ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4130
หลี่ญ่าหลินส่ายหัว และพูดอย่างจริงจัง:"พูดตามตรง แม้ว่าผมจะไม่ชอบเรื่องที่คุณบีบบังคับแย่งชิงอำนาจ แต่ที่ผมมาที่นี่ในวันนี้ ไม่ได้ตั้งใจจะมาหัวเราะเยาะพวกคุณจริงๆ"
พูดไป หลี่ญ่าหลินก็มองไปที่ทั้งสองคน และพูดอีกครั้งว่า:"ผมคิดว่าคนลักพาตัวจงใจเปิดโปงเรื่องอื้อฉาว ที่คุณชายเฟ่ยยืนจูบสาวข้างถนนก่อน แล้วจงใจละทิ้งโอกาสตระกูลเฟ่ยเผยความจริงต่อสาธารณะ เพื่อบิดเบือนความคิดเห็นของประชาชน"
จากนั้น เขาเปลี่ยนเรื่องทันที และพูดอย่างเย็นชา:"แต่ในนี้เหมือนเป็นโอกาสที่ดี แต่จริงๆ แล้วเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า ตอนนี้ทั้งโลกให้ความสนใจกับการลักพาตัวของเฟ่ยฮ่าวหยาง และสายตาของพวกเขาก็เพ่งเล็งไปที่ตระกูลเฟ่ยโดยธรรมชาติ ถ้าตระกูลเฟ่ยมีเรื่องอื้อฉาวที่น่าตกตะลึงจริง ๆ และหากมีการประกาศในเวลานี้ มันก็เหมือนกับการทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ให้ตระกูลเฟ่ย! แม้แต่เทพเจ้าก็ช่วยพวกคุณไม่ได้!"
ใบหน้าของเฟ่ยซานไห่ เดี๋ยวแดงเดี๋ยวซีด
ทุกสิ่งทุกอย่างต้องให้ความสนใจกับเหตุผลเสมอมา เขาได้ตำแหน่งผู้นำตระกูลมาอย่างน่าอาย และเรื่องนี้กลายเป็นจุดอ่อนไหวในหัวใจของเขา
เมื่อได้ยินคำพูดตรงๆ ของหลี่ญ่าหลินที่ว่า เขาดูถูกตัวเองที่บีบบังคับแย่งชิงอำนาจ เขารู้สึกโกรธเล็กน้อย ดังนั้นเขาจึงไม่ฟังประโยคหลังของหลี่ญ่าหลินเลย ดังนั้นจึงพูดกับหลี่ญ่าหลินอย่างโกรธเคืองว่า:"พล.ต.ท.หลี่ ที่นี่ไม่ต้อนรับคุณ เชิญกลับไปซะ!"
หลี่ญ่าหลินพูดอย่างช่วยไม่ได้:"คุณเฟ่ย ผมรู้ว่าคุณเป็นคนมีหน้าตาในสังคม คนมีหน้าในสังคมต่างก็รักศักดิ์ศรี รักศักดิ์ศรีไม่ผิด แต่อย่าให้การรักศักดิ์ศรี ส่งผลต่อการตัดสินของสิ่งต่างๆ โรคที่ต้องห้าม แพทย์จะมีแต่จะทําให้โรครุนแรงขึ้นเท่านั้น และผลที่ตามมาสุดท้ายจะต้อง แบกรับเพียงผู้เดียว"
"อย่างที่ว่ากันว่า เมื่อสิ่งผิดปกติต้องมีปิศาจ การตัดสินปัจจุบันของพ่อคุณได้ถูกความคิดเชิงอัตวิสัยก่อกวน และเขาไม่สามารถตัดสินอย่างสงบและเป็นกลางได้ ดังนั้น ผมหวังว่าคุณคงใจเย็นลง และคิดให้ดี เรื่องอื้อฉาวนี้อาจเกิดขึ้นในตัวพวกคุณสักคน หากพบเบาะแส ไม่แน่เฟ่ยฮ่าวหยางจะยังมีทางรอดได้"
หลังจากนั้นเขาก็หยิบนามบัตรออกมา ยื่นให้เฟ่ยเสวปิง และพูดนิ่งๆ ว่า:"ถ้าคุณคิดดีแล้ว และคุณยอมร่วมมือกับผม ก็ติดต่อผมมา เรามีเวลาเหลือไม่มากนักแล้ว คุณคงไม่อยากที่จะรอหลังจากกำหนด 48 ชั่วโมง แล้วเก็บศพลูกชายของคุณแน่นอน และผมจะเกษียณในเร็ว ๆ นี้ ผมไม่อยากทิ้งคดีที่ยังไม่คลี่คลาย ก่อนที่ฉันจะเกษียณ"
สีหน้าของเฟ่ยเสวปิงทั้งตกใจและตื่นเต้น เขาหยิบนามบัตรของหลี่ญ่าหลินโดยไม่รู้ตัว และกำลังเรียบเรียงคำพูด อยากจะพูดอะไรบางอย่าง หลี่ญ่าหลินก็พูดอย่างสง่างามว่า:"ลาก่อน!" แล้วหันหลังเดินออกไป
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...