“แต่ ต่อมาเขาก็บอกว่า มองในส่วนของเงิน สามารถอภัยให้ผมครั้งหนึ่ง ให้ผมกลับไปพักฟื้น และให้เวลาผมคิดเกี่ยวกับมันให้ดีๆ”
“ถ้าผมพักฟื้นจนหายดีแล้ว ก็ช่วยเขาทำเงินต่อ เขาก็ทำเหมือนทุกอย่างไม่เคยเกิดเคย มิฉะนั้น เขาก็จะเอาชีวิตผมไป”
พูดจนถึงตรงนี้ เฉินจ้างโจงยิ้ม และพูดว่า: “แต่ว่า ไม่ว่าจะฝันยังไงเขาก็คิดไม่ถึง ตอนที่ผมตัดสินใจบอกเขาทุกอย่าง ก็ได้เหลือทางหนีทีไล่ไว้แล้ว ผมขอให้แฟนคนแรกของผมออกจากวิลล่าพร้อมกับหนังสือเดินทางล่วงหน้า ไปรอผมที่โรงพยาบาลใกล้ๆบริษัทของแซ่หลิว”
เย่เฉินถามอย่างประหลาดใจว่า: “ท่านเดาออกว่าเขาจะทุบท่านจนเข้าโรงพยาบาลสินะ?”
“กลับว่าไม่ใช่เลย” เฉินจ้างโจงยิ้มกล่าว: “ถ้าผมรู้ว่าเขาเป็นแบบนั้นจริงๆ ผมก็พาแฟนคนแรกของผมแอบหนีไปแล้ว จะได้ไม่โดนทุบตี”
พูดจบ เฉินจ้างโจงก็พูดอีกว่า: “ที่จริง ตอนนั้นผมคิดว่า เรื่องมันจะมีผลลัพธ์เพียง 3 แบบเท่านั้น”
“แบบที่หนึ่ง แซ่หลิวเห็นว่าผมช่วยเขาทำเงินได้เยอะมากมาย ในอนาคตยังมีค่าในการหลอกใช้ บวกกับผู้หญิงข้างกายเขามีมากมาย และจะไม่สนใจหนึ่งในนั้นมากนัก ดังนั้นก็จะให้เราได้ในสิ่งที่ต้องการ”
“แบบที่สอง หลังจากที่แซ่หลิวรู้แล้วก็โกรธอย่างมาก และฆ่าผมตาย”
“แบบที่สาม ก็คือแม้ว่าแซ่หลิวจะโกรธมาก แต่เห็นจากคุณค่าที่ยังหลอกใช้ผมได้อยู่บ้างสั่งสอนบทเรียนผมสักบท แล้วให้ผมล้มเลิกความคิดซะ และทำงานให้เขาต่อ”
พูดถึงตรงนี้ เฉินจ้างโจงก็พูดต่อ: “ส่วนทำไมผมถึงให้แฟนคนแรกของผมไปที่โรงพยาบาลล่วงหน้า หลักๆแล้วก็พิจารณาว่า ถ้าหากว่าสถานการณ์เป็นแบบที่ 1 จะต้องมีความสุขกันทุกฝ่ายอยู่แล้ว ผมสามารถไปหาเธอได้ที่โรงพยาบาลเลย บอกข่าวดีเธอกับปากตัวเอง และเพราะว่าอยู่กันใกล้มาก ก็สามารถไปเจอเธอได้อย่างรวดเร็ว”
สามารถเห็นได้ว่า แนวคิดของการจัดการเรื่องของคนๆนี้ มันแข็งแกร่งกว่าคนทั่วไปมากจริงๆ และแข็งแกร่งกว่าตัวเองไม่น้อยเลย
อย่างน้อย เรื่องเดียวกันถ้าหากเอามาไว้ที่ตัวเอง ตัวเองไม่สามารถทำให้รอบคอบและระมัดระวังอย่างเขาได้แน่
ในเวลานี้ เฉินจ้างโจงกล่าวด้วยรอยยิ้มเหมือนเด็กบนใบหน้าของเขาว่า: “ตอนนั้นทั้งตัวผมได้รับบาดเจ็บจนถูกส่งเข้าโรงพยาบาล ใครจะไปคิดถึงล่ะ หลังจากนั้นครึ่งชั่วโมง ผมก็หนีออกจากโรงพยาบาลอย่างเงียบๆ พาแฟนคนแรกหนีไปแล้ว”
พูดจบ เฉินจ้างโจงก็กล่าวว่า: “แผนของผมในตอนนั้น เป็นเที่ยวบินแรกสู่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ แล้วมองหาโอกาสในการลักลอบจากเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ไปยังสหรัฐอเมริกา แต่คิดไม่ถึง แซ่หลิวกลับมาที่วิลล่า แล้วไม่เจอแฟนคนแรกของผม หลังจากพบว่าแฟนคนแรกของผมพาหนังสือเดินทางไปแล้ว ก็ออกคำบัญชาสังหาร รางวัล 30 ล้านดอลลาร์ฮ่องกงในการฆ่าผม……”
“ตอนนั้นพวกเราก็เพิ่งมาถึงสนามบิน ยังไม่ทันลงจากรถแท็กซี่ ก็เห็นกู๋หว่าไจ๋มองไปรอบๆทุกที่อยู่ด้านนอกสนามบิน ผมเห็นว่าสถานการณ์การมันไม่ถูกต้อง ทำได้เพียงล้มเลิกแผนเดิมซะ”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...
เฮเลน่า แม่งก่น่ารังเกียจเกิ้น...
เฮเลน่ามึงก้ฝันกลางวันเกิ้น ถามหน่อยสู้ไรกับนานาโกะหรือกู้ซิวอิ้วอีกได้บ้าง เรื่องนี้ผู้หญิงแม่งก้มโนเก่งเกิน คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับพระเอก 555...
แล้วตู้ไหชิง ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไอซูเต้าขอแต่งงานหรอ ไม่รู้คนเขียน หรือคนแปลที่แปลมั่ว ซูเต้า ไม่เคยขอใครแต่งงาน แล้วไห่ชิงนั้นไม่ได้เรียกว่าขอแต่งงานหรอกหรอ 555...
พระเอกมันเป้นห่วงความรุ้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น ไม่อยากให้เศร้าใจมากขนาดนี้น ทำไมไม่แต่งงานกับนานาโกะไปเลยล่ะ ขัดใจ ถ้าเป้นครอบครัวอื่นอยากยกความดีความชอบให้ลูกสาวอีกฝ่ายก้ไมาแปลก แต่ครอบครัวนานาโกะยังไงต่อให้ไม่ยกความดีความชอบให้นานาโกะ พ่อนานาโกะก้รักนานาโกะมากอยุ่ล่ะ แคร์ความรู้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น แต่งงานไปนานาโกะไปเลย ได้จบๆ 555...
บางที อ.ก้เขียนลำเอียงเกินไป วานพั่วจวิ้นทำงานแค่ตายจนกว่าจะได้ยามา แต่ซูรั่วรี่ไม่ได้ทำไรเลย มาถึงก้ได้ยาล่ะ 555...
หม่าหลังนเอ๋ย หม่าหลัน!! คุณมึงมีสิทธิ์ไปสอนคนอื่นด้วยหรอ ตัวคุณมึงเองยังทำที่พูดไม่ได้เลย ยังมีน่าไปสอนคนอื่น 555 สนุกมาๆเลยครับ เรื่องแรกเลยที่อ่านแล้วอินขนาดนี้ ขอบคุณที่ทำออกมาให้อ่านครับ แต่ปรับให้ผญ.ที่เข้าหาพระเอก ไม่ต้องลุกหนักเกินไป มันดูน่าเบื่อ ดูขัดใจกับคนอ่าน เรื่องรักที่มีแต่พระเอกเข้าใจได้ แต่เรื่องที่อ่อยพระเอกขั้นสุด มันดูน่าเบื่อเกินไป ไม่ฟิน...
หม่าหลังนมากก...
สะใจมากกก...