บทที่ 405
สรุปยาเป็นตัวกระสายของน้ำปัสสาวะ หรือว่าน้ำปัสสาวะเป็นตัวกระสายของยา ปัญหาจิตวิทยาแบบนี้ ทำให้เซียวอี้เชียนรู้สึกมึนงง
แต่เพียงแค่ครู่ต่อมา เขาคิดแล้วเข้าใจเหตุผลของคำพูดเย่เฉินแล้ว
เนื่องจากว่า น้ำปัสสาวะเป็นตัวกระสายยา ก็ต้องใช้น้ำปัสสาวะเป็นตัวกระสายยาอย่างแน่นอน นั่นก็หมายความว่าต้องดื่มน้ำปัสสาวะก่อน
แต่ว่า หนึ่งลิตรมันเยอะเกินไปแล้ว............
เมื่อเซียวอี้เชียนคิดถึงจุดนี้ ก็รู้สึกปวดหัวขึ้นมา
ตอนนี้เย่เฉินยิ้มและกล่าวว่า “เรื่องนี้ไม่สามารถล่าช้าได้ ถ้าเกิดตรงนั้นมันเน่าจนหมด ถึงเวลาอย่าโทษผมว่าไม่ช่วยคุณ”
เซียวอี้เชียนกลัวจนตัวสั่น แล้วกล่าวว่า “ได้! ผมจะฟังคุณ!”
เย่เฉินพยักหน้า แล้วกล่าวกับเว่ยหย่งเจิ้งว่า “คุณท่านเว่ย รบกวนคุณดื่มน้ำก่อน อีกอย่าง รีบจัดคนไปเคี่ยวยา”
เว่ยหย่งเจิ้งไหนเลยจะกล้าปฏิเสธ รีบพยักหน้าแล้วกล่าวว่า “อาจารย์เย่วางใจได้ ผมจะรีบไปดื่มน้ำให้มาก ๆ..........”
เซียวอี้เชียนถอนหายใจ ได้ยอมรับชะตากรรมของเขาแล้ว
สำหรับเขาแล้ว การรีบรักษาแผลเน่านั้นสำคัญกว่าสิ่งอื่นใด
เวลานี้เย่เฉินอารมณ์ดีเป็นพิเศษ
การรักษาแผลเน่าของเซียวอี้เชียน ไม่จำเป็นต้องใช้น้ำปัสสาวะกับยาที่มีรสขม?
จากยาที่ตนเองกลั่นเมื่อคราวก่อน เพียงแค่แบ่งเศษยามาเล็กน้อย ก็สามารถรักษาแผลเน่าของเขาได้แล้ว
ที่พูดว่ากับเขาว่า ใช้น้ำปัสสาวะของเว่ยหย่งเจิ้งเป็นกระสายยา แค่อยากจะแกล้งเขาเท่านั้น
หลังจากนั้นไม่นาน บ้านตระกูลเว่ยก็เต็มไปด้วยรสขมของยาจีน เพียงแค่ได้กลิ่นปากและคอก็ฝาดจนแห้ง ยากที่จะจินตนาการได้ว่าหากดื่มมันแล้วจะรู้สึกอึดอัดทรมานแค่ไหน
หม้อขนาดใหญ่หลายใบ เคี่ยวด้วยไฟแรงจนกลายเป็นน้ำสีดำเข้มข้นหนึ่งลิตร ดูสีแล้วไม่ต่างจากน้ำมันเลย
เซียวอี้เชียนก็อยากอาเจียนเหมือนกัน
เว่ยหย่งเจิ้งตาเฒ่าผู้ไม่ประสงค์ดีก็เต็มใจให้เหลือเกิน หนึ่งลิตรในขวดขนาดใหญ่ มองแล้วระดับของเหลวนั้นมากกว่าระดับหนึ่งลิตรด้วยซ้ำ
แต่เมื่อเขาคิดว่า สิ่งนี้สามารถช่วยชีวิตเขาได้ เขาก็ไม่กล้าที่จะชักช้าเลยสักนิด เขารีบหยิบมันขึ้นมา หลับตาแล้วกัดฟัน จากนั้นเทมันลงไปในปากทันที!
ชั่วพริบตาเดียว ปากและจมูกของเซียวอี้เชียนเต็มไปด้วยกลิ่นเหม็นสาบที่รุนแรง น่าขยะแขยงจนทำให้เขาอยากอาเจียน
“อ๊วกกกก…….”
เซียวอี้เชียนแทบจะกลั้นมันไว้ไม่อยู่ เกือบจะอาเจียนออกมา แต่เพราะเขากลัวว่าจะมีผลต่อฤทธิ์ของยา เขาจึงรีบปิดปาก และกลืนมันลงไปอีกครั้ง!
คนอื่นที่มองดูก็เกือบจะอาเจียนออกมา
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...