ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4141
ตอนเก้าโมงเช้า เย่เฉินขึ้นเฮลิคอปเตอร์ และมาถึงลองบีชในนครนิวยอร์ก
เครื่องบินบินตรงไปยังวิลล่าหรูที่ว่านพั่วจวินเช่าไว้ และว่านพั่วจวิน ฮัตโตริ ฮันโซ และพ่อลูกคาซูโอะ ฮันโซออกมาต้อนรับเขาพร้อมกัน
เมื่อ ฮัตโตริ ฮันโซ เห็นเย่เฉิน เขาก็ตื่นเต้นขึ้นมาเป็นพิเศษ เขารีบเดินไปข้างหน้าและโค้งคำนับแล้วกล่าวว่า “อาจารย์เย่……ผคือ ฮัตโตริ ฮันโซ ผู้รับผิดชอบของนินจาอิงะในระแวกนี้ ก่อนหน้านี้ลูกชายไม่รู้ว่าคุณอยู่ในนครนิวยอร์ก ล่วงเกินท่านแล้ว โปรดคุณยกโทษด้วย!”
เย่เฉินพยักหน้า และพูดอย่างจางๆ ว่า “เห็นแก่คุณกับคุณอิโตะที่เคยไปช่วยผมที่ภูเขาเย่หลิงซาน เรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ ผมก็ไม่ถือสาอะไรแล้ว แต่ต่อจากนี้ไป พวกนินจาอิงะ จะต้องฟังคำสั่งของผมในทุกๆ อย่าง ผมจะหาที่พักพิงที่ดีให้พวกคุณในสหรัฐอเมริกา และพวกคุณก็ไม่ต้องมีความคิดที่จะกลับไปญี่ปุ่นแล้ว”
“ครับ ครับ ครเบาๆ …….” ฮัตโตริ ฮันโซ พยักหน้าแสดงความเคารพซ้ำแล้วซ้ำเล่า ตั้งแต่ที่เขาได้บันทึกวิดีโอยอมรับว่าก่อเหตุโจมตีของผู้ก่อการร้าย เขาก็เข้าใจดีแล้วว่า โดยพื้นฐานแล้วไม่สามารถที่จะกลับไปที่ญี่ปุ่นได้แล้ว นอกจากติดตามเย่เฉินด้วยความมุ่งมั่น เขาก็ไม่รู้ว่านินจาอิงะจะมีทางออกอะไรได้อีก
เพราะยังไงแล้ว ในคฤหาสน์อีกหลังที่อยู่ห่างจากวิลล่าแห่งนี้เพียงไม่กี่ร้อยเมตร คนทั้งตระกูลเฟ่ย กำลังระดมสมองเพื่อค้นหาที่อยู่ของนินจาอิงะ เพียงแต่พวกเขาไม่เคยคิดฝันเลยว่า นินจาอิงะจะกล้าเดินทางจากญี่ปุ่นมาตลอดทางก่อเรื่องอยู่ภายใต้เปลือกตาของตัวเอง
เย่เฉินพอใจมากกับทัศนคติของ ฮัตโตริ ฮันโซ พยักหน้า และพูดกับว่านพั่วจวินว่า “พั่วจวิน เจ้าสองคนนั้นเป็นอย่างไรบ้างแล้ว?”
ว่านพั่วจวินกล่าวว่า “คุณเย่ เจ้าสองคนนั้นถูกแขวนตัวอยู่ที่ห้องใต้ดินมาทั้งคืนแล้ว”
เย่เฉินพยักหน้า และพูดเบาๆ ว่า “ไป ไปดูกันสักหน่อย”
เมื่อทั้งสี่มาถึงห้องใต้ดิน เฟ่ยฮ่าวหยางและเฉียวเฟยหยุนก็เกือบจะหมดแรง พวกเขาถูกแขวนตัวอยู่ในท่ามกลางอากาศ และก็ไม่กินอะไรเลย ความแข็งแกร่งทางกายภาพ ความแข็งแกร่ง และพลังงานของพวกเขาได้หมดลงแล้ว โดยเฉพาะเฟ่ยฮ่าวหยาง เพราะเขามาก่อนนานกว่า และถูกแขวนตัวไว้นานกว่า ข้อมือของเขาถูกแขวนจนเคล็ดไปแล้ว และเจ็บปวดถึงใจเลยทีเดียว
เมื่อเห็นว่าเย่เฉินมาแล้ว ทั้งสองคนก็ตัวสั่นด้วยความตกใจ ทั้งๆ ที่เฟ่ยฮ่าวหยางรู้ดีว่าเป็นไปไม่ได้ที่เย่เฉินจะไม่ปล่อยเขาไป แต่เขาก็ยังคงร้องไห้และพูดว่า “คุณเย่…….ขอให้คุณเมตตาและปล่อยผมไป ไม่ว่าคุณอยากได้เงินจำนวนเท่าไหร่ ผมก็จะให้ทางครอบครัวให้คุณเต็มจำนวน........”
เย่เฉินหัวเราะและกล่าวว่า “คุณอาจไม่เคยทำให้ฉันขุ่นเคืองจริงๆ แต่ฉันเคยทำให้คุณขุ่นเคืองมาก่อน”
เฉียวเฟยหยุนถามอย่างสับสนว่า “ขอโทษที......ฉัน.......ฉันไม่เข้าใจ........”
เย่เฉินมองดูเขา ยิ้มและพูดว่า “น้องชายของคุณ เฉียวเฟยหยู่ ฉันเป็นคนฆ่าเอง!”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ สีหน้าของเฉียวเฟยหยุนก็ตกตะลึงในทันที!
เขารู้ว่า สิ่งที่ตัวเองกลัวมากที่สุดก็ได้เกิดขึ้นแล้ว!
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...