ในเวลาเดียวกัน โรงแรมแมนชั่น นินจาอิงะทั้งแปดคนนำโดยคาซูโอะ ฮันโซ ได้เปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นบริกรแล้ว และเริ่มแกล้งทำเป็นว่ายุ่งอยู่หลังฉากของห้องจัดเลี้ยง
เนื่องจากค่อนข้างขาดแคลนกำลังคนในวันนี้ เฉินฝูก็หาพนักงานชั่วคราวมาช่วยงานยี่สิบคนรวดเดียว และย้ายพนักงานที่มีประสบการณ์ทั้งหมดไปบริการแขกที่ด้านหน้า พวกที่ไม่มีประสบการณ์อะไร ก็อยู่ทำงานเรื่องจุกจิกอยู่เบื้องหลัง
นี่ก็เป็นกิจวัตรทั่วไปในโรงแรม ดังนั้นจึงไม่มีใครรู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ
18:30 น. ขบวนรถของกู้ชิวอี๋ ขับรถเข้าไปในโรงแรมแมนชั่น จากนั้นภายใต้การชี้นำของพนักงาน ขบวนรถก็ขับเข้าไปในช่องทางเดินวีไอพีของห้องจัดเลี้ยง
ช่องทางเดินวีไอพีอยู่ที่ด้านหลังของห้องจัดเลี้ยง สถานที่แห่งนี้ไม่เปิดให้แขกคนอื่นๆ ดังนั้นก็จึงสามารถปกกันความเป็นส่วนตัวของแขกกิตติมศักดิ์ได้ดี
หลังจากที่ขบวนรถหยุดนิ่ง บอดี้การ์ดสหรัฐอเมริกาที่รับผิดชอบการขับรถก็พูดกับเฉินตัวตัวที่นั่งข้างคนขับว่า: “คุณเฉิน พวกคุณได้โปรดรอในรถสักครู่ พวกเราจะลงไปยืนยันความปลอดภัยก่อน”
เฉินตัวตัวพยักหน้า ต่อจากนั้น บอดี้การ์ดยี่สิบกว่าคนในชุดเกราะกันกระสุนก็ลงมาจากรถหลายคันของข้างหน้าและข้างหลังในคราวเดียว
คนพวกนี้มีความเป็นมืออาชีพ ในด้านสายงานของพวกเขามากจริงๆ เมื่อลงรถ พวกเขาก็ปิดกั้นขบวนรถทั้งสองด้านในทันที แล้วก็ทำการตรวจสอบความปลอดภัยอย่างละเอียดทั้งสองด้านทั้งด้านซ้ายและด้านขวา
ถึงขนาด ยังมีบอดี้การ์ดหลายคนที่เดินตรงเข้าไปในช่องทางวีไอพี และดำเนินการยืนยันและตรวจสอบเส้นทางการเดินของกู้ชิวอี๋
หลังจากยืนยันว่าไม่มีอันตรายอะไรแล้ว เสียงของเพื่อนร่วมทีมก็ดังขึ้นจากวิทยุสื่อสารของคนขับ: “ทุกอย่างเรียบร้อยดี ให้คุณกู้ลงรถได้”
คนขับพูดในทันทีว่า: “คุณกู้ครับ ลงรถได้แล้วครับ”
หลังจากที่พูดจบ ก็ผลักประตูรถ และเปิดประตูหลังให้กู้ชิวอี๋
หลวนเซียนหนิงพูดด้วยรอยยิ้มว่า: “โธ่เอ๊ย อาไม่ได้เจอหนูตั้งนาน หนูมาสหรัฐอเมริกาหลายวันนี้ ทำไมไม่ไปเที่ยวที่บ้านอาเลยล่ะ? น้าซุนของหนูบ่นคิดถึงหนูตลอดเลยนะ!”
กู้ชิวอี๋กล่าวอย่างสุภาพว่า: “คุณอาหลวน ช่วงนี้ธุระค่อนข้างเยอะ ไม่มีเวลาไปเที่ยวหาที่บ้านเลย ถ้าหากอาและน้าซุนมาเวลา พรุ่งนี้หนูถือโอกาสไปทานอาหารที่บ้านของอาสักมื้อนะคะ!”
หลวนเซียนหนิงพูดอย่างมีความสุขว่า: “ได้สิ! ลูกสาวคนนั้นของอา ชื่นชมหนูมากที่สุด! ถ้ารู้ว่าหนูจะไปทานข้าวที่บ้าน คืนนี้คงจะตื่นเต้นจนนอนไม่หลับแน่ๆ!”
จากนั้น หลวนเซียนหนิงรีบพูดว่า: “ใช่แล้วชิวอี๋ อาขอแนะนำให้หนูหน่อย ชายหนุ่มคนนี้ผู้ที่ประสบความสำเร็จตั้งแต่อายุยังน้อย ก็คือคุณชายของตระกูลเฟ่ยในสหรัฐอเมริกา งานเลี้ยงการกุศลในครั้งนี้ ก็จัดขึ้นโดยคุณชายเฟ่ย”
เฟ่ยฮ่าวหยางยิ้มเล็กน้อย พยักหน้าไปทางกู้ชิวอี๋อย่างสุภาพบุรุษแล้วพูดว่า: “สวัสดีครับคุณกู้! ผมชื่อเฟ่ยฮ่าวหยาง ได้ยินชื่อคุณมานานแล้ว วันนี้ในที่สุดก็ได้เจอตัวของคุณกู้อย่างสมปรารถนาสักทีนะครับ!”
กู้ชิวอี๋ก็พยักหน้าส่งสัญญาณพูดว่า: “คุณชายเฟ่ยก็พูดเกินไปแล้วค่ะ”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...