ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4061

เมื่อได้ยินแบบนี้ ฉินลั่วตงคงก็พูดอีกว่า: “จริงๆแล้วหลังจากที่เข้าสู่ศตวรรษยี่สิบ ทั่วโลกก็เกิดกระแสนิยม‘ห่างจากอาวุธเย็น’ มีเพียงนินจาญี่ปุ่นที่รักษาเอาไว้ ดังนั้นของแบบนี้ ตอนนี้ก็มีเพียงพวกเขาที่ยังใช้อยู่”

สีหน้าท่าทางของเฟ่ยเสวปิงโกรธเป็นมาก กัดฟันสั่งการกับลูกน้องของตัวเองว่า: “แกรีบแจ้งให้ที่บ้านทราบว่า ส่งตัวลูกน้องของทุกคนที่สามารถส่งออกไปได้ จะต้องตามหาตัวของนินจาหลายนั้นออกมาให้ฉัน พาฮ่าวหยางกลับมาอย่างสมบูรณ์ให้กับฉัน!”

จากนั้น เขาก็พูดอีกว่า: “ใช่แล้ว แจ้งแก๊งและองค์กรทั้งหมดในนครนิวยอร์กให้ทราบ ใครสามารถให้เบาะแสอันมีค่าได้ ตามเบาะแสที่ต่างกัน มีรางวัลให้ตั้งแต่สิบล้านถึงห้าสิบล้านดอลลาร์สหรัฐ ถ้าใครสามารถช่วยลูกชายของฉันได้ให้รางวัลหนึ่งร้อยล้านดอลลาร์สหรัฐ! ในเวลาเดียวกันถ้าใครสามารถช่วยชีวิตฮ่าวหยางได้ จับตัวนินจาเหล่านั้นไว้ให้ฉันได้ ฉันจะให้รางวัลสองร้อยล้านดอลลาร์สหรัฐ”

ผู้ช่วยพูดโดยไม่ต้องคิดว่า: “ได้ครับคุณชาย ผมจะไปจัดการเดี๋ยวนี้ครับ!”

เฟ่ยเสวปิงก็มองไปทางจางชวนบอดี้การ์ดของตัวเอง และพูดออกมาว่า: “คุณจาง รบกวนคุณกับศิษย์พี่ของคุณ ก็ช่วยผมตรวจสอบให้ดีๆ ดูว่าสามารถช่วยชีวิตฮ่าวหยางกลับมาได้หรือเปล่า”

จางชวนพยักหน้า แต่กลับถามด้วยความเป็นห่วงเล็กน้อยว่า: “คุณชาย คุณอยู่ที่นี่รับรองความปลอดภัยไม่ได้ ไม่งั้นผมส่งคุณกลับไปที่บ้านก่อน!”

“ไม่”เฟ่ยเสวปิงส่ายหน้า และพูดอย่างเย็นชา: “ฉันไม่ไปไหนทั้งนั้น!”

หลังจากพูดเสร็จ เขาหันหน้ามองดูผู้รับผิดชอบของโรงแรม และถามว่า: “พวกแกทำงานรักษาความปลอดภัยกันยังไง?! ทำไมปล่อยให้นินจาญี่ปุ่นเข้ามาได้?!”

ผู้รับผิดชอบโรงแรมสำลักและพูดว่า: “คุณชาย งานรักษาความปลอดภัยในครั้งนี้ เป็นลูกน้องของคุณชายฮ่าวหยางรับมือทั้งหมด รับผิดชอบอำนาจทั้งหมด คุณชายฮ่าวหยางเขา……ไม่อนุญาตให้พวกเราแทรกแซง……”

“หมายความว่ายังไง?”เฟ่ยเสวปิงขมวดคิ้วถามว่า: “ฮ่าวหยางไม่ให้แกแทรกแซงงั้นเหรอ?!”

“ใช่ครับ……”ผู้รับผิดชอบโรงแรมพูดอย่างลำบากใจว่า: “คุณชายฮ่าวหยางบอกว่า งานเลี้ยงการกุศลครั้งนี้มีแขกรับเชิญ ไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย ดังนั้นเขาก็ให้ซูนฮ่าวรับผิดชอบวางแผนโดยรวมและความปลอดภัยอย่างเต็มที่ ไม่ให้ผมถามรายละเอียดของการจัดการและกระบวนการ……”

เฟ่ยเสวปิงก็ตกอยู่ในความคิดหนักในทันที

ดังนั้น เขามองไปที่ประตูห้องรับรองที่ปิดแน่น และถามว่า: “แขกรับเชิญคนสำคัญที่ฮ่าวหยางบอก อยู่ที่นี่เหรอ?”

ผู้รับผิดชอบโรงแรมรีบพูดว่า: “ตอบคุณชาย เมื่อกี้นี้คนข้างกายของคุณกู้บอกว่า ตำรวจมาเมื่อไหร่ เปิดประตูเมื่อนั้น”

“มีอย่างนี้ที่ไหนกัน!”เฟ่ยเสวปิงลนลาน และพูดด้วยความโกรธจนยั้งอารมณ์ไว้ไม่ได้: “หรือว่าเธอไม่รู้เหรอ ที่นี่เป็นถิ่นของตระกูลเฟ่ยของฉัน?!”

พูดแล้ว เขาก็ก้าวไปข้างหน้า เตะประตูห้องรับรองวีไอพี และพูดออกมาว่า: “เปิดประตูซะ!”

เย่เฉินเอ่ยปากพูดอยู่ข้างในว่า: “พวกเราจะคุยกับตำรวจเท่านั้น คนไม่เกี่ยวข้องก็หลบห่างไปหน่อย! ส่วนพวกคนที่ไม่มีมารยาท ไสหัวไปได้ยิ่งไกลก็ยิ่งดี!”

เฟ่ยเสวปิงโกรธในทันที

การหายตัวไปของลูกชายทำให้เขาทั้งโกรธเคืองทั้งวิตกกังวล ไม่เคยคิดว่าผู้ชายที่ไม่รู้จักนามสกุล กล้าที่จะหัวเราะเยาะตัวเองอยู่ข้างในประตู ด่าทออย่างโกรธเคืองในทันทีว่า: “กล้าพูดจาแบบนี้กับฉัน แกรู้มั้ยว่าฉันเป็นใคร?”