ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4130
หลี่ญ่าหลินส่ายหัว และพูดอย่างจริงจัง:"พูดตามตรง แม้ว่าผมจะไม่ชอบเรื่องที่คุณบีบบังคับแย่งชิงอำนาจ แต่ที่ผมมาที่นี่ในวันนี้ ไม่ได้ตั้งใจจะมาหัวเราะเยาะพวกคุณจริงๆ"
พูดไป หลี่ญ่าหลินก็มองไปที่ทั้งสองคน และพูดอีกครั้งว่า:"ผมคิดว่าคนลักพาตัวจงใจเปิดโปงเรื่องอื้อฉาว ที่คุณชายเฟ่ยยืนจูบสาวข้างถนนก่อน แล้วจงใจละทิ้งโอกาสตระกูลเฟ่ยเผยความจริงต่อสาธารณะ เพื่อบิดเบือนความคิดเห็นของประชาชน"
จากนั้น เขาเปลี่ยนเรื่องทันที และพูดอย่างเย็นชา:"แต่ในนี้เหมือนเป็นโอกาสที่ดี แต่จริงๆ แล้วเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า ตอนนี้ทั้งโลกให้ความสนใจกับการลักพาตัวของเฟ่ยฮ่าวหยาง และสายตาของพวกเขาก็เพ่งเล็งไปที่ตระกูลเฟ่ยโดยธรรมชาติ ถ้าตระกูลเฟ่ยมีเรื่องอื้อฉาวที่น่าตกตะลึงจริง ๆ และหากมีการประกาศในเวลานี้ มันก็เหมือนกับการทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ให้ตระกูลเฟ่ย! แม้แต่เทพเจ้าก็ช่วยพวกคุณไม่ได้!"
ใบหน้าของเฟ่ยซานไห่ เดี๋ยวแดงเดี๋ยวซีด
ทุกสิ่งทุกอย่างต้องให้ความสนใจกับเหตุผลเสมอมา เขาได้ตำแหน่งผู้นำตระกูลมาอย่างน่าอาย และเรื่องนี้กลายเป็นจุดอ่อนไหวในหัวใจของเขา
เมื่อได้ยินคำพูดตรงๆ ของหลี่ญ่าหลินที่ว่า เขาดูถูกตัวเองที่บีบบังคับแย่งชิงอำนาจ เขารู้สึกโกรธเล็กน้อย ดังนั้นเขาจึงไม่ฟังประโยคหลังของหลี่ญ่าหลินเลย ดังนั้นจึงพูดกับหลี่ญ่าหลินอย่างโกรธเคืองว่า:"พล.ต.ท.หลี่ ที่นี่ไม่ต้อนรับคุณ เชิญกลับไปซะ!"
หลี่ญ่าหลินพูดอย่างช่วยไม่ได้:"คุณเฟ่ย ผมรู้ว่าคุณเป็นคนมีหน้าตาในสังคม คนมีหน้าในสังคมต่างก็รักศักดิ์ศรี รักศักดิ์ศรีไม่ผิด แต่อย่าให้การรักศักดิ์ศรี ส่งผลต่อการตัดสินของสิ่งต่างๆ โรคที่ต้องห้าม แพทย์จะมีแต่จะทําให้โรครุนแรงขึ้นเท่านั้น และผลที่ตามมาสุดท้ายจะต้อง แบกรับเพียงผู้เดียว"
"อย่างที่ว่ากันว่า เมื่อสิ่งผิดปกติต้องมีปิศาจ การตัดสินปัจจุบันของพ่อคุณได้ถูกความคิดเชิงอัตวิสัยก่อกวน และเขาไม่สามารถตัดสินอย่างสงบและเป็นกลางได้ ดังนั้น ผมหวังว่าคุณคงใจเย็นลง และคิดให้ดี เรื่องอื้อฉาวนี้อาจเกิดขึ้นในตัวพวกคุณสักคน หากพบเบาะแส ไม่แน่เฟ่ยฮ่าวหยางจะยังมีทางรอดได้"
หลังจากนั้นเขาก็หยิบนามบัตรออกมา ยื่นให้เฟ่ยเสวปิง และพูดนิ่งๆ ว่า:"ถ้าคุณคิดดีแล้ว และคุณยอมร่วมมือกับผม ก็ติดต่อผมมา เรามีเวลาเหลือไม่มากนักแล้ว คุณคงไม่อยากที่จะรอหลังจากกำหนด 48 ชั่วโมง แล้วเก็บศพลูกชายของคุณแน่นอน และผมจะเกษียณในเร็ว ๆ นี้ ผมไม่อยากทิ้งคดีที่ยังไม่คลี่คลาย ก่อนที่ฉันจะเกษียณ"
สีหน้าของเฟ่ยเสวปิงทั้งตกใจและตื่นเต้น เขาหยิบนามบัตรของหลี่ญ่าหลินโดยไม่รู้ตัว และกำลังเรียบเรียงคำพูด อยากจะพูดอะไรบางอย่าง หลี่ญ่าหลินก็พูดอย่างสง่างามว่า:"ลาก่อน!" แล้วหันหลังเดินออกไป
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...
เฮเลน่า แม่งก่น่ารังเกียจเกิ้น...
เฮเลน่ามึงก้ฝันกลางวันเกิ้น ถามหน่อยสู้ไรกับนานาโกะหรือกู้ซิวอิ้วอีกได้บ้าง เรื่องนี้ผู้หญิงแม่งก้มโนเก่งเกิน คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับพระเอก 555...
แล้วตู้ไหชิง ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไอซูเต้าขอแต่งงานหรอ ไม่รู้คนเขียน หรือคนแปลที่แปลมั่ว ซูเต้า ไม่เคยขอใครแต่งงาน แล้วไห่ชิงนั้นไม่ได้เรียกว่าขอแต่งงานหรอกหรอ 555...
พระเอกมันเป้นห่วงความรุ้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น ไม่อยากให้เศร้าใจมากขนาดนี้น ทำไมไม่แต่งงานกับนานาโกะไปเลยล่ะ ขัดใจ ถ้าเป้นครอบครัวอื่นอยากยกความดีความชอบให้ลูกสาวอีกฝ่ายก้ไมาแปลก แต่ครอบครัวนานาโกะยังไงต่อให้ไม่ยกความดีความชอบให้นานาโกะ พ่อนานาโกะก้รักนานาโกะมากอยุ่ล่ะ แคร์ความรู้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น แต่งงานไปนานาโกะไปเลย ได้จบๆ 555...
บางที อ.ก้เขียนลำเอียงเกินไป วานพั่วจวิ้นทำงานแค่ตายจนกว่าจะได้ยามา แต่ซูรั่วรี่ไม่ได้ทำไรเลย มาถึงก้ได้ยาล่ะ 555...
หม่าหลังนเอ๋ย หม่าหลัน!! คุณมึงมีสิทธิ์ไปสอนคนอื่นด้วยหรอ ตัวคุณมึงเองยังทำที่พูดไม่ได้เลย ยังมีน่าไปสอนคนอื่น 555 สนุกมาๆเลยครับ เรื่องแรกเลยที่อ่านแล้วอินขนาดนี้ ขอบคุณที่ทำออกมาให้อ่านครับ แต่ปรับให้ผญ.ที่เข้าหาพระเอก ไม่ต้องลุกหนักเกินไป มันดูน่าเบื่อ ดูขัดใจกับคนอ่าน เรื่องรักที่มีแต่พระเอกเข้าใจได้ แต่เรื่องที่อ่อยพระเอกขั้นสุด มันดูน่าเบื่อเกินไป ไม่ฟิน...
หม่าหลังนมากก...
สะใจมากกก...