ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4160
เฟ่ยซานไห่ดื่มเหล้าขาวลงไปหนึ่งแก้ว ดวงตาของเขาเริ่มมีภาพซ้อนเกิดขึ้น และศีรษะของเขาก็เวียนหัว และบวมราวกับว่าเขาถูกคนอื่นใช้ค้อนทุบหนักๆ
เฟ่ยเสวปิงไม่กล้านอกใจพ่อของเขา ดังนั้นเขาทำได้แค่รอให้เฟ่ยซานไห่ดื่มลงไปหนึ่งแก้ว จากนั้นจึงรีบดื่มสุราที่เหลืออยู่ในแก้วของเขา
ในเวลานี้ นาฬิกาจับเวลาของเย่เฉินยังไม่ถึงหนึ่งนาที
เมื่อเห็นว่าพ่อลูกทั้งคู่หายใจหอบเหมือนสุนัข และใบหน้าของพวกเขาก็แดงระเรื่อ เย่เฉินก็ยิ้มเล็กน้อย โบกมือแล้วพูดว่า “มาเถอะ ดื่มแก้วที่สอง รบกวนคุณชายใหญ่ช่วยเติมเหล้าให้เต็มด้วย!”
ขาของเฟ่ยเสวปิงเริ่มโยกเยกแล้ว แต่เมื่อเผชิญกับคำสั่งของเย่เฉิน เขาไม่กล้าที่จะไม่เชื่อฟัง ดังนั้นเขาจึงต้องหยิบแก้วเหล้าขึ้นมาอย่างสั่นเทา และเทอีกสองแก้วสำหรับตัวเขาเองและพ่อของเขา
ทันทีหลังจากนั้น เย่เฉินมองไปที่นาฬิกาจับเวลาอีกครั้ง และกล่าวว่า “เรายังคงทำตามกฎเดิมกัน ให้เวลาพวกคุณหนึ่งนาที ให้ดื่มเหล้าทั้งหมดของตัวเองลงไป และถ้าใครเกินเวลาที่กำหนด งั้นก็จะได้รับรางวัลเป็นอีกแก้ว”
เฟ่ยซานไห่คร่ำครวญว่า “วีรบุรุษหนุ่ม.........ถ้าดื่มแบบนี้ต่อไป จะต้องมีคนตายแน่ๆ........”
เย่เฉินโบกมือของเขา “ไม่ต้องกังวล ไม่ตายหรอก ถ้าตายจริงๆคุณสามารถมาหาฉันได้เลย”
“นี่…” เฟ่ยซานไห่อยากจะร้องไห้โดยไม่มีน้ำตา และคิดกับตัวเองว่า “ฉันตายแล้ว ถึงเวลายังจะมาหาคุณได้อย่างไร?”
ในเวลานี้เย่เฉินพูดอย่างเป็นกันเองว่า “บอกตามตรง พ่อลูกพวกคุณควรแอบไปหาที่ดีใจกันจริงๆ ฉันแค่ให้พวกคุณสองคนดื่มเหล้ากันเล็กน้อยแค่นั้นเอง ก่อนหน้านี้เคยมีพ่อลูกคู่หนึ่งทำให้ฉันขุ่นเคือง และได้กลายเป็นขี้เถ้าไปแล้ว และยังมีพ่อลูกคู่หนึ่งเคยรุกรานฉัน และฉันก็ได้สั่งให้คนใช้มีดสลักคำว่าเจ้าเด็กยากจนไว้ที่หน้าผากของลูกชายเขา และก็สลักบนหัวของพ่อเขาว่าพ่อแห่งเจ้าเด็กยากจนเมื่อเทียบกับพวกเขาแล้ว พวกคุณไม่รู้ว่าจะโชคดีแค่ไหนกัน”
หลังจากพูดแล้ว เย่เฉินก็พูดอีกครั้งว่า “หากพวกคุณสนใจ ฉันสามารถโทรหาลูกน้องของฉันที่เก่งด้านการประดิษฐ์ตัวอักษรมา และขอให้เขาทิ้งการประดิษฐ์ตัวอักษรให้พวกคุณ”
เมื่อเฟ่ยซานไห่ดื่มเหล้าแก้วที่สองหมด เขาก็สูญเสียการควบคุมร่างกาย เขานั่งลงบนเก้าอี้ รู้สึกปวดหัวเหมือนจะแตกเป็นชิ้นๆ ไม่สามารถลืมตาได้เลย
ทันทีหลังจากนั้น ก็ได้ยินเขาพูดพึมพำว่า “วี……วีรบุรุษหนุ่ม.........ฉัน.......ฉัน........ฉันไม่ไหวแล้ว.........”
ทันทีที่เสียงจบลง คนทั้งร่างก็หมดสติไปในทันใด
เย่เฉินใช้ปราณทิพย์ของเขาตรวจสอบ และพบว่าชายชรานั้นอยู่ในอาการโคม่าจริงๆ ดังนั้นเขาจึงพูดกับจางชวนที่คุกเข่าอยู่ข้างๆเขาว่า “มา คุณเข้ามากรอกเหล้าแก้วที่สามให้เขา”
จางชวนไม่กล้าปฏิเสธ เขารีบลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว เดินเข้ามาที่เฟ่ยซานไห่ รินเหล้าด้วยมือที่สั่นเทา บีบฟันของเฟ่ยซานไห่ และค่อยๆรินเหล้าเข้าปากเฟ่ยซานไห่อย่างระมัดระวัง
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...