ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4178
เรื่องของกู้เย้นจง ท่ามกลางหมู่คนรวยในประเทศไม่มีใครที่ไม่รู้
อย่างไรก็ตาม แม้ว่าตระกูลกู้จะมีขนาดใหญ่มากในประเทศ แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าตระกูลอาน ก็ยังยากที่จะเชิดหน้าชูตาอยู่บ้าง
ดังนั้น นายหญิงใหญ่จึงไม่มีความทรงจำใดๆเกี่ยวกับกู้เย้นจง และไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับเรื่องความเจ็บป่วยและการฟื้นตัวของเขา
อย่างไรก็ตาม เมื่อเธอเห็นว่าคำพูดของกู้ชิวอี๋นั้นจริงจังอย่างยิ่ง อีกทั้งกู้ชิวอี๋ก็หมั้นหมายกับหลานชายของเธอแล้ว และนายหญิงใหญ่ก็ชอบเธอมาก ดังนั้นในใจของเธอก็อดที่จะเชื่อขึ้นมาไม่ได้ถึงสามส่วน
อย่างไรก็ตาม ในเวลานี้ นายหญิงใหญ่เองก็ไม่มีความมั่นใจอยู่มากเท่าไหร่ ดังนั้นเธอจึงมองออกไปที่หงเทียนซือซึ่งกำลังนับนิ้วและท่องบทสวดอยู่ไม่หยุด และถามอย่างเคร่งขรึม "หงเทียนซือ คุณคิดอย่างไร?"
หงเทียนซือลืมตาขึ้นและถอนหายใจ "ปลงเถอะ คุณท่านอานมาถึงลมหายใจสุดท้ายแล้ว แม้แต่ยาต่ออายุของลัทธิเต๋าก็ไม่อาจช่วยเขาได้ ในความคิดของฉัน เกรงว่าบนโลกนี้คงไม่มียาอื่นที่สามารถช่วยเขาได้แล้ว…”
เมื่อกู้ชิวอี๋ได้ยินดังนั้นก็พูดขึ้นทันทีว่า "ยาช่วยหัวใจนี้จะต้องช่วยคุณท่านอานได้อย่างแน่นอน!"
หงเทียนซือส่ายหัวเล็กน้อยและพูดอย่างจริงจัง “คุณหนูท่านนี้ เรียนตามตรง ฉันไม่ได้ยินมาว่าโลกนี้มียาวิเศษเช่นนี้มา 70 ปีแล้ว”
พูดจบ เขาก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ “เมื่อสิ่งที่เรียกว่า เต๋าคือวิถีแห่งธรรมชาติ ทุกสิ่งในโลกล้วนเป็นไปตามกฎแห่งธรรมชาติ ตามคำกล่าวที่ว่า ความตายก็เหมือนตะเกียงที่ดับ ในเมื่อคุณท่านอานกำลังไปสู่ดินแดนแห่งความตายอันบริสุทธิ์ แล้ว เหตุใดจึงรบกวนเขาในระยะเวลาสุดท้ายนี้ด้วย?”
นายหญิงใหญ่เชื่อในลัทธิเต๋ามาตลอดชีวิต และบูชาคำว่า "เต๋าคือวิถีแห่งธรรมชาติ" เป็นอย่างยิ่ง สูง เมื่อได้ยินอาจารย์หงกล่าวว่าชายชรากำลังจะตายในดินแดนบริสุทธิ์ เธอก็ลังเล
ในเวลานี้ สภาพร่างกายของอานฉี่ซานอยู่ในสภาวะใกล้ตายแล้ว และอาจจะจากไปได้ทุกวินาทีถัดมา
ในเวลานี้ อานโฉงชิวมองไปที่หงเทียนซือและถามว่า "เทียนซือเคยได้ยินเกี่ยวกับยาอายุวัฒนะที่สามารถทำให้คนอายุน้อยลงกว่าสิบหรือยี่สิบปีหรือไม่?"
หงเทียนซือส่ายหัวและพูดอย่างจริงจังว่า “สิ่งที่เรียกว่ายาอายุวัฒนะนั้น ก็แค่เป็นเพียงสิ่งที่แต่งขึ้นในนิทานพื้นบ้านเท่านั้น แม้ว่าลัทธิเต๋าจะกระหายถึงการมีอายุยืนยาวทางร่างกาย แต่ในใจฉันก็รู้ว่า บางทีความหวังอันงดงามก็ไม่สามารถเป็นจริงได้ ต่อให้เป็นผู้ที่ปฏิบัติลัทธิเต๋าก็ได้แค่มีอายุยืนกว่าคนธรรมดาอยู่บ้างเท่านั้น การย้อนเวลากลับไปนั้นไม่มีทางเกิดขึ้นจริง...”
ผลลัพธ์สุดมหัศจรรย์ของยาอายุวัฒนะได้ทำลายความเข้าใจของเขาเกี่ยวกับโลกนี้ไปอย่างสิ้นเชิง
แม้ว่าอานโฉงชิวจะได้เห็นความมหัศจรรย์ของเม็ดยาอายุวัฒนะมาแล้ว แต่อันที่จริงเขาไม่ได้เชื่อว่าสิ่งที่เรียกว่ายาช่วยหัวใจจะของกู้ชิวอี๋จะมีผลเช่นเดียวกัน
อย่างไรก็ตาม คำพูดของหงเทียนซือทำให้เขาตระหนักได้ว่า บนโลกนี้ มีผู้คนมากมายที่เป็นดั่งกบในกะลา
ไม่ว่าจะเป็นหงเทียนซือที่ฝึกฝนลัทธิเต๋ามากว่า 70 ปี หรือตัวเขาเองที่มีชีวิตอยู่มาถึง 50 ปี
ดังนั้น ในเวลานี้ ตนไม่สามารถใช้ประสบการณ์ของตัวเองเพื่อพิจารณาปัญหาได้gfHf-kf
มิฉะนั้น เขาอาจจะทำผิดพลาดแบบเดียวกับหงเทียนซือก็ได้
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...