อานโฉงชิวเอ่ย "ที่ฉันโทรหานาย ก็เพราะอยากเตือนนายเรื่องนี้ ฉันเองก็คิดว่ามันแปลกมาก! จากวิดีโอนั้น ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะแค่หยอกเล่นและข่มขู่เฟ่ยเส่วปิงอย่างหยาบคาย อีกทั้งวิธีการก็หยาบคายมาก แต่ทุกอย่างที่เกิดขึ้นหลังจากนั้น กลับทำให้รู้สึกว่าเรื่องนี้ไม่ได้เป็นไปอย่างหยาบคายอย่างที่เห็น! ไม่ใช่แค่ไม่หยาบ แต่กลับยังแม่นยำถึงขีดสุดอีกด้วย แม่นยำๆ ถึงขนาดที่พอจะคาดเดาการกระทำของตระกูลเฟ่ยได้ล่วงหน้าทุกขั้น อีกทั้งยังตั้งใจใช้วิธีนี้ เพื่อหลอกล่อตระกูลเฟ่ยเข้าสู่เบื้องหน้าสาธารณชน”
หลี่ญ่าหลินตบต้นขาของเขาและโพล่งออกมา "ใช่แล้ว! นั่นแหละ! พวกเขากำลังตกปลา! พวกเขาคิดจะตกตระกูลเฟ่ยทั้งหมดขึ้นมาจากทะเลลึก ให้พวกเขาเปิดเผยตัวเองต่อหน้าความสนใจของคนทั้งโลก ... "
จากนั้นเขาก็รีบถาม "โโฉงชิวนายคิดว่าเขาต้องการทำอะไร"
อานโฉงชิวเดาะลิ้นของตนและพูดว่า "ถ้าพวกเขาไม่ตัดหูของเฟ่ยฮ่าวหยาง ฉันอาจคิดว่าทั้งหมดนี้เป็นบทละครชั้นดีที่กำกับและดำเนินการโดยตระกูลเฟ่ยเอง เพื่อให้ชื่อเสียงของตระกูลเฟ่ยสามารถเพิ่มขึ้นไปได้อย่างรวดเร็ว ในเวลาเดียวกันก็ยังทำให้ เฟ่ยฮ่าวหยางโด่งดังและวางรากฐานที่ไม่ธรรมดาให้กับเฟ่ยฮ่าวหยาง นายลองคิดดูว่าเมื่อทุกคนในโลกตั้งตารอการกลับมาอย่างปลอดภัยของเฟ่ยฮ่าวหยาง พวกเขาก็ค่อยเล่นเกมการกู้ภัยที่ประสบความสำเร็จไปอีกฉากหนึ่ง ให้เฟ่ยฮ่าวหยางถูกปล่อยตัวออกมา และถึงเวลานั้นทั้งโลกก็จะร่วมเฉลิมฉลองและยินดีแด้วย เป็นจุดจบอย่างสมบูรณ์แบบ หากเคลื่อนไหวแบบนี้ เฟ่ยฮ่าวหยางก็จะมีอนาคตที่สดใส "
หลี่ญ่าหลินเอ่ยต่อว่า "แต่ว่า พวกเขาตัดหูของเฟ่ยฮ่าวหยางไปจริงๆ! ฉันให้คนใช้เทคโนโลยีการซ่อมแซม AI เพิ่มคุณภาพของวิดีโอเหล่านั้นเพื่อขยายภาพหูคู่นั้นในวิดีโอมาดู และมันก็ตรงกับลักษณะทางกายภาพของเฟ่ยฮ่าวหยางในก่อนหน้านี้จริงๆ นี่มันเป็นหูของเขาแน่ๆ ไม่มีทางผิดพลาด!”
"ใช่" อานโฉงชิวกล่าวอย่างเคร่งขรึม: "จุดนี้นี่แหละ ที่ทำให้ฉันปฏิเสธข้อสันนิษฐานนี้ไป ตระกูลเฟ่ยไม่ใช่ผู้บงการอยู่เบื้องหลังแน่นอน และผู้บงการอยู่เบื้องหลังที่แท้จริงกำลังจงใจดึงดูดให้ตระกูลเฟ่ยเป็นจุดสนใจขึ้นทีละน้อยๆ"
หลี่ญ่าหลินไล่ถามต่อ "ล่องูให้ออกจากถ้ำ อีกทั้งยังต้องเผชิญหน้ากับทั้งโลก จุดประสงค์เพื่ออะไรกัน?”
อานโฉงชิวพูดช้าๆ "ในเมื่อสมมติฐานเมื่อกี้ไม่เป็นจริง...อย่างนั้นก็มีเพียงความเป็นไปได้อีกแค่อย่างเดียวแล้ว”
หลี่ญ่าหลินเอ่ย "ความหมายของนายก็คือ เป้าหมายของคนเหล่านี้ไม่ใช่เฟ่ยฮ่าวหยาง แต่เป็นทั้งตระกูลเฟ่ย?!"
อานโฉงชิวพยักหน้าและพูดอย่างเคร่งขรึม "ถูกต้อง! ฉันเองก็เดาว่าเรื่องนี้เป็นอย่างนั้น!"
หลี่ญ่าหลินพูดด้วยท่าทางตกใจ: "นี่เป็นการลงโทษสาธารณะจริงๆ... เริ่มจากปล่อยเพื่อจับแล้วค่อยซ้ำเติมอย่างแรง...”
ขณะพูดถึงเรื่องนี้ หลี่ญ่าหลินก็เคาะโต๊ะซ้ำแล้วซ้ำเล่าและเอ่ยพึมพำในปาก "ที่แท้คืออะไรกันแน่ ถึงได้มีความสามารถขนาดนั้น...หรือว่าจะเป็น...เป็นคุณท่านเฟ่ยกลับมายึดอำนาจแล้ว?!"
ขณะที่อานโฉงชิวกำลังจะพูด หลี่ญ่าหลินก็ส่ายหัวอีกครั้ง: "ไม่ใช่! แม้ว่าคุณท่านเฟ่ยจะกลับมา แต่เขาก็ไม่สามารถลงมือกับหลานชายของตนได้ นอกจากนี้คุณท่านเฟ่ยถูกถอนรากถอนโคนไปนานแล้ว ไม่มีทางมีกำลังลึกลับแบบนี้..."

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...
เฮเลน่า แม่งก่น่ารังเกียจเกิ้น...
เฮเลน่ามึงก้ฝันกลางวันเกิ้น ถามหน่อยสู้ไรกับนานาโกะหรือกู้ซิวอิ้วอีกได้บ้าง เรื่องนี้ผู้หญิงแม่งก้มโนเก่งเกิน คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับพระเอก 555...
แล้วตู้ไหชิง ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไอซูเต้าขอแต่งงานหรอ ไม่รู้คนเขียน หรือคนแปลที่แปลมั่ว ซูเต้า ไม่เคยขอใครแต่งงาน แล้วไห่ชิงนั้นไม่ได้เรียกว่าขอแต่งงานหรอกหรอ 555...
พระเอกมันเป้นห่วงความรุ้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น ไม่อยากให้เศร้าใจมากขนาดนี้น ทำไมไม่แต่งงานกับนานาโกะไปเลยล่ะ ขัดใจ ถ้าเป้นครอบครัวอื่นอยากยกความดีความชอบให้ลูกสาวอีกฝ่ายก้ไมาแปลก แต่ครอบครัวนานาโกะยังไงต่อให้ไม่ยกความดีความชอบให้นานาโกะ พ่อนานาโกะก้รักนานาโกะมากอยุ่ล่ะ แคร์ความรู้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น แต่งงานไปนานาโกะไปเลย ได้จบๆ 555...
บางที อ.ก้เขียนลำเอียงเกินไป วานพั่วจวิ้นทำงานแค่ตายจนกว่าจะได้ยามา แต่ซูรั่วรี่ไม่ได้ทำไรเลย มาถึงก้ได้ยาล่ะ 555...
หม่าหลังนเอ๋ย หม่าหลัน!! คุณมึงมีสิทธิ์ไปสอนคนอื่นด้วยหรอ ตัวคุณมึงเองยังทำที่พูดไม่ได้เลย ยังมีน่าไปสอนคนอื่น 555 สนุกมาๆเลยครับ เรื่องแรกเลยที่อ่านแล้วอินขนาดนี้ ขอบคุณที่ทำออกมาให้อ่านครับ แต่ปรับให้ผญ.ที่เข้าหาพระเอก ไม่ต้องลุกหนักเกินไป มันดูน่าเบื่อ ดูขัดใจกับคนอ่าน เรื่องรักที่มีแต่พระเอกเข้าใจได้ แต่เรื่องที่อ่อยพระเอกขั้นสุด มันดูน่าเบื่อเกินไป ไม่ฟิน...
หม่าหลังนมากก...
สะใจมากกก...