ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4140
เมื่อเฉินตัวตัวได้ยินกู้ชิวอี๋พูดถึงเย่เฉิน ดวงตาของเธอก็เป็นประกายทันที และก็พูดโพล่งออกมาว่า “ใช่ใช่ใช่! ให้พี่เย่เฉินของคุณมา ถ้าตระกูลเฟ่ยกล้าที่จะรังแกคุณ ให้พี่เย่เฉินของคุณจัดการแม่งให้ตายไปเลย!”
กู้ชิวอี๋กล่าวอย่างอักอ่วนเล็กน้อย “คุณช่วยอ่อนโยนเป็นผู้หญิงหน่อยได้ไหม…….”
เฉินตัวตัวทำหน้าบึ้งแล้วพูดว่า “ปกติฉันก็เป็นผู้หญิงที่อ่อนโยนมากนะ แต่อย่ายั่วโมโหฉันจะดีกว่า หากยั่วโมโหฉันแล้ว ฉันจะไม่สนว่าจะเป็นผู้หญิงอ่อนโยนหรือไม่ ถ้าพี่เย่เฉินของคุณสามารถเตะเฟ่ยเสวปิงคนนั้นล้มลงกับพื้นได้ เมื่อถึงเวลาฉันเฉินตัวตัวก็จะเข้าไปเตะเพิ่มด้วยเท้าของฉันแน่นอน!
กูชิวอี๋ส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้ “ฉันไม่สามารถทำอะไรคุณได้จริงๆ เลย”
หลังจากพูดจบ เธอก็มองดูเวลา แล้วพูดว่า “เราไปซ้อมเต้นที่ศูนย์เต้นรำกันก่อน”
เฉินตัวตัวรีบถามว่า “ทางตระกูลเฟ่ยควรทำอย่างไร? หากจัดการไม่ได้ การแสดงก็จะถูกยกเลิกอย่างแน่นอน…….”
“ไม่เป็นไร” กู้ชิวอี๋โบกมือ “จุดประสงค์ของตระกูลเฟ่ยคือการพบฉัน ไม่ใช่จะทำให้การแสดงล้มเลิก พวกเขาน่าจะโทรหาคุณในเร็วๆ นี้”
กู้ชิวอี๋เดาไม่ผิดเลยจริงๆ
ก่อนที่เธอจะออกจากโรงแรม เฉินตัวตัวก็ได้รับโทรศัพท์จากเฟ่ยเสวปิง
เฟ่ยเสวปิงทางโทรศัพท์ ถามด้วยเสียงหัวเราะว่า “เรื่องที่จะเชิญคุณกู้มาทานข้าวที่บ้านที่ผมพูดถึงก่อนหน้านี้ คุณดูหน่อยว่าคุณกู้จะมีเวลาหรือเปล่า?”
เฉินตัวตัวเปิดประตูรถและเข้าไปนั่งในที่นั่งข้างคนขับ และพูดอย่างโกรธเคืองว่า “คุณเฟ่ย คุณเป็นถึงบุคคลที่มีชื่อเสียงอันดับหนึ่งในนครนิวยอร์ก ใช้กลอุบายประเช่นมาแกล้งชิวอี๋ของเรา มันไม่เหมาะสมเล็กน้อยหรือไม่?”
เฉินตัวตัวกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “อันนี้ฉันตัดสินใจเองไม่ได้ ฉันต้องไปรายงานกับคุณกู้ก่อน และตอบกลับคุณในภายหลัง”
“โอเค” เฟยเสวปิงพูด “งั้นผมจะรอข่าวดีจากคุณ”
เฉินตัวตัววางสายโทรศัพท์ และถามกู้ชิวอี๋ว่า “ชิวอี๋ คุณว่าอย่างไร? ฉันจะตกลงกับเขาหรือไม่?”
กู้ชิวอี๋กล่าวว่า “พี่เย่เฉินจะมานครนิวยอร์กอีกสักครู่ เราไปซ้อมกันก่อน ฉันจะโทรไปถามพี่เย่เฉินตอนเที่ยง”
………..
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...