ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4080
หลังจากส่งแล้ว ข้อความก็เหมือนหายสาบสูญไปในท้องทะเล
ทีมข่าวกรองก็รายงานกลับมาด้วยว่า ขณะนี้หมายเลขโทรศัพท์อยู่ในโหมดปิดเครื่อง และไม่สามารถระบุตำแหน่งได้
เมื่อเฟ่ยเสวปินเห็นเช่นนี้ เขาก็รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นทหารผ่านศึก และก็รู้สึกไม่สบายใจมากขึ้นในใจ
แต่เฟ่ยซานไห่กลับไม่ให้โอกาสเขาลังเล และสั่งว่า “ถ้าอีกฝ่ายสามารถลักพาตัวห้าวหยางไปได้ ก็คงไม่ใช่ขี้ขโมยที่ไร้ปัญญาอะไรแน่นอน คาดว่าเขาแอบเฝ้าดูเรามานานแล้วล่ะ คุณก็แค่ไปบรุกลินอย่างวางใจ ผมเชื่อว่าตอนที่คุณไปถึงบรุกลิน เขาก็จะติดต่อกับคุณเอง”
เฟ่ยเสวปินไม่กล้าปฏิเสธ ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงกัดฟันและตอบตกลง
ลูกชายของเขาถูกลักพาตัว แม้ว่าเขาจะกังวลใจ แต่เขาก็หวังว่าเขาจะสามารถแก้ปัญหาด้วยเงินได้ หรือใช้คนในตระกูลเฟ่ยไปแก้ปัญหา และไม่เต็มใจที่จะไปเสี่ยงด้วยตัวเอง
แต่ในตอนนี้เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากต้องทำตามคำสั่งของพ่อ จัดกำลังคน และเตรียมตัวออกเดินทาง
ในไม่ช้า ขบวนรถทั้งสามทีมก็ขับรถออกจากคฤหาสน์ตระกูลเฟ่ยทีละคัน
ขบวนรถสองขบวนเป็นบอดี้การ์ดของตระกูลเฟ่ย ทันทีที่รถขับออกจากวิลล่า พวกเขาก็กระจัดกระจายและแทรกซึมเข้าไป พวกเขามีภารกิจสองอย่าง อย่างแรกคือแอบปกป้องขบวนรถของเฟ่ยเสวปิน และอย่างที่สองคือรอข้อมูลจากทีมข่าวกรอง เมื่ออีกฝ่ายเปิดมือถือขึ้นมา และพบตำแหน่งที่อยู่ของอีกฝ่าย พวกเขาก็จะเข้าควบคุมมันทันที
และทีมรถของเฟ่ยเสวปินอยู่นั้น นำโดย Rolls-Royces กันกระสุนสามคัน ตามด้วยรถ Cadillac full-size off-road กันกระสุนสามคัน
เฟ่ยเสวปินเอง ไม่ได้นั่งในรถ Rolls-Royce แต่นั่งอยู่คันที่อยู่ตรงกลางของ Cadillac ทั้งสามคัน
ในความเห็นของเขา หากอีกฝ่ายอยากจะโจมตีตัวเองในครั้งนี้ คงต้องเข้าใจผิดคิดว่าตัวเองนั่งอยู่ในรถ Rolls-Royces คันที่อยู่ตรงกลาง หากเป็นเช่นนั้น เมื่อเกิดเรื่องขึ้นมา Rolls-Royces ก็จะดึงดูดพลังยิงใน และปัจจัยด้านความปลอดภัยของตัวเองนั้นจะสูงขึ้นโดยธรรมชาติ
แต่ถึงจะเป็นเช่นนั้น เมื่อรถขับเข้าไปในบรุกลิน สำหรับเฟ่ยเสวปิน ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกประหม่าเล็กน้อย
มีกฎที่เป็นสากลอย่างแรงโน้มถ่วง กล่าวคือยิ่งคนที่มั่งคั่ง ก็ยิ่งกลัวความตายอย่างแน่นอน
ในคราวนี้ อีกฝ่ายเปลี่ยนหมายเลข และเนื้อหาข้อความที่ส่งเข้ามาคือ “ไปที่วอตตันโมเต็ลที่อยู่บรุกลินทางเหนือ”
โมเต็ลเป็นโรงแรมด่วนที่ต่ำสุดในอเมริกา
ที่นี่มีห้องพักที่แย่ที่สุด ตำแหน่งที่แย่ที่สุด การจัดการที่แย่ที่สุด และการรักษาความปลอดภัยที่แย่ที่สุด
การเข้าพักในโมเต็ลไม่จำเป็นต้องมีเอกสารใดๆ ในการลงทะเบียน จอดรถไว้ที่หน้าประตู เดินเข้าและจ่ายเงินสดให้เจ้านาย ก็จะได้รับกุญแจห้อง ไม่ต้องแสดงเอกสารใดๆ ตลอดกระบวนการ
เจ้านายก็ถือคติว่าไม่อยากจะหาเรื่องให้มันมาก จึงสนใจแค่การเก็บเงิน ขี้เกียจที่จะถามถึงตัวตนของแขกผู้เข้าพัก และไม่อยากแม้แต่จะมองหน้าแขกเลยด้วยซ้ำ เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้เกิดปัญหามาที่ตัวเอง
ดังนั้น สถานที่แห่งนี้จึงผสมผสานไปด้วยทั้งคนดีคนร้าย เต็มไปด้วยผู้ที่แหกคุก ผู้ค้าประเวณีและผู้ติดยามากมาย
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...
เฮเลน่า แม่งก่น่ารังเกียจเกิ้น...
เฮเลน่ามึงก้ฝันกลางวันเกิ้น ถามหน่อยสู้ไรกับนานาโกะหรือกู้ซิวอิ้วอีกได้บ้าง เรื่องนี้ผู้หญิงแม่งก้มโนเก่งเกิน คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับพระเอก 555...
แล้วตู้ไหชิง ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไอซูเต้าขอแต่งงานหรอ ไม่รู้คนเขียน หรือคนแปลที่แปลมั่ว ซูเต้า ไม่เคยขอใครแต่งงาน แล้วไห่ชิงนั้นไม่ได้เรียกว่าขอแต่งงานหรอกหรอ 555...
พระเอกมันเป้นห่วงความรุ้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น ไม่อยากให้เศร้าใจมากขนาดนี้น ทำไมไม่แต่งงานกับนานาโกะไปเลยล่ะ ขัดใจ ถ้าเป้นครอบครัวอื่นอยากยกความดีความชอบให้ลูกสาวอีกฝ่ายก้ไมาแปลก แต่ครอบครัวนานาโกะยังไงต่อให้ไม่ยกความดีความชอบให้นานาโกะ พ่อนานาโกะก้รักนานาโกะมากอยุ่ล่ะ แคร์ความรู้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น แต่งงานไปนานาโกะไปเลย ได้จบๆ 555...
บางที อ.ก้เขียนลำเอียงเกินไป วานพั่วจวิ้นทำงานแค่ตายจนกว่าจะได้ยามา แต่ซูรั่วรี่ไม่ได้ทำไรเลย มาถึงก้ได้ยาล่ะ 555...