ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 410
บทที่ 410
หลังจากนั้นโทรศัพท์มือถือของเว่ยฉางหมิงก็ปรากฏข้อความวีแชทขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง
เขามีกลุ่มวีแชทครอบครัว ในกลุ่มนี้จะเป็นคนที่มีความสัมพันธ์อันดีกับตระกูลเว่ย ตอนนี้ผู้นำตระกูลเหล่านี้กำลังบ้าคลั่ง “ฉางหมิง คุณไปล่วงเกินท่านหงห้าได้อย่างไร? ตอนนี้เขาตั้งรางวัล 100 ล้าน เพื่อต้องการหัวของคุณและพ่อของคุณ! มีผลตั้งแต่เที่ยงคืนของวันนี้!”
เว่ยฉางหมิงหน้าดำคร่ำเครียด ในใจเขารู้สึกทั้งตกใจและทั้งกลัว
ยังไม่ทันได้ตอบข้อความ ก็มีการโพสต์ข้อความอีกครั้งในกลุ่ม
“เหี้ย หวังเจิ้งกางผู้นำตระกูลหวัง ได้เพิ่มรางวัลอีก 100 ล้าน ให้กับคำบัญชาสังหารพ่อลูกตระกูลเว่ย! ”
“ผู้นำตระกูลฉินก็ลงมือแล้ว ตอนนี้รางวัลเพิ่มขึ้นมาเป็น 300 ล้านแล้ว!”
“โอ้ สวรรค์! ผู้นำตระกูลซ่งก็ลงมือแล้ว! ตระกูลซ่งเพิ่มรางวัลอีก 200 ล้าน ตอนนี้รางวัลอยู่ที่ 500 ล้านแล้ว!”
ใบหน้าของเว่ยฉางหมิงซีดเผือด โทรศัพท์ร่วงลงบนพื้น จนทำให้หน้าจอแตก
เว่ยหย่งเจิ้งที่อยู่ด้านข้างรีบถามว่า “ฉางหมิง เกิดเรื่องอะไรขึ้น?”
เว่ยฉางหมิงเหงื่อแตกพลั่ก แล้วเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้เว่ยหย่งเจิ้งฟังด้วยความตื่นตระหนก
เมื่อเว่ยหย่งเจิ้งได้ยินเรื่องราวทั้งหมด ตกใจเหมือนวิญญาณได้ออกจากร่าง!
มันเกิดอะไรขึ้น?
เด็กหนุ่มคนนี้ เหตุใดจึงมีอิทธิพลใหญ่เช่นนี้?
พูดจบ เว่ยหย่งเจิ้งกล่าวต่อทันทีแล้ว “อาจารย์เย่ ต่อไปเว่ยเลี่ยงก็คือประธานของบริษัทผลิตยาเว่ยซื่อ เป็นผู้นำของตระกูลเว่ย! แบบนี้คุณพอใจหรือยังครับ?”
เย่เฉินกล่าวอย่างเรียบ ๆ ว่า “ถ้าเมื่อสักครู่คุณพูดเช่นนี้ ผมพอใจ แต่คุณเพิ่งพูดตอนนี้ ผมไม่ค่อยพอใจสักเท่าไหร่?”
เว่ยหย่งเจิ้งกลัวจนตัวสั่น รีบถามต่อว่า “อาจารย์เย่ ทำอย่างไรคุณถึงจะพอใจ?”
เย่เฉินมองไปที่เขากับเว่ยฉางหมิงที่หน้าซีดเผือด แล้วกล่าวอย่างเย็นชาว่า “คุณดูถูกภูเขาฉางไบ ดูถูกเว่ยเลี่ยงที่เกิดจากผู้หญิงที่เติบโตมาจากภูเขาฉางไบใช่ไหม? ดี งั้นคุณกับลูกชายคนโตของคุณ ก็ไสหัวไปขุดโสมที่ภูเขาฉางไบ ห้ามลงมาจากภูเขาฉางไบตลอดชีวิต!”
พูดถึงตอนนี้ สีหน้าของเย่เฉินกลายเป็นเย็นชามากยิ่งขึ้น แล้วกล่าวย้ำทุกถ้อยคำว่า “คุณฟังผมให้ดี พวกคุณสองคนห้ามลงมาจากภูเขาฉางไบตลอดชีวิต!”
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...