ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4040

เย่เฉินค่อยๆพยักหน้า เขาอยากบอกเฉินจ้างโจงว่า ถ้าหากเฉินจ้างโจงต้องการกลับไป งั้นตัวเองจะต้องช่วยเขาจัดการเศรษฐีแซ่หลิวคนนั้นให้ได้

ถึงขั้น เย่เฉินอยากบอกเฉินจ้างโจงว่า ถ้าหากเขายินดีให้ความร่วมมือกับตนเอง คอยช่วยตัวเองอยู่ห่างๆ เขาจะต้องให้คนของเขาเปลี่ยนจากชีวิตที่ย่ำแย่เป็นชีวิตที่ดีขึ้น

แต่ว่า หลังจากที่เย่เฉินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็รู้สึกว่า วันนี้เป็นการพบกันครั้งแรกของตนเองและเฉินจ้างโจง ถ้าหากริเริ่มพูดคำเหล่านี้ จะแสดงให้เห็นว่าดูตั้งใจเกินไป

อีกอย่าง ตนเองยังขาดความเข้าใจในตัวของเฉินจ้างโจง ทำความสนิทกันไปก่อนจะเป็นไรไป แล้วค่อยๆจัดการแก้ปัญหา

ในตอนนี้ เฉินจ้างโจงริเริ่มที่จะช่วยรินไวน์ของตัวเองและเย่เฉินให้เต็ม ยิ้มและพูดว่า: “คุณชายเย่ อย่าพูดถึงแต่เรื่องของผมเลย พูดเรื่องท่านบ้างดีกว่า ท่านหายตัวไปหลายปีขนาดนี้ หลายคนต่างก็เป็นห่วงความปลอดภัยของท่าน รวมถึงผมด้วย เพียงแต่ว่าผมยังเอาตัวเองไม่ไหวเลย ไม่มีความสามารถเหมือนอย่างคุณกู้หรอก ตามหาท่านไปทั่ว……”

เย่เฉินยิ้มอย่างตื่นเต้น จากนั้นก็บอกเฉินจ้างโจงเกี่ยวกับประสบการณ์คร่าวๆของเขาในช่วงหลายปีที่ผ่านมา

ตอนที่เฉินจ้างโจงรู้ว่า ตอนนี้เย่เฉินเป็นผู้นำตระกูลเย่ เขาตื่นเต้นอย่างมาก พูดชื่นชมอย่างไม่หยุดไม่หย่อน: “คุณชายเย่ ท่านสามารถเป็นผู้นำตระกูลเย่ได้ เชื่อว่าคุณชายฉางอิงที่เป็นวิญญาณบนสรวงสวรรค์ จะต้องปลื้มใจอย่างมากแน่นอน!”

เย่เฉินพยักหน้าเบาๆ กลับอดไม่ได้ที่จะรู้สึกหดหู่ว่า: “สำหรับผมแล้ว มีเพียงแค่ให้ตระกูลเย่ได้ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลกเท่านั้น จึงจะสามารถปลอบประโลมวิญญาณของพ่อในสวรรค์ได้อย่างแท้จริง”

หลังจากที่เฉินจ้างโจงได้ยิน สีหน้าเผยให้เห็นความหวาดผวา

เขาคิดไม่ถึงจริงๆ เย่เฉินจะมีปณิธานเช่นนี้

แต่ว่า ในใจของเขาก็รู้ดี การมีปณิธานที่ยิ่งใหญ่ไม่ใช่เรื่องยาก แต่คิดจะทำปณิธานที่ยิ่งใหญ่ให้เป็นความจริง เป็นสิ่งที่ยากมหันต์

เย่เฉินเหมือนเย่ฉางอิงมากแค่ไหน เขาก็ไม่ค่อยรู้เท่าไหร่

เฉินจ้างโจงขมวดคิ้วเล็กน้อย ทันใดนั้นก็รับรู้ถึงความรู้สึกที่แตกต่างไปนิดหน่อย

แม้ว่าเขาเป็นเถ้าแก่น้อยของร้านห่านย่างคนหนึ่ง แต่เนื่องจากตอนนั้นเขาเรียนการเงินมา และลงทุน การเงิน และการจัดการธุรกิจ สิ่งที่เขาทำได้ดีที่สุดคือการรวบรวมและวิเคราะห์ข้อมูล

เนื่องจากเป็นนิสัยที่มีมานานหลายปี เขาให้ความสนใจอย่างมากกับข้อมูลที่มีค่ารอบตัวเขาขอเพียงแค่มีเนื้อหาเท่านั้น ไม่ว่าอะไร เขาก็จะระมัดระวังอยู่ในหัว และวิเคราะห์จนเกิดเป็นความเคยชิน

ดังนั้น ในนครนิวยอร์กตลอดหลายปีที่ผ่านมามีเรื่องสำคัญอะไรที่เกิดขึ้นบ้าง โดยพื้นฐานแล้วเขารู้เรื่องนี้ดี

และเป็นเพราะนิสัยเช่นนี้ เขาได้เห็นและวิเคราะห์หลายสิ่งหลายอย่างมากมาย และเขาได้สรุปกฎเกณฑ์ของตัวเองออกมาแล้ว

ประการแรกคือกิจกรรมการกุศล ในเมืองนครนิวยอร์ก แทบจะไม่มีใครจัดงานการกุศลที่ไม่เป็นจุดสนใจเลย