ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4041

ดังนั้น ตราบใดที่มีคนต้องการทำการกุศล จะต้องพยายามทำทุกอย่างเท่าที่จะทำได้เพื่อป่าวประกาศโฆษณาประชาสัมพันธ์ ทำให้งานเลี้ยงการกุศลนี้เป็นที่รู้จักของทุกคน

และสำหรับงานเลี้ยงการกุศลที่สามารถเชิญกู้ชิวอี๋ได้ กลับไม่เป็นที่รู้จักจนไม่มีข่าวคราวตามร้านหนังสือ ซึ่งเรื่องนี้ถือได้ว่าค่อนข้างผิดปกติเกินไป

ประการแรกคือกิจกรรมงานเลี้ยงการกุศลแบบนี้ ในตัวของมันเองก็รูปแบบการแสดงออกที่โอ้อวดเป็นอย่างมาก

พูดตรงๆ งานเลี้ยงการกุศลก็เป็นคนกลุ่มหนึ่งสามารถที่จะนำเงินออกมาทำความดีแบบถ่อมตนได้โดยตรง แต่พวกเขาต้องมารวมตัวอยู่ด้วยกัน จัดงานเลี้ยงใหญ่แข่งกันโชว์รัศมี ถึงกับยังหาสื่อมาทำการถ่ายทอดสดตลอดกระบวนการทั้งหมด ต่อมานำเงินออกมาอย่างโอ้อวด ก็เพื่อ เพียงแค่อยากได้รับความสนใจมากที่สุด

ดังนั้น ทั้งที่เป็นงานเลี้ยงการกุศล แต่ก็กลับต้องตั้งใจรักษาความพอประมาณ ในสายตาของเฉินจ้างโจง ก็เหมือนกับคู่รักที่บอกว่าต้องการแต่งงานอย่างเงียบๆ แต่ก็อดไม่ได้ที่จะจุดประทัดเพื่อเฉลิมฉลอง มีความประหลาดเล็กน้อย

ดังนั้น เขาจึงถามเย่เฉิน: “คุณชายเย่ คุณก็เป็นแขกรับเชิญให้ร่วมงานเลี้ยงการกุศลนี้ด้วยเหรอ?”

เย่เฉินส่ายหน้า และพูดว่า: “ผมไม่ได้รับเชิญ ผมถูกหนานหนานเรียกมาเป็นเพื่อน”

กู้ชิวอี๋พูดด้วยรอยยิ้มว่า: “ลุงโจง หนูออดอ้อนพี่เย่เฉินเป็นเวลานาน เขาถึงได้ตกลงที่จะมาเป็นเพื่อนหนู”

เฉินจ้างโจงก็ยิ่งรู้สึกแปลกมากขึ้น เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง และพูดออกมาว่า: “คุณกู้ ไม่ทราบว่างานเลี้ยงการกุศลนี้ สะดวกที่จะพาผมไปท่องโลกกว้างด้วยได้หรือเปล่าครับ?”

กู้ชิวอี๋คาดไม่ถึงว่า เฉินจ้างโจงจะสนใจงานเลี้ยงการกุศลด้วย ก็ไม่มีได้ลังเลอะไรในทันที และพูดด้วยรอยยิ้มว่า: “ถ้าหากลุงโจงสนใจ คืนนี้ก็ไปกับพวกเราเถอะค่ะ”

เฉินจ้างโจงพยักหน้า และพูดด้วยรอยยิ้มว่า: “โอเค ไม่รบกวนคุณกู้ใช่มั้ยครับ?”

กู้ชิวอี๋ส่ายหน้าพูด: “ไม่หรอกค่ะ พวกเขาเชิญหนูให้เป็นแขกรับเชิญ ยังไงก็ต้องให้เกียรติกัน”　　

เฉินจ้างโจงถอนหายใจ: “งั้นก็ดี…….พูดตามตรงครั้งก่อนที่ผมเข้าร่วมงานเลี้ยงการกุศล ตอนที่อยู่เกาะฮ่องกงเมื่อสามสิบปี ตอนที่อายุยี่สิบกว่า ตั้งแต่มาที่สหรัฐอเมริกา ก็ไม่มีโอกาสได้เข้าร่วมแบบนี้อีก วันนี้ไปท่องโลกกว้างได้พอดี”

เย่เฉินกลับไม่ได้สงสัย คำพูดของเฉินจ้างโจง

เฉินจ้างโจงพูดด้วยรอยยิ้ม: “พวกเธอรอฉันแป๊บหนึ่ง ฉันลงไปเปลี่ยนเสื้อผ้า”　

ด้านล่างร้านห่านย่าง ยังมีชั้นใต้ดินหนึ่งห้องครึ่ง ที่นั่นก็เป็นบ้านที่เฉินจ้างโจงอาศัยอยู่มายี่สิบปีกว่า

เย่เฉินและกู้ชิวอี๋รออยู่ที่ชั้นหนึ่งสักครู่ ไม่นานหลังจากนั้น เฉินจ้างโจงสวมใส่ชุดสูทสีดำเดินขึ้นมาจากด้านล่าง

แม้ว่าเฉินจ้างโจงจะอายุห้าสิบปีกว่าแล้ว แต่เนื่องจากรูปร่างที่ผอมสูง ดูมีกลิ่นอายของคนมีการศึกษา ดังนั้นหลังจากที่สวมใส่ชุดสูท ให้ความรู้สึกมีความสามารถและประสบการณ์กับผู้คนมาก ยิ่งไปกว่านั้นยังมีความสง่างามเล็กน้อย

สิ่งนี้ทำให้เย่เฉินทอดถอนหายใจในใจ ถ้าพ่อของเขายังมีชีวิตอยู่ คิดว่าน่าจะเป็นเหมือนกับเฉินจ้างโจง

หลังจากนั้น เย่เฉินกับกู้ชิวอี๋ และเฉินจ้างโจง นั่งรถคาดิลแลคของบริษัทรักษาความปลอดภัย และขบวนรถมุ่งหน้าไปที่ยังสถานที่จัดงานเลี้ยงการกุศลในคืนนี้ โรงแรมแมนชั่นในนครนิวยอร์ก