ด้วยเหตุนี้ เขาจึงค่อยตัดสินใจว่าไม่ว่าอย่างไรก็จะลองใช้ยาช่วยหัวใจนี้ดู
นั่นเพราะ นี่คือความหวังสุดท้ายของพ่อแล้ว
นายหญิงใหญ่ไม่คาดคิดว่าลูกชายของเธอจะหยาบคายกับหงเทียนซือแบบนี้ แต่ว่า เมื่อเธอคิดว่ากู้ชิวอี๋เป็นคู่หมั้นของหลานชายเธอ เธอก็รู้สึกว่า หญิงสาวที่ดีแบบนี้ไม่น่าจะพูดจาไร้สาระ
เมื่อเห็นว่าอานโฉงชิวเอายาเข้าปากสามีของเธอ เธอก็ไม่ได้พูดอะไร
ในใจของเธอ ไม่ว่ายานี้จะได้ผลหรือไม่ก็ตาม เธอก็จะไม่ต่อว่าลูกชายหรือกู้ชิวอี๋
ทุกคนในครอบครัวนี้ ต่างก็ปรารถนาที่จะให้บ้านนี้ดีขึ้นไป แม้แต่กู้ชิวอี๋ที่พบกันเป็นครั้งแรกก็ยังมีจิตใจหวังดีต่อตระกูลอาน ดังนั้น ไม่ว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร เธอก็ล้วนสามารถยอมรับมันได้
ในขณะนี้ ในใจของคนส่วนใหญ่ต่างก็ได้ละทิ้งการดิ้นรนพยายามไปแล้ว
มีเพียงแค่กู้ชิวอี๋และอานโฉงชิวเท่านั้นที่กังวลอย่างที่สุด
หงเทียนซือด้านหนึ่งถอนหายใจ อีกด้านหนึ่งยังคงหลับตาและท่องบทสวดเนื้อหาเกี่ยวกับพระพุทธเจ้าไปนับไม่ถ้วน
ในเวลานี้ ยาช่วยหัวใจได้ละลายอย่างรวดเร็วในปากของอานฉี่ซาน และผลของยาก็เริ่มแพร่กระจายไปในร่างกายของเขา
แต่ในเวลานี้เอง หัวใจของเขาก็เต้นอ่อนลงสุดขีด จนในที่สุดมันก็หยุดลงอย่างสมบูรณ์
บนเครื่องมือตรวจสอบ คอลัมน์ ECG กลายเป็นเส้นตรงทันที และเครื่องก็ส่งสัญญาณเตือนดังเสียดหูขึ้นมา
ในเวลานี้ ความหวังทั้งหมดของตระกูลอานก็พังทลายลงอย่างสมบูรณ์
นายหญิงใหญ่อดไม่ได้ที่จะร้องไห้ออกมาเต็มหน้า
แม้แต่อานโฉงชิวเองก็หมดหวังลงอย่างสมบูรณ์และก้มศีรษะด้วยความเจ็บปวด
หงเทียนซือขยับริมฝีปากแล้วเปลี่ยนการทำสมาธิเป็นการอ่านออกเสียงและพูดด้วยเสียงสูงว่า “เมื่อเวลามาถึง พระผู้มีพระภาคเจ้า ปกปักทั่วสิบหล้า! สำแดงอภินิหารเพื่อโปรดสรรพสิ่งและนำทางไม่ให้หลงทิศ! สรรพสัตว์ทั้งหลายล้วนอวิชชา ราวกับผู้หลงทาง! อาทิตย์! จันทรา!"
มีหลายกรณีที่แม้ว่าหัวใจจะหยุดเต้นไปแล้ว แต่มันก็สามารถกลับมาเต้นได้อีกครั้งผ่านการปั๊มหัวใจและการช็อกไฟฟ้าด้วยเครื่อง AED
แน่นอนว่า เมื่อภาวะหัวใจหยุดเต้นเกินขีดจำกัดเวลาไป มันก็จะนำไปสู่ความตายของอวัยวะและสมอง หากเป็นแบบนั้นแม้แต่เหล่าทวยเทพก็ไม่สามารถช่วยชีวิตพวกเขาได้
เหล่าแพทย์เองก็ล้มเลิกความคิดเรื่องการช่วยเหลือและวางมือบนหน้าอกและก้มศีรษะอย่างเงียบ ๆ
ทั่วทั้งห้องผู้ป่วย เหลือเพียงเสียงสะอื้นที่เจ็บปวดของคนในตระกูลอานและเสียงร้องบาดหูจากจอมอนิเตอร์อันยาวนาน
ดังนั้น เมื่อคนในตระกูลอานและกู้ชิวอี๋กำลังเศร้าโศกอยู่นั้น แถบยาวบนหน้าจอมอนิเตอร์ที่เดิมทีเป็นเส้นยาวก็เกิดความผันผวนที่แทบจะมองไม่เห็นออกมา!
อย่างไรก็ตาม เส้นความผันผวนนี้มองยากอย่างยิ่งจึงทำให้ไม่มีใครมองเห็นมัน
แต่ต่อมา หลังจากเกิดความผันผวนนั้น ECG ก็แสดงความผันผวนที่มากขึ้นมาอีกครั้ง!
ในเวลานั้นเอง เสียงเตือนดังยาวจากหน้าจอมอนิเตอร์ก็หยุดลงกะทันหัน...

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...