สิบนาทีต่อมา เฉินจ้างโจงเดินขึ้นมาชั้นบนพร้อมกับอาหาร
หลังจากเตรียมอาหารเสร็จ เฉินจ้างโจงก็ทักทายทุกคนกินข้าว และหลังจากที่ทุกคนนั่งลง เขาก็มองไปที่เย่เฉิน ลดเสียงลงแล้วถามว่า “คุณชายเย่ ผมมีอยู่เรื่องหนึ่งที่ไม่ค่อยเข้าใจ ทำไมนินจาญี่ปุ่นพวกนั้นถึงกลัวคุณขนาดนี้?”
เย่เฉินยิ้มและพูดว่า “คุณเคยได้ยินเรื่องที่ตระกูลเย่ถูกสำนักว่านหลงแก้แค้นเมื่อไม่นานมานี้หรือไม่?”
เฉินจ้างโจงพยักหน้า และพูดว่า “ผมก็เพิ่งได้ยินหลังจากที่เรื่องมันผ่านไปแล้ว พวกเขาบอกว่าตระกูลเย่มอบทรัพย์สินครึ่งหนึ่งให้กับสำนักว่านหลง ถึงรอดพ้นจากภัยพิบัติไปได้ ดังนั้นเมื่อผมเห็นคุณในวันนี้ ผมก็เลยไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้เลย”
เย่เฉินโบกมือ และพูดอย่างสบายๆ ว่า “นี่เป็นเพียงข่าวลือที่ผมจงใจปล่อยออกไปเท่านั้น สถานการณ์จริงมันตรงกันข้าม ไม่เพียงแต่ตระกูลเย่ไม่ได้โอนทรัพย์สินครึ่งหนึ่งให้สำนักว่านหลง ในทางกลับกันสำนักว่านหลงก็หันมาจงรักภักดีต่อผม ผมแค่ไม่อยากทำให้ตระกูลเย่กลายเป็นต้นไม้ใหญ่และดึงดูดความสนใจเกินไป ดังนั้นจึงมีข่าวลือข้อนี้ขึ้นมา”
เฉินจ้างโจงตกตะลึงเมื่อได้ยินเรื่องนี้ เย่เฉินไม่เคยได้บอกเรื่องพวกนี้กับเขามาก่อนเลย ดังนั้นเขาจึงแทบไม่อยากจะเชื่อหูของตัวเองเลย
สำนักว่านหลงที่มีชื่อเสียงโด่งดัง ตอนนี้กลับอยู่ภายใต้อำนาจของเย่เฉินไปแล้วงั้นเหรอ นี่เป็นส่วนเสริมที่ยอดเยี่ยมสำหรับความแข็งแกร่งของตระกูลเย่เลยทีเดียว อยากมองว่าทรัพย์สินของตระกูลเฟ่ยจะมีมูลค่าหลายแสนล้านดอลลาร์ แต่ก็เป็นไปไม่ได้สำหรับพวกเขาที่จะก่อตั้งกองทัพทหารรับจ้างขนาดเท่าขนาดของสำนักว่านหลงขึ้นมาได้
ในเวลานี้เย่เฉินก็พูดอีกครั้งว่า “สำหรับนินจาหลายคนในวันนี้ พวกเขาทั้งหมดอยู่ภายใต้อำนาจของเพื่อนผมที่อยู่ในญี่ปุ่น พวกเขาเคยเจอผมมาก่อน ตอนที่อยู่บนภูเขาเย่หลิงซาน ดังนั้นพวกเขาจึงกลัว”
เฉินจ้างโจงใช้เวลานาน ถึงจะยอมรับในเรื่องที่เย่เฉินพูดได้ และก็อดถอนหายใจไม่ได้ว่า “คุณชายเย่ ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของคุณ เกรงว่าตระกูลเย่อาจได้รับการจัดอันดับที่หนึ่งในเอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ทั้งหมดแล้ว!”
เย่เฉินยิ้มเล็กน้อย และกล่าวว่า “เพราะว่าการเป็นที่หนึ่งในเอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้อย่างเดียวนั้นมันคงไม่เพียงพอ ความแข็งแกร่งของราชวงศ์ซาอุดิในเอเชียตะวันตกเป็นอันดับสองรองจากตระกูลตระกูลรอธส์ไชลด์ในโลก ตระกูลเย่อยากจะเป็นที่หนึ่งในเอเชีย ก็ต้องก้าวข้ามราชวงศ์ซาอุดิ และถ้าอยากจะเป็นที่หนึ่งของโลก ก็ต้องแซงหน้าราชวงศ์ซาอุดิ และยังมีหนทางอีกยาวไกล”
อย่างไรก็ตาม เย่เฉินซึ่งอายุยี่สิบกว่าปี ก็ได้เริ่มไล่วิ่งตามเป้าหมายนี้ไปแล้ว
นอกจากอารมณ์ของเขาแล้ว เขาก็อดไม่ได้ที่จะถามว่า “คุณชายเย่ คุณมีแผนอย่างไร สำหรับเฟ่ยห้าวหยางคนนั้น? คนคนนี้ก็เป็นเหมือนระเบิดตั้งเวลา ความประมาทเพียงเล็กน้อย ก็อาจทำให้เกิดผลข้างเคียงครั้งใหญ่”
เย่เฉินเยาะเย้ย และกล่าวว่า “ลุงโจงไม่ต้องกังวล ไม่ต้องพูดถึงเฟ่ยห้าวหยางเล็กๆ แม้ว่าจะเป็นเฟ่ยเสวปิง เฟ่ยซานไห่ ก็ไม่ได้อยู่ในสายตาของผมเลย อย่างน้อยก็แค่กำจัดพวกเฟ่ยซานไห่ เฟ่ยเสวปินและเฟ่ยห้าวหยางทั้งสายเลือดนี้ไปพร้อมกันเลย แล้วก็ดึงคุณท่านเฟ่ย เฟ่ยเจี้ยนจง กลับไปเป็นหัวหน้าตระกูลเฟ่ยอีกครั้ง”
เฉินจ้างโจงถามด้วยความประหลาดใจอย่างมากว่า “คุณชายเย่……..คุณรู้ว่าคุณเฟ่ยเจี้ยนจงอยู่ที่ไหนเหรอ?! ตระกูลเฟ่ยกำลังตามหาเขาอย่างบ้าคลั่งมาโดยตลอด! สำหรับเฟ่ยซานไห่แล้ว ถ้าคุณท่านเฟ่ยไม่ตายสักวัน ตำแหน่งที่นั่งของหัวหน้าตระกูลก็ไม่ปลอดภัย!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...
เฮเลน่า แม่งก่น่ารังเกียจเกิ้น...
เฮเลน่ามึงก้ฝันกลางวันเกิ้น ถามหน่อยสู้ไรกับนานาโกะหรือกู้ซิวอิ้วอีกได้บ้าง เรื่องนี้ผู้หญิงแม่งก้มโนเก่งเกิน คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับพระเอก 555...
แล้วตู้ไหชิง ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไอซูเต้าขอแต่งงานหรอ ไม่รู้คนเขียน หรือคนแปลที่แปลมั่ว ซูเต้า ไม่เคยขอใครแต่งงาน แล้วไห่ชิงนั้นไม่ได้เรียกว่าขอแต่งงานหรอกหรอ 555...
พระเอกมันเป้นห่วงความรุ้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น ไม่อยากให้เศร้าใจมากขนาดนี้น ทำไมไม่แต่งงานกับนานาโกะไปเลยล่ะ ขัดใจ ถ้าเป้นครอบครัวอื่นอยากยกความดีความชอบให้ลูกสาวอีกฝ่ายก้ไมาแปลก แต่ครอบครัวนานาโกะยังไงต่อให้ไม่ยกความดีความชอบให้นานาโกะ พ่อนานาโกะก้รักนานาโกะมากอยุ่ล่ะ แคร์ความรู้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น แต่งงานไปนานาโกะไปเลย ได้จบๆ 555...
บางที อ.ก้เขียนลำเอียงเกินไป วานพั่วจวิ้นทำงานแค่ตายจนกว่าจะได้ยามา แต่ซูรั่วรี่ไม่ได้ทำไรเลย มาถึงก้ได้ยาล่ะ 555...
หม่าหลังนเอ๋ย หม่าหลัน!! คุณมึงมีสิทธิ์ไปสอนคนอื่นด้วยหรอ ตัวคุณมึงเองยังทำที่พูดไม่ได้เลย ยังมีน่าไปสอนคนอื่น 555 สนุกมาๆเลยครับ เรื่องแรกเลยที่อ่านแล้วอินขนาดนี้ ขอบคุณที่ทำออกมาให้อ่านครับ แต่ปรับให้ผญ.ที่เข้าหาพระเอก ไม่ต้องลุกหนักเกินไป มันดูน่าเบื่อ ดูขัดใจกับคนอ่าน เรื่องรักที่มีแต่พระเอกเข้าใจได้ แต่เรื่องที่อ่อยพระเอกขั้นสุด มันดูน่าเบื่อเกินไป ไม่ฟิน...
หม่าหลังนมากก...
สะใจมากกก...