นับตั้งแต่เฉินฝูเดินเข้ามา หลี่ญ่าหลินก็เริ่มเดาจากท่าทางกังวลใจของเขาว่า เขาไม่ใช่ผู้สมรู้ร่วมในเรื่องนี้อย่างแน่นอน
เพราะไม่ว่ายังไงสไตล์การทำงานของนินจาเหล่านั้นก็โหดเหี้ยมเกินไป ดังนั้นพวกเขาจะร่วมมือกับคนธรรมดาอย่างเขาที่มีคุณสมบัติทางจิตใจที่แย่มากแบบนี้ได้อย่างไร
ความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียว ก็คือพวกเขาบังคับเฉินฝู
ดังนั้น เขาไม่สงสัยในคำพูดของเฉินฝูเลย
ดังนั้น เขาจึงพูดกับเฉินฝูว่า “เฉินฝู ถ้าคุณอยากจะช่วยภรรยาและลูกๆ ของคุณ ก็ต้องบอกทุกอย่างที่คุณรู้มาให้ทั้งหมด รวมทั้งเวลา และสถานที่ที่คนเหล่านี้เคยพบคุณ เคยพูดคุยอะไร และทิ้งข้อมูลอะไรไว้บ้าง!”
ในความเห็นของหลี่ญ่าหลิน ในตอนนี้เขาต้องรีบค้นหาข้อมูลวิดีโอของนินจาญี่ปุ่นพวกนั้นโดยด่วน เขาจะต้องคุ้นเคยด้านลักษณะใบหน้าของนินจาเหล่านี้ก่อน จึงจะสามารถจับพวกมันได้ และเวลาของตัวเองก็แน่นมาก ถ้าไม่เร่งความเร็วเข้า นินจาเหล่านี้ก็อาจจะลักลอบออกจากเมืองไปแล้ว!
ในมุมมองของหลี่ญ่าหลิน กล้องวงจรปิดที่ถูกคนลงมือทำลาย มีเฉพาะปริเวรภายในโรงแรมเท่านั้น แต่การติดต่อของเฉินฝูกับนินจาญี่ปุ่นที่อยู่นอกโรงแรม จะต้องเป็นเรื่องยากที่จะหลีกเลี่ยงกล้องวงจรปิดในเขตเทศบาลทั้งหมดไปได้
ดังนั้น ตราบใดที่เฉินฝูสามารถให้เวลาและสถานที่ในการติดต่อกับนินจาภายนอกโรงแรมได้ หลี่ญ่าหลินก็จะสามารถค้นพบข้อมูลวิดีโอของคนเหล่านี้ได้
ในตอนที่หลี่ญ่าหลินกำลังระดมกำลังตำรวจ และค้นหาข้อมูลวิดีโอตามคำสารภาพของเฉินฝู เย่เฉินได้ออกจากโรงแรมแมนชั่นกับกู้ชิวหยู่ เฉินตัวตัวและเฉินจ้างโจงไปแล้ว
เมื่อพิจารณาว่างานเลี้ยงอาหารค่ำเพื่อการกุศลพังไปแล้ว และอาหารเย็นก็ไม่มีแล้ว เย่เฉินก็ออกข้อเสนอให้ทุกคนไปหาที่ทานอาหารเย็นก่อน
เขาเชื่อว่า เฉินจ้างโจงต้องมีอะไรจะพูดกับตัวเองอย่างแน่นอน
อีกอย่าง เขาก็อยากจะฟังคำแนะนำของเฉินจ้างโจงในอนาคต
ในเวลาเดียวกัน เขาก็ได้กำชับว่านพั่วจวินว่า โอนคนจำนวนมากขึ้นไปยังทรัพย์สินใกล้กับตระกูลเฟ่ย เพราะเขาเชื่อว่า เฉียวเฟยหยุนกำลังซ่อนตัวอยู่ในตระกูลเฟ่ยในตอนนี้
เพียงแต่ว่าตระกูลเฟ่ยนั้นใหญ่เกินไป และการป้องกันก็เข้มงวด สำหรับสำนักว่านหลงนั้น โจมตีเข้าไปได้ง่ายมาก แต่ถ้าอยากจะแอบเข้าไปหาตัวเฉียวเฟยหยุนออกมา มันก็แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย
เมื่อมีเสียงรบกวนมากเกินไป สำนักว่านหลงก็จะเปิดเผยร่องรอยอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้แน่นอน
ในครั้งนี้ เย่เฉินไม่อยากจะเปิดเผยสำนักว่านหลงโดยตรง หากสำนักว่านหลงถูกเปิดเผยในตอนนี้ เมื่อตอนที่เขามาต่อสู้กับตระกูลรอธส์ไชลด์ที่สหรัฐอเมริกาในอนาคต ก็จะมีไพ่คิงน้อยลงไปอีกหนึ่งใบที่จะสามารถจัดการกับฝ่ายตรงข้ามอย่างตั้งหลักไม่ทัน
ทางออกที่ดีที่สุด ก็คือสร้างเครือข่ายอยู่รอบๆ ตระกูลเฟ่ย และรอให้เฉียวเฟยหยุนไอ้สารเลวคนนั้นมุดเข้ามาเอง!
……….

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...