พ่อลูกตระกูลเฟ่ยแทบอยากจะตายในเวลานี้
ปริมาณการดื่มนั้นค่อนข้างธรรมดา เมื่อพวกเขานึกถึงจะต้องดื่มสามแก้วติดต่อกัน ยังไม่ได้ดื่มก็อยากจะอาเจียนก่อนแล้ว
แต่เย่เฉินไม่ได้ให้ที่ว่างสำหรับการไกล่เกลี่ยกับพวกเขา
เขาจ้องไปที่เฟ่ยเสวปิง และพูดอย่างเย็นชาว่า “รออะไรอยู่เหรอ? ทำไมยังไม่รีบเปิดเหล้าอีก? หรือว่าจะให้ฉันเทเหล้าให้คุณงั้นหรือ?”
เฟ่ยเสวปิงกัดฟันกรามหลังของเขา ก้าวไปข้างหน้าด้วยความตื่นตระหนก และเปิดขวดเหมาไถหนึ่งในนั้นด้วยมือที่สั่นเทา
เย่เฉินวางแก้วสองใบไว้ข้างๆ แล้วพูดว่า “มาเถอะ เติมสองแก้วนี้ให้เต็มก่อน!”
เฟ่ยเสวปิงทำได้เพียงทำตามที่เขาบอกเท่านั้น เติมเหล้าให้เต็มทั้งสองแก้ว
หลังจากเทเหล้าให้เต็มแล้ว เย่เฉินก็แสดงท่าทางเชิญชวน และพูดกับพ่อลูกทั้งสองว่า “มาเถอะ หมดแก้วกันก่อน”
เฟ่ยซานไห่มองไปที่เหล้าขาวใส และรู้สึกกลัวมากจนหัวใจและถุงน้ำดีแตกแยก และพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือว่า “วีรบุรุษหนุ่ม........ฉัน.......ฉันมีความดันโลหิตสูง........น้ำตาลในเลือดก็สูงเสมอมา........คุณหมอบอกซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าห้ามดื่มเหล้า........ต้องไม่ดื่มแม้แต่หยดเดียว.........แก้วใหญ่ขนาดนี้ นี่มัน.........จะต้องฆ่าฉันให้ตายแน่ๆ.........”
เย่เฉินโบกมือของเขา “อย่าไปฟังไอ้หมอพวกนั้นพูดพล่าม มีคำเคยกล่าวไว้ว่าเหล้าเป็นแก่นแท้ของธัญพืช ยิ่งดื่มมากยิ่งดูอ่อนกว่าวัย ดูสิว่าคุณอายุเจ็ดสิบกว่าแล้วดูไม่หนุ่มเลยแม้แต่น้อย แค่ดูก็รู้แล้วว่าคุณดื่มเหล้าน้อยไป มาเถอะ หมดแก้วนี้ไปก่อน!”
เฟ่ยซานไห่พูดด้วยใบหน้าเศร้าว่า “วีรบุรุษหนุ่ม.......ฉัน.......ฉันดื่มไม่ได้จริงๆ.......”
การแสดงออกของเย่เฉินหยุดนิ่ง และเขาถามอย่างเย็นชาว่า “ทำไม? กล้าขัดคำสั่งใช่ไหม?”
หลังจากที่เขาพูดจบ เขาก็ชี้ไปที่จางชวนที่คุกเข่าอยู่ข้างๆ และถามด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “เชื่อหรือไม่ว่าฉันจะให้เขาบีบปากคุณตอนนี้ และกรอกเข้าไปให้คุณสามขวดโดยตรง?”
จางชวนพูดโดยไม่ลังเลว่า “ผู้อาวุโส! ตราบใดที่คุณสามารถฟื้นฟูการฝึกฝนของฉันได้ ฉันจะทำทุกอย่างที่คุณต้องการให้ฉันทำ!”
หลังจากดื่มสุรามากในลมหายใจเดียว เขาได้เริ่มฝึกการเผาไหม้ที่รุนแรงของปาก ลำคอ หลอดอาหาร และท้องล่วงหน้า แต่ยิ่งเขาฝึกฝนอย่างเงียบๆในใจ เขาก็ยิ่งกลัวมากขึ้นเท่านั้น
ในเวลานี้เย่เฉินกล่าวมาว่า “พวกคุณทั้งสอง ใครที่ดื่มแก้วนี้หมดเป็นคนสุดท้าย จะได้รับรางวัลอีกแก้ว”
เฟ่ยเสวปิงได้ยินคำพูดนี้ เกือบจะเป็นปฏิกิริยาตอบสนอง หยิบแก้วอีกใบแล้วเทลงในท้องของเขาทันที
ในตอนแรก หลังจากกลืนคำใหญ่เข้าไป การกระตุ้นอันเข้มข้นทำให้เขาแทบจะอาเจียนออกมาทั้งหมดที่เขาดื่มเข้าไป แต่เมื่อเขาคิดถึงว่าหากดื่มช้าไปเขาจะได้รับรางวัลเป็นอีกแก้ว เขาก็ทำได้เพียงก่อนจะคายออกมา ดื่มเพิ่มเข้าไปอีกคำใหญ่แล้วกดลงไป
วิธีการต่อสู้กับพิษด้วยยาพิษนี้ได้ผลจริงๆ หลังจากที่เฟ่ยเสวปิงกินเข้าไปสองคำใหญ่สุราส่วนใหญ่ในแก้วก็ลดลงอย่างมาก
ในความเห็นของเขา ตราบใดที่เขากัดฟันและยืนกรานต่อไป เขาก็สามารถดื่มแก้วนี้ให้หมดได้ในคราวเดียว

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...