ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4174
พนักงานของตระกูลอานคนนี้นั้นไม่รู้ว่าเย่เฉินเป็นใคร แต่ชื่อของอานเฉิงซีนั้นกลับดังสนั่นราวกับเสียงฟ้าร้อง!
เมื่อได้ยินกู้ชิวอี๋พูดว่า เย่เฉินเป็นลูกชายของอานเฉิงซี ผู้ชายคนนั้นก็ตื่นตระหนกทันที!
เขาคิดได้ทันทีว่า เจ้าบ้านของเขาหลายปีมานี้ล้วนเอาแต่ค้นหาลูกชายที่หายไปของอานเฉิงซีมาโดยตลอดแต่กลับไม่มีเบาะแสใดๆ
หรือว่าจู่ๆเบาะแสสำคัญก็มาส่งถึงที่ประตูเหรอ?!
เมื่อคิดถึงตรงนี้ เขาก็อนุมัติคำขอลงจอดเครื่องบินทันที ในเวลาเดียวกันก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมารายงานต่อผู้นำระดับสูงของเขาอย่างรวดเร็ว
ลูกชายของอานเฉิงซีหกคำนี้เป็นเหมือนกับลูกระเบิด จนทำให้พ่อบ้านของตระกูลอานต้องรีบวิ่งตะเกียกตะกายไปยังศูนย์การแพทย์ทันที
ในเวลานี้ อานโฉงชิวด้านหนึ่งพยายามอดทนต่อความเจ็บปวด ส่วนอีกด้านก็พยายามปลอบโยนแม่ของเขา
สำหรับนายหญิงใหญ่ ลูกชายคนโต ได้กลายเป็นเสาหลักทางจิตวิญญาณของเธอไปแล้ว
พ่อบ้านวิ่งเข้ามาอย่างเร่งรีบ เขาไม่สนใจทุกคนที่อยู่ข้างนอกและผลักประตูให้เปิดออกทันที จากนั้นก็พูดหอบ "นาย... นายหญิง... ใหญ่...นาย...นายน้อย..."
เมื่อเห็นว่าพ่อบ้านที่แต่ไหนแต่ไรสุขุมเสมอมาถึงกับอยู่ในความตื่นตระหนก อีกทั้งยังบุกเข้ามาในห้องผู้ป่วยของพ่อ อานโฉงชิวอดไม่ได้ที่จะดุว่า "ลุงตง คุณทำอะไรน่ะ?! ไม่รู้จักเคาะประตูหรือ?"
คนอื่นๆ เองก็มารวมตัวกันในเวลานี้ อยากรู้ว่ามีเหตุฉุกเฉินอะไรเกิดขึ้นใช่หรือไม่
พ่อบ้านมีสีหน้ากังวลอย่างยิ่งและพูดว่า “คุณชายใหญ่...มีเครื่องบินจากหัวเซี่ยกำลังจะลงจอดเร็วๆ นี้…”
"จากหัวเซี่ย?" อานโฉงชิวขมวดคิ้วและถามว่า “เป็นใคร?”
“เฉินเอ๋อ?!” อานโฉงชิวเองก็มีอารมณ์ตื่นเต้นเล็กน้อยและโพล่งออกมา “สวรรค์ยังมีตา! พ่อหาเฉินเอ๋อมาหลายปีแล้วก็ยังหาไม่พบ หากเฉินเอ๋อกลับมาในเวลานี้ ก็ถือว่าได้ชดเชยความเสียใจครั้งใหญ่ของพ่อ... "
นายหญิงใหญ่ตัวสั่นด้วยความตื่นเต้น เธอหันไปจับมืออานฉี่ซานและร้องไห้ "อานฉี่ซาน คุณได้ยินฉันไหม บางทีครั้งนี้เฉินเอ๋ออาจกลับมาแล้ว หลานชายคนโตของเรากลับมาแล้ว! คุณจะจากไปในเวลานี้ไม่ได้! คุณจะต้องรอพบหลานชายของคุณ! "
ทันทีที่คำพูดเหล่านี้พูดออกมา พารามิเตอร์ต่างๆ บนหน้าจอมอนิเตอร์ข้างๆ อานฉี่ซาน ก็เพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด!
แพทย์ตื่นเต้นมากจนโพล่งออกมา "สภาพร่างกายของคุณท่านเพิ่มขึ้นแล้ว อัตราการเต้นของหัวใจ ความดันโลหิต และออกซิเจนในเลือดก็เพิ่มขึ้น!"
เมื่อทุกคนได้ยินดังนั้นก็ต่างยินดีอย่างยิ่ง
นั่นเพราะตั้งแต่คุณท่านหมดสติมาจนถึงขณะนี้ ตัวบ่งชี้ทางกายภาพของเขาก็ลดลงมาตลอด ไม่ต้องพูดถึงตัวบ่งชี้ที่เพิ่มขึ้น แค่แนวโน้มว่าจะลดลงยังไม่มีให้เห็น ตอนนี้จู่ๆกลับเพิ่มขึ้นมา เรื่องนี้จึงทำให้ทุกคนยินดีอย่างมาก
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...