ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4128

เฟ่ยซานไห่ถามอย่างเย็นชา:"หลี่ญ่าหลินดูเหมือนจะสนิทกับอานโฉงชิวจากตระกูลอานมากเลยนะ?"

"ใช่"เฟ่ยเสวปิงพยักหน้า และพูดว่า:"เขาสนิทกับอานโฉงชิวจริงๆ"

เฟ่ยซานไห่สั่ง:"โทรถามเขาดู ดูว่าตำรวจเจออะไรบ้างไหม? ถ้าตำรวจสามารถหาคนลักพาตัวได้ ทุกอย่างก็เรียบร้อย แต่ถ้าเราหาไม่เจอ พวกเราอยากให้ฮ่าวหยางรอด เราต้องให้คนลักพาตัว 2 แสนล้านดอลลาร์ในสกุลเงินดิจิทัล หากให้เงินไปจริงๆ สุดท้ายก็จับคนไม่ได้ งั้นจะเอาเงินก้อนนี้คืนก็คงจะยากแล้ว สิ่งนั้นไม่ระบุชื่อโดยสิ้นเชิง เป็นเพียงข้อมูลที่เข้ารหัส ไม่ว่าใครจะได้ก็สามารถวางออนไลน์สำหรับธุรกรรมที่ไม่ระบุตัวตนได้"

เฟ่ยเสวปิงรีบพูดว่า:"ผมเข้าใจแล้วครับพ่อ เดี๋ยวผมจะโทรหาหลี่ญ่าหลิน"

เฟ่ยซานไห่มองมาที่เขา ลังเลอยู่ครู่หนึ่งและพูดอย่างจริงจังว่า:"เสวปิง เรื่องนี้พัฒนามาถึงจุดนี้แล้ว นายและฉันต้องเตรียมใจไว้"

เฟ่ยเสวปิงตกใจและรีบถามว่า:"พ่อ พ่อหมายความว่า….."

เฟ่ยซานไห่ไม่ได้ปิดบัง และพูดอย่างจริงจังว่า:"ต้องเตรียมใจ หากฮ่าวหยางไม่กลับมา"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ใบหน้าของเฟ่ยเสวปิงก็ซีดเผือดทันที และพูดอย่างปากว่า:"พ่อ…...อีกฝ่ายแค่อยากได้เงิน ดังนั้นจึงไม่น่าจะเป็นอันตรายถึงชีวิตหรอก?"

เฟ่ยซานไห่ถอนหายใจ และไม่ได้ตอบคำถาม และมองมาที่เขาแล้วถามว่า:"เสวปิง นายรู้ไหมว่าปู่ของนายครองอำนาจนานเกินไป จะผลกระทบด้านลบที่ใหญ่ที่สุดอะไรต่อตระกูลเฟ่ยไหม?"

เฟ่ยเสวปิงไม่รู้ว่าทำไมพ่อของเขาถึงถามเรื่องนี้ ดังนั้นเขาจึงส่ายหัวอย่างว่างเปล่า

เฟ่ยซานไห่พูดอย่างถอดใจ:"ผลกระทบด้านลบที่ใหญ่ที่สุดคือ จากฉันถึงนาย ถึงฮ่าวหยางความสามารถทางธุรกิจของเรารุ่นปู่รุ่นลูกรุ่นหลาน อยู่ห่างไกลจากจังหวะของตระกูลใหญ่นี้ หากทุกอย่างดำเนินไปอย่างราบรื่น ก็เทียบเท่ากับเครื่องบินเปิดออโต้ไพลอต ฉันแค่ต้องนั่งบนเบาะคนขับเท่านั้น ก็จะเคลื่อนที่ไปข้างหน้าได้ตามปกติ แต่หากเจอกรณีฉุกเฉิน ขนาดฉันก็ยังไม่มีกำลังรับมือไหวเลย……"

เมื่อพูดเช่นนี้ เขามองไปที่เฟ่ยเสวปิง และพูดอย่างจริงจังว่า:"คำถามที่นายถามฉันเมื่อกี้ ไม่สอดคล้องกับตัวตนของนายโดยสิ้นเชิง นายลองคิดให้ดีๆ ถ้านายเป็นโจร นายลักพาตัวและรีดไถเงิน 2 แสนล้านเหรียญสหรัฐ และ กระบวนการทั้งหมดในการลักพาตัวของนาย ได้จัดการอย่างสมบูรณ์แบบ และสกุลเงินดิจิทัลที่นายได้รับนั้น สามารถค่อยๆ ถอนออกมาได้โดยไม่มีความเสี่ยง ในกรณีนี้ นายจะปล่อยตัวประกันไหม?"

"หลี่ญ่าหลิน? ! "เฟ่ยซานไห่ขมวดคิ้วและถามว่า:"เขามาที่นี่ทำไม?"

พ่อบ้านอธิบายว่า:"เขาบอกว่ามีเรื่องที่อยากจะคุยต่อหน้ากับคุณท่านครับ เกี่ยวกับคุณชาย"

เฟ่ยซานไห่พยักหน้า และพูดอย่างเย็นชา:"ได้! ฉันกำลังจะหาเขาอยู่เลย เขามาเองเฉย เชิญเขาเข้ามาเลย!"　　

ในไม่ช้า หลี่ญ่าหลินก็เดินเข้าไปในห้องหนังสือของเห่ยซานไห่คนเดียว

เมื่อเห็นเฟ่ยซานไห่ หลี่ญ่าหลินก็ทักทายด้วยรอยยิ้มว่า:"คุณเฟ่ย"

​เฟ่ยซานไห่พยักหน้าอย่างยิ่งเฉย และถามเขาว่า:"พล.ต.ท.หลี่ หลานชายของฉันถูกลักพาตัวไปนานกว่า 24 ชั่วโมงแล้ว ไม่ทราบว่าทางตำรวจมีเบาะแสจากตำรวจบ้าง?"