ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4032
คาดิลแลคจอดอยู่ที่หน้าประตูร้านห่านย่างกวางตุ้ง เฉินตัวตัวพูดกับเฉินเย่: “คุณเย่ ชิวอี๋รอคุณอยู่ข้างใน แต่เป็นเพราะว่าสถานะของเธอ เธอจึงไม่สามารถออกมารับคุณได้ด้วยตัวเอง”
เย่เฉินพยักหน้า หลังจากผลักประตูและลงจากรถ สังเกตร้านห่านย่างแห่งนี้ พบว่าป้ายที่แขวนตรงประตูว่าปิดกิจการชั่วคราว
เย่เฉินสงสัยอยู่ในใจ ไม่รู้ว่ากู้ชิวอี๋เป็นคนเย่นจิงแท้ๆ ทำไมถึงพาตนมากินมื้อเที่ยงที่ร้านห่านย่างกวางตุ้ง
เมื่อเขาผลักประตูร้านอาหารนี้ พื้นที่ชั้นที่หนึ่งมี 20 กว่าตารางเมตร ในนั้นมีเพียงที่นั่งเบาะโซฟาเพียง 4 ตัวเท่านั้น และพื้นที่อีกครึ่งหนึ่งถูกล้อมด้วยหลังครัว ภายในห้องกระจก มีวัตถุดิบอย่างห่านย่างและนกพิราบที่แขวนไว้อยู่
และทั้งชั้น มีเพียงคนเดียวที่สวมชุดพนักงานสีขาว เด็กวัยรุ่นกำลังเล่นโทรศัพท์มือถืออยู่ เห็นเย่เฉินเข้ามา ก็พูดทันที: “ขอโทษด้วย วันนี้หยุด”
เมื่อพูดจบ เฉินตัวตัวก็ผลักประตูเข้ามา เอ่ยปากพูดว่า: “เขาเป็นแขกที่คุณกู้เชิญมา”
เด็กวัยรุ่นจึงรีบลุกขึ้น กล่าวด้วยความเคารพว่า: “ที่แท้ก็เป็นแขกผู้มีเกียรติของคุณกู้ เชิญขึ้นชั้นสองเถอะ คุณกู้รออยู่บนชั้นสองนานแล้ว”
เย่เฉินกล่าวขอบคุณ และเดินขึ้นบันไดไปที่ชั้นสอง ในใจยิ่งสงสัยมากขึ้นไปอีก
ขณะที่เขามาถึงชั้นสอง ข้างหน้าโต๊ะสี่เหลี่ยมตรงกลาง กู้ชิวอี๋กำลังนั่งตรงข้ามกับทางบันได
มองเห็นเย่เฉินเดินมา เธอโบกมือให้เย่เฉินอย่างตื่นเต้น: “พี่เย่เฉิน!”
และขณะนี้ ยังมีชายวัยกลางคนมีผมสีหงอก นั่งอยู่ตรงกันข้ามกับกู้ชิวอี๋ ซึ่งหันหลังให้เย่เฉินอยู่
กู้ชิวอี๋ที่อยู่ข้างๆกล่าวด้วยรอยยิ้ม: “พี่เย่เฉิน ฉันไม่ได้บอกลุงโจงว่าคุณจะมา ฉันถึงขั้นไม่บอกลุงโจงว่าเราพบคุณแล้ว เดิมทีก็อยากเซอร์ไพรส์ลุงโจง คิดไม่ถึงว่าลุงโจงจะฉลาดขนาดนี้ เพียงครู่เดียวก็เดาตัวตนของคุณได้!”
เฉินจ้างโจงรีบพูดว่า: “คุณกู้ กลับเป็นว่ากระผมไม่ได้ฉลาดมากมาย เพียงแต่คุณชายเย่หน้าตาเหมือนกับคุณชายฉางอิงตอนที่ยังเป็นวัยรุ่นมากจริงๆ……”
เย่เฉินอดไม่ได้ที่จะถามว่า: “ลุงเฉิน ท่านและพ่อของฉัน รู้จักกันได้อย่างไร?”
เฉินจ้างโจถอนหายใจ และพูดอย่างจริงจังว่า: “ตอนนั้น เป็นเพราะความคึกคะนองในวัยรุ่นของผม ไปยั่วยุคนที่ไม่ควรยั่วยุ อีกฝ่ายออกคำบัญชาสังหารต้องการเอาชีวิตผม ทั้งเกาะฮ่องกงกู๋หว่าไจ๋ส่งกองกำลังมาเฟียออกมาไล่ล่า เพียงเพื่อหาตัวผมให้เจอและแทงจนตาย……”
พูดจนถึงตรงนี้ เฉินจ้างโจงตาแดงและกล่าว: “คุณชายฉางอิงส่งคนมาช่วยผมจากเกาะฮ่องกงในชั่วข้ามคืน และไปเกาะฮ่องกงเพื่อเจรจากับเจ้าพ่อด้วยตัวเอง จ่ายค่าตอบแทนมหาศาล ถึงจะแลกชีวิตของผมคืนมา……”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...
เฮเลน่า แม่งก่น่ารังเกียจเกิ้น...
เฮเลน่ามึงก้ฝันกลางวันเกิ้น ถามหน่อยสู้ไรกับนานาโกะหรือกู้ซิวอิ้วอีกได้บ้าง เรื่องนี้ผู้หญิงแม่งก้มโนเก่งเกิน คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับพระเอก 555...
แล้วตู้ไหชิง ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไอซูเต้าขอแต่งงานหรอ ไม่รู้คนเขียน หรือคนแปลที่แปลมั่ว ซูเต้า ไม่เคยขอใครแต่งงาน แล้วไห่ชิงนั้นไม่ได้เรียกว่าขอแต่งงานหรอกหรอ 555...
พระเอกมันเป้นห่วงความรุ้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น ไม่อยากให้เศร้าใจมากขนาดนี้น ทำไมไม่แต่งงานกับนานาโกะไปเลยล่ะ ขัดใจ ถ้าเป้นครอบครัวอื่นอยากยกความดีความชอบให้ลูกสาวอีกฝ่ายก้ไมาแปลก แต่ครอบครัวนานาโกะยังไงต่อให้ไม่ยกความดีความชอบให้นานาโกะ พ่อนานาโกะก้รักนานาโกะมากอยุ่ล่ะ แคร์ความรู้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น แต่งงานไปนานาโกะไปเลย ได้จบๆ 555...
บางที อ.ก้เขียนลำเอียงเกินไป วานพั่วจวิ้นทำงานแค่ตายจนกว่าจะได้ยามา แต่ซูรั่วรี่ไม่ได้ทำไรเลย มาถึงก้ได้ยาล่ะ 555...