ด้วยเหตุนี้ เขาจึงค่อยตัดสินใจว่าไม่ว่าอย่างไรก็จะลองใช้ยาช่วยหัวใจนี้ดู
นั่นเพราะ นี่คือความหวังสุดท้ายของพ่อแล้ว
นายหญิงใหญ่ไม่คาดคิดว่าลูกชายของเธอจะหยาบคายกับหงเทียนซือแบบนี้ แต่ว่า เมื่อเธอคิดว่ากู้ชิวอี๋เป็นคู่หมั้นของหลานชายเธอ เธอก็รู้สึกว่า หญิงสาวที่ดีแบบนี้ไม่น่าจะพูดจาไร้สาระ
เมื่อเห็นว่าอานโฉงชิวเอายาเข้าปากสามีของเธอ เธอก็ไม่ได้พูดอะไร
ในใจของเธอ ไม่ว่ายานี้จะได้ผลหรือไม่ก็ตาม เธอก็จะไม่ต่อว่าลูกชายหรือกู้ชิวอี๋
ทุกคนในครอบครัวนี้ ต่างก็ปรารถนาที่จะให้บ้านนี้ดีขึ้นไป แม้แต่กู้ชิวอี๋ที่พบกันเป็นครั้งแรกก็ยังมีจิตใจหวังดีต่อตระกูลอาน ดังนั้น ไม่ว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร เธอก็ล้วนสามารถยอมรับมันได้
ในขณะนี้ ในใจของคนส่วนใหญ่ต่างก็ได้ละทิ้งการดิ้นรนพยายามไปแล้ว
มีเพียงแค่กู้ชิวอี๋และอานโฉงชิวเท่านั้นที่กังวลอย่างที่สุด
หงเทียนซือด้านหนึ่งถอนหายใจ อีกด้านหนึ่งยังคงหลับตาและท่องบทสวดเนื้อหาเกี่ยวกับพระพุทธเจ้าไปนับไม่ถ้วน
ในเวลานี้ ยาช่วยหัวใจได้ละลายอย่างรวดเร็วในปากของอานฉี่ซาน และผลของยาก็เริ่มแพร่กระจายไปในร่างกายของเขา
แต่ในเวลานี้เอง หัวใจของเขาก็เต้นอ่อนลงสุดขีด จนในที่สุดมันก็หยุดลงอย่างสมบูรณ์
บนเครื่องมือตรวจสอบ คอลัมน์ ECG กลายเป็นเส้นตรงทันที และเครื่องก็ส่งสัญญาณเตือนดังเสียดหูขึ้นมา
ในเวลานี้ ความหวังทั้งหมดของตระกูลอานก็พังทลายลงอย่างสมบูรณ์
นายหญิงใหญ่อดไม่ได้ที่จะร้องไห้ออกมาเต็มหน้า
แม้แต่อานโฉงชิวเองก็หมดหวังลงอย่างสมบูรณ์และก้มศีรษะด้วยความเจ็บปวด
หงเทียนซือขยับริมฝีปากแล้วเปลี่ยนการทำสมาธิเป็นการอ่านออกเสียงและพูดด้วยเสียงสูงว่า “เมื่อเวลามาถึง พระผู้มีพระภาคเจ้า ปกปักทั่วสิบหล้า! สำแดงอภินิหารเพื่อโปรดสรรพสิ่งและนำทางไม่ให้หลงทิศ! สรรพสัตว์ทั้งหลายล้วนอวิชชา ราวกับผู้หลงทาง! อาทิตย์! จันทรา!"
มีหลายกรณีที่แม้ว่าหัวใจจะหยุดเต้นไปแล้ว แต่มันก็สามารถกลับมาเต้นได้อีกครั้งผ่านการปั๊มหัวใจและการช็อกไฟฟ้าด้วยเครื่อง AED
แน่นอนว่า เมื่อภาวะหัวใจหยุดเต้นเกินขีดจำกัดเวลาไป มันก็จะนำไปสู่ความตายของอวัยวะและสมอง หากเป็นแบบนั้นแม้แต่เหล่าทวยเทพก็ไม่สามารถช่วยชีวิตพวกเขาได้
เหล่าแพทย์เองก็ล้มเลิกความคิดเรื่องการช่วยเหลือและวางมือบนหน้าอกและก้มศีรษะอย่างเงียบ ๆ
ทั่วทั้งห้องผู้ป่วย เหลือเพียงเสียงสะอื้นที่เจ็บปวดของคนในตระกูลอานและเสียงร้องบาดหูจากจอมอนิเตอร์อันยาวนาน
ดังนั้น เมื่อคนในตระกูลอานและกู้ชิวอี๋กำลังเศร้าโศกอยู่นั้น แถบยาวบนหน้าจอมอนิเตอร์ที่เดิมทีเป็นเส้นยาวก็เกิดความผันผวนที่แทบจะมองไม่เห็นออกมา!
อย่างไรก็ตาม เส้นความผันผวนนี้มองยากอย่างยิ่งจึงทำให้ไม่มีใครมองเห็นมัน
แต่ต่อมา หลังจากเกิดความผันผวนนั้น ECG ก็แสดงความผันผวนที่มากขึ้นมาอีกครั้ง!
ในเวลานั้นเอง เสียงเตือนดังยาวจากหน้าจอมอนิเตอร์ก็หยุดลงกะทันหัน...

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...
เฮเลน่า แม่งก่น่ารังเกียจเกิ้น...
เฮเลน่ามึงก้ฝันกลางวันเกิ้น ถามหน่อยสู้ไรกับนานาโกะหรือกู้ซิวอิ้วอีกได้บ้าง เรื่องนี้ผู้หญิงแม่งก้มโนเก่งเกิน คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับพระเอก 555...
แล้วตู้ไหชิง ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไอซูเต้าขอแต่งงานหรอ ไม่รู้คนเขียน หรือคนแปลที่แปลมั่ว ซูเต้า ไม่เคยขอใครแต่งงาน แล้วไห่ชิงนั้นไม่ได้เรียกว่าขอแต่งงานหรอกหรอ 555...
พระเอกมันเป้นห่วงความรุ้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น ไม่อยากให้เศร้าใจมากขนาดนี้น ทำไมไม่แต่งงานกับนานาโกะไปเลยล่ะ ขัดใจ ถ้าเป้นครอบครัวอื่นอยากยกความดีความชอบให้ลูกสาวอีกฝ่ายก้ไมาแปลก แต่ครอบครัวนานาโกะยังไงต่อให้ไม่ยกความดีความชอบให้นานาโกะ พ่อนานาโกะก้รักนานาโกะมากอยุ่ล่ะ แคร์ความรู้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น แต่งงานไปนานาโกะไปเลย ได้จบๆ 555...
บางที อ.ก้เขียนลำเอียงเกินไป วานพั่วจวิ้นทำงานแค่ตายจนกว่าจะได้ยามา แต่ซูรั่วรี่ไม่ได้ทำไรเลย มาถึงก้ได้ยาล่ะ 555...
หม่าหลังนเอ๋ย หม่าหลัน!! คุณมึงมีสิทธิ์ไปสอนคนอื่นด้วยหรอ ตัวคุณมึงเองยังทำที่พูดไม่ได้เลย ยังมีน่าไปสอนคนอื่น 555 สนุกมาๆเลยครับ เรื่องแรกเลยที่อ่านแล้วอินขนาดนี้ ขอบคุณที่ทำออกมาให้อ่านครับ แต่ปรับให้ผญ.ที่เข้าหาพระเอก ไม่ต้องลุกหนักเกินไป มันดูน่าเบื่อ ดูขัดใจกับคนอ่าน เรื่องรักที่มีแต่พระเอกเข้าใจได้ แต่เรื่องที่อ่อยพระเอกขั้นสุด มันดูน่าเบื่อเกินไป ไม่ฟิน...
หม่าหลังนมากก...
สะใจมากกก...