หลี่ญ่าหลินกล่าวด้วยรอยยิ้ม: "ดูเหมือนว่านายจะมีความคับข้องใจอย่างสุดซึ้งต่อยาอายุวัฒนะนี้นะ... "
อานโฉงชิวพยักหน้าและพูดอย่างจริงจัง “ความคับข้องใจของฉันมากเกินไปจริงๆ ฉันอานโฉงชิวโตมาขนาดนี้ ไม่เคยรู้สึกถูกกดขี่ขนาดนี้มาก่อน เจ้าของยาอายุวัฒนะนั่น จะต้องเป็นคนที่มีอุดมการณ์ของตัวเองอย่างแน่นอน! ฉันให้เงินเขาสามแสนเจ็ดหมื่นล้านดอลลาร์ แต่สำหรับเขาแล้ว เงินมากมายขนาดนั้นก็ยังเทียบกับหลักการของเขาไม่ได้...”
จากนั้น โฉงชิวก็ถามหลี่ญ่าหลิน ว่า "คุณรู้ไหมว่าคุณท่านเฟ่ย เฟ่ยเจี้ยนจง ถูกลูกชายของเขาแย่งชิงอำนาจไปได้ยังไง?”
"ฉันไม่แน่ใจ" หลี่ญ่าหลินเอ่ย "ตระกูลเฟ่ยเองก็ไม่ได้ปล่อยข่าวใด ๆ ออกมา พวกเขาบอกว่าคุณท่านเฟ่ยอายุมากแล้วและคณะกรรมการก็เห็นพ้องกันว่าเขาไม่เหมาะกับตำแหน่งหัวหน้าตระกูล แต่ฉันรู้ว่าพวกเขาต้องอาศัยช่วงที่คุณท่านเฟ่ยไปยังหัวเซี่ยเข้ายึดตำแหน่งของเขา”
อานโฉงชิวแค่นเสียงหัวเราะ “อายุมากก็เป็นแค่ข้ออ้างเท่านั้นเอง พวกไม่ได้เรื่องของตระกูลเฟ่ยพวกนั้น รวมกันแล้วยังเทียบไม่ได้กับคุณท่านเฟ่ยในวัยเก้าสิบกว่าด้วยซ้ำ เหตุผลที่แท้จริงก็คือคุณท่านเฟ่ยเองก็เข้าร่วมงานประมูลยาอายุวัฒนะเช่นกัน อีกทั้งเขายังเสนอราคาไปที่สองแสนล้านดอลลาร์ และหลังจากที่ฉันถูกขับไล่ออกมาเขาก็น่าจะประมูลยาอายุวัฒนะไปได้สำเร็จ แต่ว่าลูกชายของเขาเฟ่ยซานไห่ ได้ตัดหนทางของเขาไปแล้ว และก็เท่ากับได้ตัดเส้นทางชีวิตของเขาไปด้วย ด้วยสภาพร่างกายของคุณท่านเฟ่ย ฉันคิดว่าอย่างมากก็ได้อีกแค่หนึ่งปีเท่านั้น"
“เวร...” หลี่ญ่าหลินสบถออกมา “ไอ้นี่ก็ช่างชั่วเกินไปแล้ว! พูดตรงๆก็คือไม่อยากให้ชายชรามีชีวิตนานเกินไป แล้วก็ไม่ต้องการให้ชายชราใช้เงินมากเกินไป…”
"ใช่." อานโฉงชิวพยักหน้าและเอ่ย "ดังนั้น หลานชายของเฟ่ยซานไห่ถูกลักพาตัวไปแถมยังขอค่าไถ่เป็นเงินสองแสนล้าน เรื่องนี้หลังจากที่ฉันได้ยินแล้วก็คิดว่ามันน่าสนใจมาก นี่มันไม่เท่ากับกรรมตามสนองหรือไง?"
ในเวลาเดียวกัน พ่อบ้านของตระกูลเฟ่ยและคนสนิทบางคน กำลังติดต่อกับตระกูลที่เป็นเจ้าของเครื่องบินโดยสารคองคอร์ดอย่างเร่งด่วน
หลังจากผ่านเหตุการณ์ครั้งนี้มา เฟ่ยซานไห่ก็แทบรอไม่ไหวที่จะซื้อเครื่องบินโดยสารคองคอร์ดเพื่อรับมือกับเหตุฉุกเฉินที่อาจเกิดขึ้นในอนาคต
เมื่อนึกถึงคำสั่งของเฉียวเฟยหยุนและรีบหาผู้ช่วยชายคนหนึ่งที่สนใจเธอมาโดยตลอดและถึงขั้นอยากจะก้าวสู่ขั้นต่อไปกับเธออยู่หลายครั้ง แล้วถามเขาด้วยความสงสัย “ซ่งเผิง ทำไมนายยังไม่เลิกงานอีก?”
ชายที่ถูกเรียกว่าซ่งเผิงเป็นหนึ่งในคนสนิทของพ่อบ้านของตระกูลเฟ่ย เขาชื่นชมความงามของสาวใช้คนนี้มาตลอดและมีความคิดอยู่ในใจเสมอ อย่างไรก็ตาม สาวใช้เองก็รู้ว่าเขามีความคิดแบบนั้นกับตัวเองเท่านั้นไม่ได้คิดจะคบหาดูใจและแต่งงานกับเธอตามปกติ ดังนั้นเธอจึงไม่เคยเปิดโอกาศให้เขาได้ก้าวไปอีกขั้นเลย
ซ่งเผิงเมื่อเห็นเธอเข้าก็ไม่ได้แปลกใจอะไร เขาแค่ยิ้มและพูดว่า “ฉันยังมีเรื่องที่จัดการไม่เสร็จ แล้วทำไมเธอถึงยังไม่เลิกงาน?”
สาวใช้เอ่ย “ฉันเป็นห่วงสุขภาพของนายหญิง ก็เลยมาดูว่ามีอะไรให้ฉันช่วยไหม"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...
เฮเลน่า แม่งก่น่ารังเกียจเกิ้น...
เฮเลน่ามึงก้ฝันกลางวันเกิ้น ถามหน่อยสู้ไรกับนานาโกะหรือกู้ซิวอิ้วอีกได้บ้าง เรื่องนี้ผู้หญิงแม่งก้มโนเก่งเกิน คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับพระเอก 555...
แล้วตู้ไหชิง ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไอซูเต้าขอแต่งงานหรอ ไม่รู้คนเขียน หรือคนแปลที่แปลมั่ว ซูเต้า ไม่เคยขอใครแต่งงาน แล้วไห่ชิงนั้นไม่ได้เรียกว่าขอแต่งงานหรอกหรอ 555...
พระเอกมันเป้นห่วงความรุ้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น ไม่อยากให้เศร้าใจมากขนาดนี้น ทำไมไม่แต่งงานกับนานาโกะไปเลยล่ะ ขัดใจ ถ้าเป้นครอบครัวอื่นอยากยกความดีความชอบให้ลูกสาวอีกฝ่ายก้ไมาแปลก แต่ครอบครัวนานาโกะยังไงต่อให้ไม่ยกความดีความชอบให้นานาโกะ พ่อนานาโกะก้รักนานาโกะมากอยุ่ล่ะ แคร์ความรู้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น แต่งงานไปนานาโกะไปเลย ได้จบๆ 555...
บางที อ.ก้เขียนลำเอียงเกินไป วานพั่วจวิ้นทำงานแค่ตายจนกว่าจะได้ยามา แต่ซูรั่วรี่ไม่ได้ทำไรเลย มาถึงก้ได้ยาล่ะ 555...
หม่าหลังนเอ๋ย หม่าหลัน!! คุณมึงมีสิทธิ์ไปสอนคนอื่นด้วยหรอ ตัวคุณมึงเองยังทำที่พูดไม่ได้เลย ยังมีน่าไปสอนคนอื่น 555 สนุกมาๆเลยครับ เรื่องแรกเลยที่อ่านแล้วอินขนาดนี้ ขอบคุณที่ทำออกมาให้อ่านครับ แต่ปรับให้ผญ.ที่เข้าหาพระเอก ไม่ต้องลุกหนักเกินไป มันดูน่าเบื่อ ดูขัดใจกับคนอ่าน เรื่องรักที่มีแต่พระเอกเข้าใจได้ แต่เรื่องที่อ่อยพระเอกขั้นสุด มันดูน่าเบื่อเกินไป ไม่ฟิน...
หม่าหลังนมากก...
สะใจมากกก...