังจากครุ่นคิด เขาจึงพูดว่า:"ตกลง งั้นพี่จะไปกับเธอเมื่อถึงเวลานั้น"
เมื่อกู้ชิวอี๋ได้ยินแบบนี้ ก็ดีใจจนโห่ร้องทันที:"เยี่ยมมาก! ขอบคุณพี่เย่เฉิน! ฉันรักพี่!"
เย่เฉินพูดอย่างช่วยไม่ได้:"เรื่องเล็กน้อยเอง ยังต้องขอบคุณฉันด้วยเหรอ"
พูดไป เย่เฉินก็พูดอีกว่า:"จริงสิหนานหนาน เธอช่วยฉันสืบที หอการค้าจีนแห่งนี้ มีใครบ้างที่สนิทกับตระกูลอานมาก ถ้ามี ถึงตอนนั้นฉันก็คงจะต้องปลอมตัวสักหน่อย จะได้ไม่มีปัญหามาก"
กู้ชิวอี๋รีบพูดว่า:"ถ้าอย่างนั้นฉันจะถามเดี๋ยวนี้!"
ในไม่ช้า กู้ชิวอี๋ก็ได้รับคำตอบที่ชัดเจนจากเพื่อนเก่าของพ่อเธอ
เมื่อพิจารณาจากผลกระทบของตระกูลอานในอเมริกาเหนือทั้งหมด หากมีคนในสมาคมที่สนิทกับตระกูลอานจริงๆ ทุกคนก็จะเคารพเขาเหมือนดาวล้อมเดือน
ยังไงซะ ความแข็งแกร่งทั้งสองฝ่ายก็ห่างกันเกินไป
อยากหาคนรู้จักของตระกูลอานในหอการค้าจีนแห่งนิวยอร์ก ยากกว่าการหาเมสซิในทีมชาติฟุตบอล
หลังจากได้ข่าวนี้ เย่เฉินก็ไม่มีความกังวลใดๆ อีก
เขานึกไม่ถึงเลยจริงๆว่า เหยื่อที่เฉียวเฟยหยุนคิดไว้ จะมีประสิทธิภาพมาก จนทำให้เขาหลอกกู้ชิวอี๋นักร้องหญิงอันดับหนึ่งของจีนได้อย่างง่ายดาย
เขาให้คนไปเรียกเฉียวเฟยหยุนมาที่ห้องหนังสือ และประโยคแรกที่พบหน้ากันนั้น ได้พูดอย่างดีใจว่า:"เฟยหยุนๆคุณนี่มันวิเศษมากจริงๆ ! ปลาตัวใหญ่ติดเบ็ดได้ง่ายจริงๆ!"
เฉียวเฟยหยุนตกตะลึงครู่หนึ่ง จากนั้นจึงรีบถามว่า:"คุณชายเฟ่ย กู้ชิวอี๋ตกลงที่จะเข้าร่วมงานเลี้ยงอาหารค่ำการกุศลแล้วหรือ?"
"ใช่!"เฟ่ยฮ่าวหยางพูดอย่างตื่นเต้น:"หลังจากที่ฉันพูดสำนวนเหล่านั้นที่คุณคิด บอกกับลู่ซือเหนียนของหอการค้าจีน ลู่ซือเหนียนก็ให้คนไปถามเธอ และเธอก็ตกลงอย่างรวดเร็ว"
เฉียวเฟยหยุนพูดด้วยรอยยิ้ม:"โอ้ เยี่ยมไปเลย! ด้วยวิธีนี้ เรามีเวลามากกว่าหนึ่งสัปดาห์ ในการคิดว่าจะทำอย่างไรกับกู้ชิวอี๋!"
เฟ่ยฮ่าวหยางมองเฉียวเฟยหยุน และพูดด้วยความชื่นชมว่า:"เฟยหยุน สมองของคุณนี่มันยอดเยี่ยมมากจริงๆ เดิมทีฉันคิดว่าเรื่องนี้มันอาจยากมาก ถึงขั้นสุดท้ายอาจจะต้องมีการยิงกันกลางตลาด แต่ฉันไม่นึกเลยว่า มันจะจัดการง่ายขนาดนี้! ไอ้หนู เกิดมาเพื่อทำสิ่งชั่วร้าย!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...
เฮเลน่า แม่งก่น่ารังเกียจเกิ้น...
เฮเลน่ามึงก้ฝันกลางวันเกิ้น ถามหน่อยสู้ไรกับนานาโกะหรือกู้ซิวอิ้วอีกได้บ้าง เรื่องนี้ผู้หญิงแม่งก้มโนเก่งเกิน คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับพระเอก 555...
แล้วตู้ไหชิง ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไอซูเต้าขอแต่งงานหรอ ไม่รู้คนเขียน หรือคนแปลที่แปลมั่ว ซูเต้า ไม่เคยขอใครแต่งงาน แล้วไห่ชิงนั้นไม่ได้เรียกว่าขอแต่งงานหรอกหรอ 555...
พระเอกมันเป้นห่วงความรุ้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น ไม่อยากให้เศร้าใจมากขนาดนี้น ทำไมไม่แต่งงานกับนานาโกะไปเลยล่ะ ขัดใจ ถ้าเป้นครอบครัวอื่นอยากยกความดีความชอบให้ลูกสาวอีกฝ่ายก้ไมาแปลก แต่ครอบครัวนานาโกะยังไงต่อให้ไม่ยกความดีความชอบให้นานาโกะ พ่อนานาโกะก้รักนานาโกะมากอยุ่ล่ะ แคร์ความรู้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น แต่งงานไปนานาโกะไปเลย ได้จบๆ 555...
บางที อ.ก้เขียนลำเอียงเกินไป วานพั่วจวิ้นทำงานแค่ตายจนกว่าจะได้ยามา แต่ซูรั่วรี่ไม่ได้ทำไรเลย มาถึงก้ได้ยาล่ะ 555...
หม่าหลังนเอ๋ย หม่าหลัน!! คุณมึงมีสิทธิ์ไปสอนคนอื่นด้วยหรอ ตัวคุณมึงเองยังทำที่พูดไม่ได้เลย ยังมีน่าไปสอนคนอื่น 555 สนุกมาๆเลยครับ เรื่องแรกเลยที่อ่านแล้วอินขนาดนี้ ขอบคุณที่ทำออกมาให้อ่านครับ แต่ปรับให้ผญ.ที่เข้าหาพระเอก ไม่ต้องลุกหนักเกินไป มันดูน่าเบื่อ ดูขัดใจกับคนอ่าน เรื่องรักที่มีแต่พระเอกเข้าใจได้ แต่เรื่องที่อ่อยพระเอกขั้นสุด มันดูน่าเบื่อเกินไป ไม่ฟิน...
หม่าหลังนมากก...
สะใจมากกก...