ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4029
เฉินฝูพูดอย่างระมัดระวัง : “ใครจะรู้หลังจากเสร็จเรื่องแล้วพวกคุณจะฆ่าเพื่อปิดปากหรือเปล่า？คดีลักพาตัวส่วนใหญ่ โจรที่ลักพาตัวล้วนแต่ฆ่าตัวประกันทิ้ง เพื่อหลีกเลี่ยงที่จะถูกเปิดเผย！”
“ฆ่าปิดปาก？”คาซูโอะ ฮันโซหัวเราะอย่างดูถูก พูดว่า : “ใช้สมองของแกคิดดูนะเฉินฝู วันนี้ฉันใช้ใบหน้าที่แท้จริงมาเจอแก คืนวันที่11ฉันก็ใช้ใบหน้าที่แท้จริงปรากฏในห้องจัดงานเลี้ยง ถึงตอนนั้นก็จะต้องถูกกล้องวงจรปิดทั้งหมดในห้องจัดงานจับภาพไว้ได้ ในเมื่อจะต้องถูกเปิดเผยอยู่แล้วฉันมีความจำเป็นอะไรที่จะต้องฆ่าปิดปากด้วย？นั่นเป็นการหลอกตัวเองไม่ใช่เหรอ？”
เฉินฝูได้ยินตรงนี้ ในใจก็ค่อนข้างที่จะเชื่อคำพูดของคาซูโอะ ฮันโซหน่อยๆแล้ว
จากที่เขาเข้าใจโจรลักพาตัวโดยทั่วไป สาเหตุของการฆ่าปิดปากก็เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ถูกเปิดเผย และคำพูดของคาซูโอะ ฮันโซก็มีเหตุผลมากจริงๆ ในเมื่อตัวเองก็จะต้องถูกเปิดเผย ฆ่าปิดปากก็เท่ากับว่าเป็นการหลอกตัวเองในเรื่องที่ทราบดีว่าไม่มีทางที่จะปกปิดได้สำเร็จ
คิดมาถึงตรงนี้ เขามองไปยังคาซูโอะ ฮันโซ โพล่งพูดว่า : “ได้！ผมรับปากคุณ！ขอร้องคุณอย่าได้ทำร้ายคนในครอบครัวของผม！”
“วางใจ” คาซูโอะ ฮันโซยิ้มเล็กน้อย พูดอย่างจริงจังว่า ： “คืนวันที่ 11 คนของฉันจะให้สมาชิกในครอบครัวของแกได้กินอย่างอิ่มหมีพีมัน หลังจากนั้นจะนำตู้คอนเทนเนอร์ไปซ่อนไว้ที่ที่ปลอดภัยอย่างแน่นอน รอหลังจากที่ฉันออกไปจากสหรัฐอเมริกาแล้ว ฉันจะส่งตำแหน่งของตู้คอนเทนเนอร์ให้กับแก ในคืนวันนั้นแกก็สามารถช่วยพวกเขาออกมาได้แล้ว”
พูดมาถึงตรงนี้ คาซูโอะ ฮันโซก็พูดอย่างรู้ใจอีกว่า : “เฉินฝู หลังจากที่พวกเราออกไปแล้ว ทางตำรวจจะต้องสอบสวนแกแน่นอน ถึงขั้นระบุว่าแกเป็นผู้ต้องสงสัย แกก็ไม่ต้องกลัว เพียงแค่พูดความจริงก็ได้แล้ว ถึงขั้นแกสามารถบอกตำแหน่งของตู้คอนเทนเนอร์นี้กับตำรวจได้ ให้ตำรวจไปช่วยสมาชิกในครอบครัวของแกออกมา ทำแบบนี้พวกเขาก็ยิ่งจะเชื่อคำพูดของแกมากขึ้น ผมเชื่อว่าแม้ว่าพวกเขาจะไต่ถามเอาความรับผิดชอบของแก ก็ไม่มีทางหนักมากเกินไปแน่นอน อย่างมากแกก็เข้าคุกสองสามปี แต่ว่าคนในครอบครัวของแกจะมีชีวิตอยู่รอดได้อย่างสงบสุข”
เฉินฝูได้ฟังถึงตรงนี้ ในใจก็รู้สึกตื้นตันใจต่อคาซูโอะ ฮันโซมากไม่น้อยแล้ว
เพราะว่าเขาคิดไม่ถึงว่า โจรลักพาตัวเหล่านี้จะคิดเพื่อตัวเองอย่างละเอียดรอบคอบเช่นนี้ ดูเหมือนมีเมตตาธรรมและคุณธรรมอยู่บ้างแล้วจริงๆ
และเกณฑ์มาเป็นการชั่วคราวนั้นก็ง่ายดายอย่างมาก ตลาดแรงงานอิสระในนครนิวยอร์ก มีพนักงานชั่วคราวจำนวนมากที่ทำงานหนึ่งวันนอนพักผ่อนสามวัน ตราบใดที่พวกเขาไม่มีเงินกินข้าว ก็จะออกไปทำงานพาร์ทไทม์ทั่วทุกที่เพื่อหาเงินมาใช้จ่ายรายวัน เพียงแค่จ่ายเงิน 15ดอลลาร์สหรัฐต่อชั่วโมง ไม่ว่าทำงานอะไร อีกฝ่ายก็จะแข่งกันเข้ามาสมัครงานอย่างดุเดือด
คนกลุ่มนี้มีความคล่องตัวอย่างมาก วันนี้เป็นพนักงานโรงแรม มะรืนนี้อาจจะล้างจานอยู่ที่ร้านอาหาร อีกสองวัน อาจจะไปเป็นคนแบกหามอยู่ในสถานที่ก่อสร้างที่ไหนสักแห่ง
เพราะงั้น ถึงตอนนั้นตัวเองจัดพนักงานชั่วคราวทั้งแปดคนเข้ามา ไม่มีทางทำให้คนอื่นเกิดความสงสัยแน่นอน
คิดมาถึงตรงนี้ เขาก็กัดฟันแล้ว พูดกับคาซูโอะ ฮันโซว่า : “ได้！ผมรับปากพวกคุณ！ถึงตอนนั้นจะจัดการให้พวกคุณเข้าไปแน่นอน！”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...
เฮเลน่า แม่งก่น่ารังเกียจเกิ้น...
เฮเลน่ามึงก้ฝันกลางวันเกิ้น ถามหน่อยสู้ไรกับนานาโกะหรือกู้ซิวอิ้วอีกได้บ้าง เรื่องนี้ผู้หญิงแม่งก้มโนเก่งเกิน คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับพระเอก 555...
แล้วตู้ไหชิง ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไอซูเต้าขอแต่งงานหรอ ไม่รู้คนเขียน หรือคนแปลที่แปลมั่ว ซูเต้า ไม่เคยขอใครแต่งงาน แล้วไห่ชิงนั้นไม่ได้เรียกว่าขอแต่งงานหรอกหรอ 555...
พระเอกมันเป้นห่วงความรุ้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น ไม่อยากให้เศร้าใจมากขนาดนี้น ทำไมไม่แต่งงานกับนานาโกะไปเลยล่ะ ขัดใจ ถ้าเป้นครอบครัวอื่นอยากยกความดีความชอบให้ลูกสาวอีกฝ่ายก้ไมาแปลก แต่ครอบครัวนานาโกะยังไงต่อให้ไม่ยกความดีความชอบให้นานาโกะ พ่อนานาโกะก้รักนานาโกะมากอยุ่ล่ะ แคร์ความรู้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น แต่งงานไปนานาโกะไปเลย ได้จบๆ 555...
บางที อ.ก้เขียนลำเอียงเกินไป วานพั่วจวิ้นทำงานแค่ตายจนกว่าจะได้ยามา แต่ซูรั่วรี่ไม่ได้ทำไรเลย มาถึงก้ได้ยาล่ะ 555...