กู้ชิวอี๋ไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่จ้องมองเขาด้วยสายตาที่โกรธจัด จ้องมองจนเฟ่ยฮ่าวหยางหวาดกลัว
และในเวลานี้ เย่เฉินแสยะยิ้ม และพูดออกมาว่า: “คุณชายเฟ่ยไม่ต้องกังวลว่าจะอับอายขายหน้า เพราะว่า แกไม่มีโอกาสได้ขึ้นเวทีแล้ว!”
เฟ่ยฮ่าวหยางเบิกตากว้าง และถามออกมาว่า: “แก……แกหมายความว่ายังไง?!”
ทันทีที่เสียงลดลง ได้ยินเสียงโจมตีดังขึ้นข้างหลัง เฟ่ยฮ่าวหยางยังไม่ทันรู้ตัว ผู้ช่วยซูนฮ่าวข้างกายของเขา ก็ล้มตรงไปข้างหน้า
เสียงตูมตาม ซูมฮ่าวทั้งคนก็นอนอยู่บนพื้นโดยไม่ขยับเขยื้อนในทันที และในเวลานี้เฟ่ยฮ่าวหยางถึงได้ค้นพบอย่างสยองขวัญว่า ข้างหลังของซูนฮ่าว มีกริชสีดำสนิทสี่เล่มปักอยู่
และกริชนี้ ก็เป็นมีดคุไนที่คาซูโอะ ฮันโซเป็นคนขว้างออกมา!
เฟ่ยฮ่าวหยางหวาดกลัวอย่างยิ่งในทันที กำลังจะร้องขอความช่วยเหลือ ก็ถูกคนควบคุมจากด้านหลังในทันที ต่อจากนั้นถูกตีที่คออย่างแรง และคนก็หมดสติไป
คาซูโอะ ฮันโซก้าวไปข้างหน้าทันทีและประคองเฟ่ยฮ่าวหยางที่หมดสติ และพูดกับเย่เฉินอย่างรวดเร็วว่า: “อาจารย์เย่ ผมพาตัวคนไปก่อน!”
เย่เฉินพยักหน้า และพูดออกมาว่า: “ย้ายศพทั้งหกคนนั้นกลับมา!”
คาซูโอะ ฮันโซไม่กล้าขัดคำสั่ง รีบส่งสายตาให้กับคนอื่นๆที่ปรากฏตัวแล้ว
ดังนั้น หลายคนนำตัวของเฟ่ยฮ่าวหยางไปที่รถบรรทุกขยะอย่างรวดเร็ว แล้วก็ลากศพทั้งหกกลับไปทิ้งไว้ที่หน้าประตูใหม่
ในเวลานี้ ร่างและท่าทางของทั้งหกคนนี้ ก็เหมือนกับตอนที่พวกเขาเพิ่งถูกคาซูโอะ ฮันโซฆ่าตายทุกประการ
หลังจากที่เย่เฉินตรวจสอบที่เกิดเหตุ ก็ให้ข้อมูลการติดต่อของว่านพั่วจวินกับคาซูโอะ ฮันโซ และสั่งการว่า: “หลังจากที่แกออกไปก็ติดต่อกับเขา ส่งมอบคนให้กับเขา”
“ได้ครับอาจารย์เย่!”คาซูโอะ ฮันโซก็ทุ่มสุดตัวแล้ว พยักหน้าอย่างรวดเร็ว และรีบหนีจากที่เกิดเหตุ
บอดี้การ์ดหลายคนของเฟ่ยฮ่าวหยางตกใจมากจนตัวแข็งทื่อในทันที พวกเขาคิดได้ที่ไหนกัน ว่าคุณชายของพวกเขาก็หายตัวไปในโรงแรมของตัวเอง
ในนั้น มีชายวัยกลางคนหนึ่งชื่อฉินลั่วตง เขาเป็นหลายชายของอาจารย์หยวนหยวนจื่อซูบอดี้การ์ดส่วนตัวของเฟ่ยเจี้ยนจง เป็นนักบู๊ยอดฝีมือที่มีหน้าที่คุ้มกันความปลอดภัยของเฟ่ยฮ่าวหยางเป็นพิเศษ
แต่ว่า ตั้งแต่ที่เขาคุ้มกันเฟ่ยฮ่าวหยางมาอย่างใกล้ชิด เฟ่ยฮ่าวหยางไม่ได้ทำเหมือนกับว่าเขาเป็นคนกันเอง ดังนั้นเขามักจะถูกเฟ่ยฮ่าวหยางแยกตัวออกไปด้วยเหตุผลหลายประการ ถึงขนาดเฟ่ยฮ่าวหยางยังมักจะเปลี่ยนแผนกิจกรรมโดยไม่ได้รับอนุญาตเพื่อสลัดเขาออกไป
เป็นแบบนี้นานมาแล้ว ฉินลั่วตงก็ค่อนข้างไม่พอใจกับเฟ่ยฮ่าวหยาง เขาถึงขนาดเคยพูดกับอาจารย์อาหยวนจื่อซู ขอร้องเขาให้หาศิษย์น้องคนหนึ่งรุ่นเดียวกันจากสำนักมาแทนที่ตัวเอง
แม้ว่าหยวนจื่อซูรับปากคำขอของเขา แต่ก็บอกซ้ำแล้วซ้ำอีกว่าให้เขาอดทนในขณะนี้ ทุกอย่างรอหยวนจื่อซูกลับจากหัวเซี่ยค่อยว่ากัน
ในงานเลี้ยงการกุศลในวันนี้ เดิมทีฉินลั่วตงต้องการคุ้มกันอยู่ข้างกาย แต่เขาคาดไม่ถึงว่า เฟ่ยฮ่าวหยางดันให้เขาทำหน้าที่เฝ้าอยู่ในห้องจัดเลี้ยง ยิ่งไปกว่านั้นไม่อนุญาตให้เขาออกจากห้องจัดงานเลี้ยงแม้แต่ก้าวเดียว ถ้าไม่ใช่ว่าได้ยินว่าเกิดเรื่องใหญ่ เขาก็ไม่มีทางออกจากห้องจัดงานเลี้ยงอย่างหุนหันพลันแล่น

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...
เฮเลน่า แม่งก่น่ารังเกียจเกิ้น...
เฮเลน่ามึงก้ฝันกลางวันเกิ้น ถามหน่อยสู้ไรกับนานาโกะหรือกู้ซิวอิ้วอีกได้บ้าง เรื่องนี้ผู้หญิงแม่งก้มโนเก่งเกิน คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับพระเอก 555...
แล้วตู้ไหชิง ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไอซูเต้าขอแต่งงานหรอ ไม่รู้คนเขียน หรือคนแปลที่แปลมั่ว ซูเต้า ไม่เคยขอใครแต่งงาน แล้วไห่ชิงนั้นไม่ได้เรียกว่าขอแต่งงานหรอกหรอ 555...
พระเอกมันเป้นห่วงความรุ้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น ไม่อยากให้เศร้าใจมากขนาดนี้น ทำไมไม่แต่งงานกับนานาโกะไปเลยล่ะ ขัดใจ ถ้าเป้นครอบครัวอื่นอยากยกความดีความชอบให้ลูกสาวอีกฝ่ายก้ไมาแปลก แต่ครอบครัวนานาโกะยังไงต่อให้ไม่ยกความดีความชอบให้นานาโกะ พ่อนานาโกะก้รักนานาโกะมากอยุ่ล่ะ แคร์ความรู้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น แต่งงานไปนานาโกะไปเลย ได้จบๆ 555...
บางที อ.ก้เขียนลำเอียงเกินไป วานพั่วจวิ้นทำงานแค่ตายจนกว่าจะได้ยามา แต่ซูรั่วรี่ไม่ได้ทำไรเลย มาถึงก้ได้ยาล่ะ 555...
หม่าหลังนเอ๋ย หม่าหลัน!! คุณมึงมีสิทธิ์ไปสอนคนอื่นด้วยหรอ ตัวคุณมึงเองยังทำที่พูดไม่ได้เลย ยังมีน่าไปสอนคนอื่น 555 สนุกมาๆเลยครับ เรื่องแรกเลยที่อ่านแล้วอินขนาดนี้ ขอบคุณที่ทำออกมาให้อ่านครับ แต่ปรับให้ผญ.ที่เข้าหาพระเอก ไม่ต้องลุกหนักเกินไป มันดูน่าเบื่อ ดูขัดใจกับคนอ่าน เรื่องรักที่มีแต่พระเอกเข้าใจได้ แต่เรื่องที่อ่อยพระเอกขั้นสุด มันดูน่าเบื่อเกินไป ไม่ฟิน...
หม่าหลังนมากก...
สะใจมากกก...