ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4060

ผู้รับผิดชอบแทบจะสติแตก และร้องไห้พูดว่า: “คุณชาย ตอนนี้ผมก็ไม่รู้รายละเอียดของสถานการณ์ รู้แค่ว่าคุณชายฮ่าวหยางหายตัวไป ผู้ช่วยของเขา และบอดี้การ์ดของบริษัทรักษาความปลอดภัยทั้งหกคนถูกฆ่า และฆาตกรก็หายตัวไป……”

เฟ่ยเสวปิงตบไปที่ใบหน้าของเขาอีกหนึ่งฉาด และหันหน้าไปทางฉินลั่วตง พุ่งไปข้างหน้าแล้วตบเขาหนึ่งฉาด และพูดอย่างโกรธเคืองว่า: “ไอ้สกุลฉิน ตระกูลเฟ่ยของพวกเราให้เงินกับสำนักของแกมากมายขนาดนั้น ให้แกคุ้มกันความปลอดภัยของลูกชายฉันก็ทำไม่ได้ แกแม่งมัวทำอะไรอยู่?!”

ฉินลั่วตงยังไงก็เป็นนักบู๊สี่ดาว ถูกตบหน้าแบบนี้ ในใจก็โกรธมากเป็นธรรมดา

แต่ว่าเขาก็รู้ดีว่า ต่อให้เฟ่ยเสวปิงไม่มีผลการฝึกฝนใดๆ แต่เขาตบตัวเอง ตัวเองก็ทำได้เพียงโดนตบ

ดังนั้น สายตาของเขามองไปทางชายวัยกลางคนที่ติดตามอยู่ข้างกายของเฟ่ยเสวปิง คนคนนี้ ก็เป็นบอดี้การ์ดส่วนตัวของเฟ่ยเสวปิง ศิษย์น้องของหยวนจื่อซู จางชวนศิษย์อาของฉินลั่วตง

ท่าทางของจางชวนในเวลานี้ก็ค่อนข้างจนปัญญา เฟ่ยฮ่าวหยางเป็นคนแบบไหน เขาก็รู้มาไม่น้อย ศิษย์หลานคนนี้ของตัวเองติดตามเขา ถูกเล่นงานมากจริงๆ

ประเด็นสำคัญคือ ทั้งที่รู้ว่าถูกเล่นงาน ก็ไม่มีวิธีการจัดการกับมันได้

ในเวลานี้ ฉินลั่วตงพูดอย่างลำบากใจว่า: “คุณเฟ่ย บอกกับคุณอย่างไม่ปิดบัง นับตั้งแต่ที่ผมถูกสำนักส่งตัวมาคุ้มกันคุณชายเฟ่ย คุณชายเฟ่ยก็คอยระวังผมอยู่เสมอ มีเรื่องราวมากมายไม่บอกกับผม หลายครั้งก็ไม่ให้ผมติดตามไปด้วย ถึงกับสลัดผมออกไปแล้วทำอะไรคนเดียว ผมไม่สามารถที่จะคุ้มกันความปลอดภัยส่วนตัวของเขาได้!”

จากนั้น ฉินลั่วตงพูดด้วยน้ำเสียงที่บ่นว่าเล็กน้อย: “เมื่อครึ่งเดือนที่แล้ว เขาบอกกับผมว่าจะไปพักผ่อนที่ลอสแองเจลิส และจัดเฮลิคอปเตอร์สองลำเพื่อออกจากบ้านไปยังท่าอากาศยานนานาชาติเจเอฟเค ในเวลานั้นเขาให้ผมนั่งเฮลิคอปเตอร์อีกลำหนึ่งบินไปก่อน ปรากฏว่าหลังจากที่เฮลิคอปเตอร์ของเขาบินขึ้น จู่ๆก็เปลี่ยนทิศทางระหว่างทาง ไปท่าอากาศยานลากวาร์เดีย ผมพบว่าเครื่องบินของเขาออกนอกเส้นทาง ก็เลยให้นักบินกลับหัว แต่นักบินไม่ฟังผมด้วยซ้ำ พาตัวไปที่ท่าอากาศยานนานาชาติเจเอฟเคในทันที รอตอนที่ผมนั่งแท็กซี่ไปที่ท่าอากาศยานลากวาร์เดีย เครื่องบินของเขาก็บินออกตั้งนานแล้ว……”

ดังนั้น เขามองฉินลั่วตง และถามอย่างเย็นชาว่า: “แกแน่ใจว่าเป็นนินจาญี่ปุ่นเหรอ?”

“แน่ใจครับ!”ฉินลั่วตงพูดโดยไม่ต้องคิดว่า: “อาวุธลับอย่างมีดคุไน มีเพียงคนญี่ปุ่นที่ยังใช้อยู่ ยาพิษร้ายแรงอย่างนี้ ก็เป็นความลับที่พวกเขาไม่เปิดเผย”

เฟ่ยเสวปิงพูดอย่างเย็นชาว่า: “อาวุธลับขว้างแบบนี้และยาพิษร้ายแรง ในหัวเซี่ยไม่มีเหรอ?”

ฉินลั่วตงรีบพูดว่า: “ตอบคุณชาย ในหัวเซี่ยก็มี แต่ก็มีในสมัยก่อน ในศิลปะการต่อสู้ของปีนั้น มีสิ่งของเหล่านี้จริงๆ แต่หลังจากที่กบฏนักมวยล้มเหลว สิ่งที่เรียกว่าพื้นฐานของศิลปะการต่อสู้ก็ไม่มีอยู่ ที่เหลือก็มีเพียงศิลปะการต่อสู้ ดังนั้นวิธีที่น่ารังเกียจในการทำร้ายผู้คนด้วยลูกเกาทัณฑ์ลับแบบนี้ ไม่ปรากฏให้เห็นในจีน”