เย่เฉินที่อยู่ด้านข้าง มองเฟ่ยฮ่าวหยางด้วยความสนใจอย่างมาก และแอบคิดในใจว่า: “ไม่รู้ว่าคุณชายของตระกูลเฟ่ยคนนี้ เป็นอะไรกับเฟ่ยเข่อซิน เป็นลูกพี่ลูกน้องของเฟ่ยเข่อซิน หรือว่าหลานชาย?”
ในเวลานี้หลวนเซียนหนิงก็พูดอีกว่า: “ชิวอี๋ อาแนะนำให้หนูอีก ท่านนี้เป็นประธานของหอการค้าจีนในนครนิวยอร์กของพวกเรา ลู่ซือเหนียน”
ลู่ซือเหนียนพูดด้วยรอยยิ้มว่า: “คุณกู้ ครั้งนี้หอการค้าจีนในนครนิวยอร์กของพวกเราร่วมลงทุนกับคุณ ถือเป็นเกียรติอย่างยิ่ง ก็ขอให้คุณกู้ได้โปรดวางใจ การร่วมลงทุนครั้งนี้ หอการค้าจีนในนครนิวยอร์กของพวกเขาจะทำให้สุดความสามารถ ทำให้คุณและทีมของคุณพอใจ!”
กู้ชิวอี๋พยักหน้าอย่างมีมารยาท และพูดว่า: “งั้นก็ลำบากประธานลู่แล้ว!”
ในเวลานี้ หลวนเซียนหนิงก็มองเย่เฉิน แล้วก็มองเฉินจ้างโจง และถามด้วยความสงสัยว่า: “ชิวอี๋ คุณผู้ชายสองท่านนี้คือ?”
กู้ชิวอี๋แนะนำเฉินจ้างโจงก่อนว่า: “ท่านนี้คือเฉินจ้างโจง เป็นเพื่อนเก่าของพ่อหนูค่ะ”
หลังจากพูดจบ ก็แนะนำเย่เฉินอย่างจริงจังว่า: “สำหรับท่านนี้……เขานามสกุลเย่ เป็นหัวหน้าอาจารย์ฮวงจุ้ยของหนูในการทัวร์คอนเสิร์ตอเมริกาเหนือครั้งนี้ หนูพยายามอย่างมาก ที่จะเชิญมาจากในประเทศ พวกคุณสามารถเรียกเขาว่าอาจารย์เย่ เหมือนกับหนูได้ค่ะ”
“อาจารย์เย่…….”หลวนเซียนหนิงค่อนข้างประหลาดใจ จ้องมองเย่เฉินตั้งแต่หัวจรดเท้ารอบหนึ่งโดยไม่รู้ตัว เมื่อเห็นว่าเขายังเด็กมาก และเขาไม่มีท่าทีเหมือนอาจารย์ ในใจก็มีความดูถูกเล็กน้อย และรู้สึกว่าเป็นคนหลอกลวงแปดสิบเปอร์เซ็นต์ แต่ปากก็อุทานด้วยความเกรงใจเป็นอย่างมาก: “คาดไม่ถึงว่าอาจารย์เย่จะอายุน้อยขนาดนี้ ก็กลายเป็นอาจารย์ฮวงจุ้ยแล้ว ประสบความสำเร็จตั้งแต่อายุน้อยจริงๆ!”
เย่เฉินยิ้มเล็กน้อย และพูดว่า: “ก็ยังไม่ถึงขั้นประสบความสำเร็จตั้งแต่อายุน้อยหรอก แต่ก็มีเพื่อนบางคนให้การสนับสนุนแค่นั้นเอง ถ้าคุณหลวนมีความต้องการอะไรในด้านฮวงจุ้ย สามารถหาผมได้”
ดังนั้น หลวนเซียนหนิงยิ้มแย้ม และพูดว่า: “ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ในเมื่อช่วงนี้อาจารย์เย่ไม่มีเวลา งั้นก็ไว้มีโอกาสค่อยคุยกันใหม่คราวหน้า”
เมื่อพูดแบบนี้ ในใจของหลวนเซียนหนิงกลับคิดว่า: “ไอ้หมอนี่เป็นคนหลอกลวงแปดสิบเปอร์เซ็นต์ เดียวฉันจะหาเวลาตักเตือนชิวอี๋ดีๆสักหน่อย อย่าได้หลงกลสิบแปดมงกุฎแบบนี้”
ในเวลานี้เฟ่ยฮ่าวหยางกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า: “เดี๋ยวงานเลี้ยงก็จะเริ่มแล้ว งั้นเราเข้าไปกันดีกว่าครับ พวกเราได้เตรียมห้องรับรองวีไอพีให้กับคุณกู้ด้วย คุณกู้ลดตัวไปพักผ่อนที่นั่นก่อนสักครู่ รองานเลี้ยงเริ่มค่อยขึ้นเวที ก็ดีที่จะได้เซอร์ไพรส์กับแขกผู้มีเกียรติท่านอื่นๆข้างนอกด้วย”
หลังจากพูดจบ เฟ่ยฮ่าวหยางก็พูดอีกว่า: “ตอนนี้นอกจากพวกเราสามคน แขกอีกสองร้อยคนไม่รู้ว่าคุณกู้จะมาเป็นแขกกิตติมศักดิ์ปริศนาในคืนนี้ด้วย เชื่อว่ารอตอนที่คุณกู้ขึ้นเวที จะต้องก่อให้เกิดความฮือฮายิ่งใหญ่อย่างแน่นอน”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...