ทันทีที่หลี่ญ่าหลินไป เฟ่ยเสวปิงก็พูดกับเฟ่ยซานไห่ พ่อของเขาด้วยความตื่นตระหนกว่า:"พ่อ…… หลี่ญ่าหลินพูดถูก! เรื่องนี้แปลกจริงๆ!"
แม้ว่าการสีหน้าของเฟ่ยซานไห่จะน่าเกลียดมาก แต่ก็มีความตื่นตระหนกด้วย เขาถามโดยไม่รู้ตัวว่า:"เรื่องอื้อฉาวใหญ่ที่เขาพูดถึงคืออะไร? มันเป็นเรื่องของปู่นายเหรอ? แต่ว่า วิธีที่ฉันชิงตำแหน่งผู้นำตระกูลนั้น โดยทั่วไปแล้วมันถูกกฎหมายนะ แม้ว่าฉันจะไปฟ้องที่ศาล ฉันก็ไม่แพ้ ที่ผิดกฎหมายจริงๆ คือฉันไม่ยอมให้เขากลับมา แล้วส่งคนไปตามหาเขาเงียบๆ หาโอกาสตัดขาด แต่เรื่องนี้ยังไม่สำเร็จเลย! ต่อให้ถูกแฉ ฉันก็ปฏิเสธได้หมด จะมีผลกระทบอะไรล่ะ ไม่ถึงขั้นเป็นเรื่องอื้อฉาวใหญ่โตเลยใช่ไหม?"
เฟ่ยเสวปิงพยักหน้าเบา ๆ เบ้ปาก แล้วพูดว่า:"ผมก็คิดว่ามันไม่ขนาดนั้น…… ถ้าปู่ถูกจัดการเพราะเราจริงๆ พูดเรื่องนี้ออกไป เราก็รู้สึกผิดแน่นอน แต่เราทำไม่สำเร็จเลย แม้แต่เงาของคุณปู่ก็หาไม่เจอ……"
เฟ่ยซานไห่นั่งบนเก้าอี้ต่อ แล้วพูดด้วยความตื่นตระหนก:"แล้วหลี่ญ่าหลินหมายความว่าอย่างไร…...เสวปิง นายมีเรื่องฉาวโฉ่ที่ฉันไม่รู้ไหม?"
"หา? ผม?"เฟ่ยเสวปิงรู้สึกประหม่าเล็กน้อยทันที เขาลังเลอยู่นาน และไม่สามารถพูดอะไรได้
เฟ่ยซานไห่ตบโต๊ะอย่างรุนแรง ตะโกนอย่างโกรธเคือง:"เวลาไหนแล้ว นายยังจะปิดบังอยู่อีก! รีบบอกมา!"
เฟ่ยเสวปิงตัวสั่นด้วยความตกใจ และรีบพูดว่า:"ผม ผมแค่มีความสัมพันธ์ที่คลุมเครือกับดาราหญิงฮอลลีวูดสองสามคน…... หนึ่งในนั้นเป็นภรรยาของผู้กำกับฮอลลีวูดที่มีชื่อเสียง……"
เมื่อพูดเช่นนี้ เฟ่ยเสวปิงก็รีบพูดขึ้นว่า:"แต่ก็ไม่มีอะไร…... เรื่องแบบนี้เป็นเรื่องปกติในฮอลลีวูดไม่ใช่เหรอ? มีดาราชายฮอลลีวูดที่บอกสาธารณชนว่า สนับสนุนภรรยาของเขาหาแฟนหนุ่มข้างนอก ทุกคนเปิดกว้างมาก และด้วยความเปิดกว้างของคนสหรัฐอเมริกา แม้ว่าเรื่องแค่นั้นของผมจะถูกแฉจนหมด ก็ไม่มีใครสนใจหรอก……"
ทันทีที่พูดจบ เฟ่ยเสวปิงก็เงยหน้าขึ้นโดยไม่รู้ตัว และถามว่า:"พ่อ…..แล้วพ่อล่ะ?"
"ฉันเหรอ?"เฟ่ยซานไห่ด่าอย่างโกรธเคือง:"ฉันอายุเจ็ดสิบกว่าแล้ว ฉันจะมีเรื่องอื้อฉาวอะไรได้? ! ถึงจะมีจะมีเรื่องอื้อฉาว มันก็เป็นเรื่องเมื่อ 20 หรือ 30 ปีก่อน หรือก่อนหน้านั้นแล้ว ถึงจะถูกแฉออกมาก็ไม่มีความหมายอะไร!"
พูดจบ เฟ่ยซานไห่ก็พูดต่อ:"ฉันคิดว่าเรื่องอื้อฉาวใหญ่ที่หลี่ญ่าลินพูดนั้น ไม่ใช่เรื่องของชายหญิงธรรมดาๆ หรอก! เรื่องแบบนี้เป็นเรื่องอื้อฉาวที่มากสุดในสหรัฐอเมริกา ไม่ถือว่าเป็นเรื่องอื้อฉาว ดังนั้นลองคิดไปอีกทางดู!"
พ่อบ้านรีบอธิบายว่า:"ซ่งเผิงเป็นผู้อำนวยการทีมธุรกิจของเรา เมื่อวานนี้ท่านบอกว่าจะซื้อเครื่องบินคองคอร์ด และเขาก็เป็นหนึ่งในผู้รับผิดชอบการติดต่อ"
เฟ่ยซานไห่ขมวดคิ้วและถามว่า:"เขามีเบาะแสอะไรที่จะรายงานให้ฉันทราบ? ถ้าเขาจัดการเครื่องบินคองคอร์ดแล้ว ก็ให้ผู้รับผิดชอบฝ่ายจัดซื้อเจรจาราคาโดยตรง ไม่จำเป็นต้องรายงานกับฉันด้วยตนเอง"
พ่อบ้านส่ายหัวและพูดว่า:"คุณท่าน ซ่งเผิงบอกว่า เป็นเบาะแสที่เกี่ยวกับคุณชายฮ่าวหยาง!"
"โอ้? !" เมื่อเฟ่ยซานไห่ได้ยินแบบนี้ เขาก็เลิกคิ้วขึ้นทันทีและโพล่งออกมาว่า:"เขาอยู่ที่ไหน? รีบพาเขามา!"
พ่อบ้านรีบพูดว่า:"อยู่หน้าประตู ผมจะพาเขาเข้ามาเดี๋ยวนี้!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...