เย่เฉินพูดอย่างดูถูกว่า: “ฉันไม่รู้ว่าคุณเป็นใคร ก็ไม่อยากด้วยว่ารู้คุณเป็นใคร ถ้าหากฟังภาษาคนรู้เรื่อง ก็ออกห่างจากพวกหน่อย พวกเราจะคุยกับตำรวจเท่านั้น คนอื่นต่อให้เป็นประธานาธิบดีก็ไม่ได้”
เฟ่ยเสวปิงโกรธจนสั่นเทาไปทั้งตัว ไม่ว่าเขาจะอยู่ที่ไหนก็ได้รับความเคารพเป็นอย่างมากที่สุด คาดไม่ถึงจะถูกผู้ชายที่ไม่รู้จักนามสกุลคนหนึ่งมองข้าม ในใจก็ลุกเป็นไฟขึ้นมาทันที และกัดฟันตะโกนว่า: “สิ่งที่แกต้องทำตอนนี้ ก็คือบอกทุกสิ่งทุกอย่างที่แกรู้มาให้ฉันดีๆ ไม่ต้องรอตำรวจบ้าอะไร! อยู่ในถิ่นของตระกูลฉัน ตำรวจนครนิวยอร์กแม่งก็ไม่ได้มีค่าอะไรเลย?!”
ทันทีที่พูดจบ ชายวัยกลางคนคนหนึ่งก็พูดด้วยน้ำเสียงไม่ดีว่า: “คุณชายเฟ่ย ปกติตำรวจนครนิวยอร์กของพวกเรา น่าจะไม่เคยทำให้คุณขุ่นเคืองใจนะ?”
เฟ่ยเสวปิงหันกลับมาโดยไม่รู้ตัว ก็เห็นชาวจีนวัยกลางคนในชุดสูทเดินไปพร้อมกับเจ้าหน้าที่ตำรวจหลายสิบนาย
ทันทีที่เฟ่ยเสวปิงเห็นเขา ก็พูดด้วยสีหน้าท่าทางที่ค่อนข้างดูไม่ดีว่า: “แหมๆ ที่แท้ก็เป็นพล.ต.ท.หลี่นี่เอง พล.ต.ท.หลี่สุดยอดนักสืบจริงๆ จมูกไวมาก ตามมาได้รวดเร็วขนาดนี้”
คนที่ชื่อว่าพล.ต.ท.หลี่ ก็คือพลตำรวจโทหลี่ญ่าหลินชาวจีนที่มีชื่อเสียงมากในนครนิวยอร์ก
หลี่ญ่าหลินมีชื่อเสียงมากในนครนิวยอร์ก ไม่เพียงแต่เป็นผู้บัญชาการสาขาย่อยที่ใหญ่ที่สุดของกรมตำรวจนครนิวยอร์กเท่านั้น ยังเป็นพลตำรวจโทที่มีอัตราการคลี่คลายคดีได้สูงที่สุดในนครนิวยอร์กด้วย
แต่ว่า เฟ่ยเสวปิงและหลี่ญ่าหลินไม่ค่อยถูกกัน สาเหตุหลักคือตระกูลเฟ่ยต้องการร่วมมือหลี่ญ่าหลินมาโดยตลอด ทำการสมรู้ร่วมคิดระหว่างเจ้าหน้าที่และนักธุรกิจ เพื่ออำนวยความสะดวกในการทำงานในอนาคตของตัวเอง
แต่หลี่ญ่าหลินกลับไม่ไว้หน้าตระกูลเฟ่ยมาโดยตลอด หลี่ญ่าหลินไม่สนใจว่าคุณเป็นตระกูลฮิลตันหรือว่าตระกูลเฟ่ย ตระกูลอาน อยู่ตรงหน้าของเขา จะต้องไม่กลายเป็นสิ่งกีดขวางที่ขัดขวางกระบวนการยุติธรรม
แม้ว่าตระกูลเฟ่ยจะมีอำนาจแข็งแกร่งมาก แต่ยังไงซะก็อาศัยอยู่ในนครนิวยอร์ก ดังนั้นจึงหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องคบค้าสมาคมกับตำรวจของนครนิวยอร์ก หลี่ญ่าหลินก็เป็นคนหนึ่งที่ทำให้พวกเขาปวดหัวมากที่สุด
ในเวลานี้ หลี่ญ่าหลินเดินไปถึงตรงหน้าของเฟ่ยเสวปิง และพูดอย่างเรียบเฉยว่า: “คุณชาย พวกเราได้รับแจ้งความว่ามีคดีฆาตกรรมร้ายแรงที่นี่ ดังนั้นจึงรีบมาตรวจสอบ”
เย่เฉินพูดด้วยความรำคาญเล็กน้อย: “ฉันไม่รู้จักคุณ ฉันรู้ว่าคุณเป็นใครเหรอ?สถานการณ์ฉุกเฉินขนาดนี้ ฉันนอกจากตำรวจ ก็ย่อมไม่เชื่อใคร!”
เฟ่ยเสวปิงพูดอย่างโกรธเคือง: “ฉันคือเฟ่ยเสวปิงของตระกูลเฟ่ย แม้แต่ชื่อของฉันแกก็ไม่เคยได้ยินเลยเหรอ?”
เย่เฉินส่ายหน้า: “ขอโทษด้วย ฉันเพิ่งมาจากหัวเซี่ยได้ไม่นาน ยังไม่เคยได้ยินมาก่อนจริงๆ นอกจากนี้เรื่องสำคัญเร่งด่วนที่คุณต้องจัดการในทันทีน่าจะเป็นตามหาตัวลูกชายของคุณ ไม่จำเป็นต้องมาแสดงอำนาจกับฉันนะ? มีความสามารถนี้ ก็ไปตามหาที่อยู่ของลูกคุณดีกว่าไม่ใช่เหรอ”
“แก……”เฟ่ยเสวปิงโกรธจนไม่รู้จะพูดอะไรในทันที
ต่อจากนั้น เฟ่ยเสวปิงระงับความโกรธ และกัดฟันถามว่า: “เมื่อกี้นี้แกเห็นอะไร? รีบพูด!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...