ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4173
"เรื่องนี้..." ฉงชิวรีบพูด "แม่... เรื่องยังไปไม่ถึงขั้นนั้น อย่าคิดเรื่องพวกนี้เร็วนัก..."
นายหญิงใหญ่ส่ายหัวและเช็ดน้ำตาของเธอ ก่อนจะพูดอย่างไร้ความรู้สึกว่า "วิธีการทั้งหมดที่ใช้ได้ล้วนถูกนำมาใช้หมดแล้ว วิธีการที่ไม่สามารถใช้ได้ก็พยายามแล้วเช่นกัน อีกทั้งแม่ยังเชิญหงเทียนซือที่พ่อของลูกเอาแต่ต่อต้านอยู่เสมอมา ตอนนี้แม่ไม่รู้จะทำยังไงแล้วจริงๆ...”
อานโฉงชิวรู้ว่าพ่อของเขาไม่เคยเชื่อในศาสนา นับประสาอะไรกับซวนซวน ไม่ว่าเขาจะเป็นหงเทียนซือแห่งสำนักยาอายุวัฒนะหรือเป็นอาจารย์ล่ายแห่งอี้จิงปากั้วก็ดี ในสายตาเขา ทั้งหมดล้วนเป็นเพียงเรื่องหลอกลวงเท่านั้น
ถ้าไม่ใช่เพราะหมดหนทางแล้วจริงๆ มารดาของเขาคงไม่มีวันเชิญหงเทียนซือมาที่บ้านแน่
ในเวลานี้ อานโฉงชิวผู้ซึ่งปลอบโยนน้องชายน้องสาวและแม่ของเขา ในใจของตนก็เริ่มสิ้นหวังมากขึ้นเช่นกัน
ตามความเห็นของเขา คราวนี้พ่อของเขาอาจผ่านพ้นไปไม่ได้แล้วจริงๆ
……
ในขณะเดียวกัน
กลางอากาศซึ่งห่างจากคฤหาสน์ตระกูลอานออกไปเพียงสิบกิโลเมตร
เครื่องบินส่วนตัวของกู้ชิวอี๋ได้ลดระดับความสูงลงเหลือน้อยกว่า 2,000 เมตร
ในเวลานี้ลูกเรือได้ปรับทิศทางให้สอดคล้องกับรันเวย์ของตระกูลอาน และพร้อมที่จะลงจอดที่นั่น
ก่อนหน้านี้กู้ชิวอี๋ได้รับตำแหน่งที่ตั้งของคฤหาสน์ตระกูลอานมาจากเย่เฉินผ่านทางโทรศัพท์ดาวเทียม ในเวลาเดียวกันเธอยังได้รับข้อมูลว่าในคฤหาสน์ตระกูลอานมีรันเวย์ 4E เป็นของตัวเอง
รันเวย์ประเภทนี้ โดยทั่วไปจะตอบสนองการขึ้นและลงตามปกติของเครื่องบินทุกประเภท ยกเว้นแอร์บัส A380 ที่บรรทุกสัมภาระเต็มจำนวน
เพื่อแข่งกับเวลา เย่เฉินต้องการให้กู้ชิวอี๋ลงจอดที่บ้านตระกูลอานโดยตรง
เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่ยอมแพ้ กัปตันจึงรีบออกอากาศในห้องโดยสารและกล่าวว่า “คุณหนูกู้ เจ้าหน้าที่ภาคพื้นดินของอีกฝ่ายไม่อนุญาตให้เราลงจอด ในกรณีนี้ พวกเราได้แต่ต้องไปลงจอดที่สนามบินนานาชาติลอสแองเจลิสเท่านั้น "
เมื่อได้ยินแบบนี้ ในใจของกู้ชิวอี๋ก็รู้สึกกังวล "ถ้าไปลงจอดที่สนามบินนานาชาติลอสแองเจลิส จะต้องใช้เวลานานมากในการเปลี่ยนรถหลังออกจากสนามบิน..."
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เธอจึงรีบปลมเข็มขัดนิรภัยแล้วรีบไปที่ห้องนักบินและพูดกับกัปตันว่า "เปิดวิทยุแล้วฉันจะคุยกับพวกเขา!"
กัปตันถอดหูฟังออกทันทีและยื่นให้กู้ชิวอี๋ จากนั้นเขาก็กดปุ่มส่งเสียงและพูดว่า "คุณหนูกู้ คุยได้แล้วครับ"
กู้ชิวอี๋สวมหูฟังของเธอและพูดอย่างกระตือรือร้นว่า "ฉันเป็นคู่หมั้นของพี่เย่เฉิน...ฉันมีเรื่องสำคัญที่ต้องไปพบคุณยายของพี่เย่เฉิน!"
พนักงานหนุ่มไม่รู้ว่าเย่ฉินเป็นใคร เมื่อเห็นเลขทะเบียนเครื่องบินขึ้นต้นด้วย B เขาก็ทันทีรู้ว่าเครื่องบินนนี้มาจากหัวเซี่ย จากนั้นจึงพูดอย่างเคร่งเครียดว่า "ที่นี่คือตระกูลอาน ไม่มีคนชื่อเย่เฉิน ได้โปรดเปลี่ยนเส้นทางการบิน ไม่อย่างนั้นผมจะร้องเรียนไปยัง Federal Aviation Administration และในกรณีร้ายแรง เครื่องบินของคุณจะถูกห้ามไม่ให้บินเข้าไปในน่านฟ้าของสหรัฐอเมริกาอีก!”
กู้ชิวอี๋กระทืบเท้าอย่างกังวลและโพล่งออกมา "นายกล้าดียังไง!! ฉันจะบอกนายให้! พี่เย่เฉินเป็นลูกชายของคุณป้าอานเฉิงซี!"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...