เรื่องของกู้เย้นจง ท่ามกลางหมู่คนรวยในประเทศไม่มีใครที่ไม่รู้
อย่างไรก็ตาม แม้ว่าตระกูลกู้จะมีขนาดใหญ่มากในประเทศ แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าตระกูลอาน ก็ยังยากที่จะเชิดหน้าชูตาอยู่บ้าง
ดังนั้น นายหญิงใหญ่จึงไม่มีความทรงจำใดๆเกี่ยวกับกู้เย้นจง และไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับเรื่องความเจ็บป่วยและการฟื้นตัวของเขา
อย่างไรก็ตาม เมื่อเธอเห็นว่าคำพูดของกู้ชิวอี๋นั้นจริงจังอย่างยิ่ง อีกทั้งกู้ชิวอี๋ก็หมั้นหมายกับหลานชายของเธอแล้ว และนายหญิงใหญ่ก็ชอบเธอมาก ดังนั้นในใจของเธอก็อดที่จะเชื่อขึ้นมาไม่ได้ถึงสามส่วน
อย่างไรก็ตาม ในเวลานี้ นายหญิงใหญ่เองก็ไม่มีความมั่นใจอยู่มากเท่าไหร่ ดังนั้นเธอจึงมองออกไปที่หงเทียนซือซึ่งกำลังนับนิ้วและท่องบทสวดอยู่ไม่หยุด และถามอย่างเคร่งขรึม "หงเทียนซือ คุณคิดอย่างไร?"
หงเทียนซือลืมตาขึ้นและถอนหายใจ "ปลงเถอะ คุณท่านอานมาถึงลมหายใจสุดท้ายแล้ว แม้แต่ยาต่ออายุของลัทธิเต๋าก็ไม่อาจช่วยเขาได้ ในความคิดของฉัน เกรงว่าบนโลกนี้คงไม่มียาอื่นที่สามารถช่วยเขาได้แล้ว…”
เมื่อกู้ชิวอี๋ได้ยินดังนั้นก็พูดขึ้นทันทีว่า "ยาช่วยหัวใจนี้จะต้องช่วยคุณท่านอานได้อย่างแน่นอน!"
หงเทียนซือส่ายหัวเล็กน้อยและพูดอย่างจริงจัง “คุณหนูท่านนี้ เรียนตามตรง ฉันไม่ได้ยินมาว่าโลกนี้มียาวิเศษเช่นนี้มา 70 ปีแล้ว”
พูดจบ เขาก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ “เมื่อสิ่งที่เรียกว่า เต๋าคือวิถีแห่งธรรมชาติ ทุกสิ่งในโลกล้วนเป็นไปตามกฎแห่งธรรมชาติ ตามคำกล่าวที่ว่า ความตายก็เหมือนตะเกียงที่ดับ ในเมื่อคุณท่านอานกำลังไปสู่ดินแดนแห่งความตายอันบริสุทธิ์ แล้ว เหตุใดจึงรบกวนเขาในระยะเวลาสุดท้ายนี้ด้วย?”
นายหญิงใหญ่เชื่อในลัทธิเต๋ามาตลอดชีวิต และบูชาคำว่า "เต๋าคือวิถีแห่งธรรมชาติ" เป็นอย่างยิ่ง สูง เมื่อได้ยินอาจารย์หงกล่าวว่าชายชรากำลังจะตายในดินแดนบริสุทธิ์ เธอก็ลังเล
ในเวลานี้ สภาพร่างกายของอานฉี่ซานอยู่ในสภาวะใกล้ตายแล้ว และอาจจะจากไปได้ทุกวินาทีถัดมา
ในเวลานี้ อานโฉงชิวมองไปที่หงเทียนซือและถามว่า "เทียนซือเคยได้ยินเกี่ยวกับยาอายุวัฒนะที่สามารถทำให้คนอายุน้อยลงกว่าสิบหรือยี่สิบปีหรือไม่?"
หงเทียนซือส่ายหัวและพูดอย่างจริงจังว่า “สิ่งที่เรียกว่ายาอายุวัฒนะนั้น ก็แค่เป็นเพียงสิ่งที่แต่งขึ้นในนิทานพื้นบ้านเท่านั้น แม้ว่าลัทธิเต๋าจะกระหายถึงการมีอายุยืนยาวทางร่างกาย แต่ในใจฉันก็รู้ว่า บางทีความหวังอันงดงามก็ไม่สามารถเป็นจริงได้ ต่อให้เป็นผู้ที่ปฏิบัติลัทธิเต๋าก็ได้แค่มีอายุยืนกว่าคนธรรมดาอยู่บ้างเท่านั้น การย้อนเวลากลับไปนั้นไม่มีทางเกิดขึ้นจริง...”
ผลลัพธ์สุดมหัศจรรย์ของยาอายุวัฒนะได้ทำลายความเข้าใจของเขาเกี่ยวกับโลกนี้ไปอย่างสิ้นเชิง
แม้ว่าอานโฉงชิวจะได้เห็นความมหัศจรรย์ของเม็ดยาอายุวัฒนะมาแล้ว แต่อันที่จริงเขาไม่ได้เชื่อว่าสิ่งที่เรียกว่ายาช่วยหัวใจจะของกู้ชิวอี๋จะมีผลเช่นเดียวกัน
อย่างไรก็ตาม คำพูดของหงเทียนซือทำให้เขาตระหนักได้ว่า บนโลกนี้ มีผู้คนมากมายที่เป็นดั่งกบในกะลา
ไม่ว่าจะเป็นหงเทียนซือที่ฝึกฝนลัทธิเต๋ามากว่า 70 ปี หรือตัวเขาเองที่มีชีวิตอยู่มาถึง 50 ปี
ดังนั้น ในเวลานี้ ตนไม่สามารถใช้ประสบการณ์ของตัวเองเพื่อพิจารณาปัญหาได้gfHf-kf
มิฉะนั้น เขาอาจจะทำผิดพลาดแบบเดียวกับหงเทียนซือก็ได้

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...