ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4142
เฉียวเฟยหยุนกลัวว่าตัวเองก็จะมีจุดจบเหมือนน้องชายของเขา ดังนั้นเขาจึงหลบหนีมาที่นครนิวยอร์ก และซ่อนตัวอยู่ในตระกูลเฟ่ย
แต่เขาไม่เคยคิดฝันเลยว่า แม้ว่าตัวเองจะซ่อนตัวอยู่ในตระกูลเฟ่ย ก็ไม่สามารถหลบหนีจากผู้บงการเบื้องหลังคนนั้นได้
คนที่ลักพาตัวเฟ่ยฮ่าวหยาง กลับเป็นคนเดียวกันกับคนที่ฆ่าน้องชายของตัวเองงั้นเหรอ.......
เมื่อนึกถึงการตายของน้องชาย เขาก็รู้สึกหวาดกลัวอย่างยิ่ง และถามเย่เฉินโดยจิตสำนึกว่า “น้องชายและผมมีความแค้นอะไรกับคุณ? ทำไมคุณถึงทำกับเราแบบนี้?”
เย่เฉินเย้ยหยันว่า “คุณไม่มีความรู้ในตัวเองบ้างเลย ฉันขอถามคุณหน่อย คุณรู้ไหมว่าความสัมพันธ์ระหว่างหลี่เสี่ยวเฟินกับฉันคืออะไร?”
เมื่อเฉียวเฟยหยุนได้ยินคำว่าหลี่เสี่ยวเฟิน ก็ตกใจมากจนเสียสติไปทันที แม้แต่เฟ่ยฮ่าวหยางที่อยู่ข้างๆ ก็ตกใจกลัวจนตัวสั่นไปทั้งคน
เฉียวเฟยหยุนจะไม่รู้จักหลี่เสี่ยวเฟินได้อย่างไร.....
น้องชายของเขา ประสบอุบัติเหตุก็เพราะไปรับหลี่เสี่ยวเฟินที่ทะเล
และหลี่เสี่ยวเฟิน ก็เป็นผู้หญิงที่เฟ่ยฮ่าวหยางเคยบอกว่าอยากได้มาก่อนหน้านี้
ทันทีที่เขาได้ยินว่าเย่เฉินมีความสัมพันธ์กับหลี่เสี่ยวเฟิน เฉียวเฟยหยุนก็รู้ว่า ในคราวนี้ตัวเองต้องตายแล้วแน่ๆ
และเฟ่ยฮ่าวหยางก็ยิ่งรู้สึกกลัวมากขึ้นไปอีก
เขาไม่เคยคิดฝันเลยว่า ผู้หญิงทั้งสองคนที่ตัวเองอยากได้มานั้น จะเกี่ยวข้องกับเย่เฉินงั้นเหรอ!
มันไม่ใช่ว่าตัวเองต้องตายสองครั้งถึงจะสามารถทำให้เย่เฉินพึงพอใจได้เหรอ?
ในเวลานี้ เย่เฉินมองไปที่เฉียวเฟยหยุน และพูดอย่างเย็นชาว่า “ฉันเชื่อว่าด้วยสไตล์การทำงานคนอย่างคุณ คุณจะต้องเก็บข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ เฟ่ยฮ่าวหยาง และลูกค้ารายอื่นๆ ไว้มากมายแน่นอน หากคุณสามารถใช้ความคิดริเริ่มที่จะมอบข้อมูลทั้งหมดที่คุณถืออยู่ให้แก่ฉันได้ และฉันจะสามารถให้คุณตายอย่างไม่ทรมานได้ มิฉะนั้น ฉันจะให้คุณลองสัมผัสดูว่า อะไรที่เรียกว่าตายทั้งเป็น”
เฉียวเฟยหยุนตัวสั่น และพูดโพล่งออกมาว่า “คุณต้องอยากใช้ข้อมูลเหล่านั้นไปโจมตีตระกูลเฟ่ยอย่างแน่นอน! ถ้าคุณสัญญาว่าจะไว้ชีวิตฉัน ฉันก็จะมอบข้อมูลทั้งหมดให้แก่คุณ! มิฉะนั้น แม้ว่าฉันจะต้องตาย ก็ไม่ปล่อยให้คุณต้องสมหวังหรอก!”
เมื่อว่านพั่วจวินได้รับคำสั่ง เขาก็ก้าวไปข้างหน้าทันที และแทงเข็มฉีดยาไปที่ต้นขาของเฉียวเฟยหยุนโดยตรง
เฉียวเฟยหยุนสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดอย่างรวดเร็วอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน จากนั้น ความเจ็บปวดก็เริ่มลามไปทั่วร่างกาย!
ในไม่ช้า เขารู้สึกว่าข้อมือที่ห้อยอยู่ของเขาเจ็บปวดอย่างมาก ความรู้สึกเช่นนั้นก็เหมือนกับการเอามือทั้งสองข้างวางใต้วงล้อของรถไฟและบดขยี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า เจ็บปวดอย่างยิ่ง
และท้องไส้ที่หิวอยู่แล้วของเขา เพราะเหตุของยานั้น ก็เจ็บปวดมากจนแทบจะเป็นลมในทันที
ทุกความเจ็บปวดที่เขาได้รับนั้น มันเกินความเจ็บปวดที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่คนธรรมดาสามารถสัมผัสได้
หากผู้หญิงให้กำเนิดลูกที่มีอาการปวดระดับสิบ งั้นตอนนี้เขารู้สึกว่าความเจ็บปวดที่เขาได้รับนั้นมันมากกว่าร้อยระดับไปแล้ว!
ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงทำให้เส้นเอ็นสีน้ำเงินทางร่างกายของเขาผุดขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด และคนทั้งคนก็กรีดร้องครั้งแล้วครั้งเล่า และเขากำลังได้รับความทุกข์ทรมานที่เหมือนมาจากนรกเลยทีเดียว
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...