"เรื่องนี้..." ฉงชิวรีบพูด "แม่... เรื่องยังไปไม่ถึงขั้นนั้น อย่าคิดเรื่องพวกนี้เร็วนัก..."
นายหญิงใหญ่ส่ายหัวและเช็ดน้ำตาของเธอ ก่อนจะพูดอย่างไร้ความรู้สึกว่า "วิธีการทั้งหมดที่ใช้ได้ล้วนถูกนำมาใช้หมดแล้ว วิธีการที่ไม่สามารถใช้ได้ก็พยายามแล้วเช่นกัน อีกทั้งแม่ยังเชิญหงเทียนซือที่พ่อของลูกเอาแต่ต่อต้านอยู่เสมอมา ตอนนี้แม่ไม่รู้จะทำยังไงแล้วจริงๆ...”
อานโฉงชิวรู้ว่าพ่อของเขาไม่เคยเชื่อในศาสนา นับประสาอะไรกับซวนซวน ไม่ว่าเขาจะเป็นหงเทียนซือแห่งสำนักยาอายุวัฒนะหรือเป็นอาจารย์ล่ายแห่งอี้จิงปากั้วก็ดี ในสายตาเขา ทั้งหมดล้วนเป็นเพียงเรื่องหลอกลวงเท่านั้น
ถ้าไม่ใช่เพราะหมดหนทางแล้วจริงๆ มารดาของเขาคงไม่มีวันเชิญหงเทียนซือมาที่บ้านแน่
ในเวลานี้ อานโฉงชิวผู้ซึ่งปลอบโยนน้องชายน้องสาวและแม่ของเขา ในใจของตนก็เริ่มสิ้นหวังมากขึ้นเช่นกัน
ตามความเห็นของเขา คราวนี้พ่อของเขาอาจผ่านพ้นไปไม่ได้แล้วจริงๆ
……
ในขณะเดียวกัน
กลางอากาศซึ่งห่างจากคฤหาสน์ตระกูลอานออกไปเพียงสิบกิโลเมตร
เครื่องบินส่วนตัวของกู้ชิวอี๋ได้ลดระดับความสูงลงเหลือน้อยกว่า 2,000 เมตร
ในเวลานี้ลูกเรือได้ปรับทิศทางให้สอดคล้องกับรันเวย์ของตระกูลอาน และพร้อมที่จะลงจอดที่นั่น
ก่อนหน้านี้กู้ชิวอี๋ได้รับตำแหน่งที่ตั้งของคฤหาสน์ตระกูลอานมาจากเย่เฉินผ่านทางโทรศัพท์ดาวเทียม ในเวลาเดียวกันเธอยังได้รับข้อมูลว่าในคฤหาสน์ตระกูลอานมีรันเวย์ 4E เป็นของตัวเอง
รันเวย์ประเภทนี้ โดยทั่วไปจะตอบสนองการขึ้นและลงตามปกติของเครื่องบินทุกประเภท ยกเว้นแอร์บัส A380 ที่บรรทุกสัมภาระเต็มจำนวน
เพื่อแข่งกับเวลา เย่เฉินต้องการให้กู้ชิวอี๋ลงจอดที่บ้านตระกูลอานโดยตรง
เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่ยอมแพ้ กัปตันจึงรีบออกอากาศในห้องโดยสารและกล่าวว่า “คุณหนูกู้ เจ้าหน้าที่ภาคพื้นดินของอีกฝ่ายไม่อนุญาตให้เราลงจอด ในกรณีนี้ พวกเราได้แต่ต้องไปลงจอดที่สนามบินนานาชาติลอสแองเจลิสเท่านั้น "
เมื่อได้ยินแบบนี้ ในใจของกู้ชิวอี๋ก็รู้สึกกังวล "ถ้าไปลงจอดที่สนามบินนานาชาติลอสแองเจลิส จะต้องใช้เวลานานมากในการเปลี่ยนรถหลังออกจากสนามบิน..."
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เธอจึงรีบปลมเข็มขัดนิรภัยแล้วรีบไปที่ห้องนักบินและพูดกับกัปตันว่า "เปิดวิทยุแล้วฉันจะคุยกับพวกเขา!"
กัปตันถอดหูฟังออกทันทีและยื่นให้กู้ชิวอี๋ จากนั้นเขาก็กดปุ่มส่งเสียงและพูดว่า "คุณหนูกู้ คุยได้แล้วครับ"
กู้ชิวอี๋สวมหูฟังของเธอและพูดอย่างกระตือรือร้นว่า "ฉันเป็นคู่หมั้นของพี่เย่เฉิน...ฉันมีเรื่องสำคัญที่ต้องไปพบคุณยายของพี่เย่เฉิน!"
พนักงานหนุ่มไม่รู้ว่าเย่ฉินเป็นใคร เมื่อเห็นเลขทะเบียนเครื่องบินขึ้นต้นด้วย B เขาก็ทันทีรู้ว่าเครื่องบินนนี้มาจากหัวเซี่ย จากนั้นจึงพูดอย่างเคร่งเครียดว่า "ที่นี่คือตระกูลอาน ไม่มีคนชื่อเย่เฉิน ได้โปรดเปลี่ยนเส้นทางการบิน ไม่อย่างนั้นผมจะร้องเรียนไปยัง Federal Aviation Administration และในกรณีร้ายแรง เครื่องบินของคุณจะถูกห้ามไม่ให้บินเข้าไปในน่านฟ้าของสหรัฐอเมริกาอีก!”
กู้ชิวอี๋กระทืบเท้าอย่างกังวลและโพล่งออกมา "นายกล้าดียังไง!! ฉันจะบอกนายให้! พี่เย่เฉินเป็นลูกชายของคุณป้าอานเฉิงซี!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...