เสียงร้องแสบหูที่ดังขึ้นไม่หยุดเมื่อครู่นี้ จู่ๆก็หายไปทันใด จนทำให้ในเวลานี้ ทุกคนอดไม่ได้ที่จะหันไปมองหน้าจอมอนิเตอร์
ในเวลานี้ บทสวดอันเร่าร้อนของหงเทียนซือเองก็หยุดลงกะทันหัน
เดิมทีเขาคิดใช้บทสวดของตัวเองเพื่อส่งอานฉี่ซานในการเดินทางครั้งสุดท้าย แต่เขาไม่คาดคิดเลยว่า เรื่องนี้จะยังมีการเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันเกิดขึ้นได้!
ก่อนที่คนในตระกูลอานจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น พวกเขาก็ได้ยินแพทย์ผู้ดูแลชี้ไปที่ ECG ที่เริ่มผันผวน แล้วพูดด้วยความตื่นเต้นว่า "อัตราการเต้นของหัวใจของคุณท่านกลับมาแล้ว! อัตราการเต้นของหัวใจของคุณท่านกลับมาแล้ว!!!"
ดังนั้นทุกคนถึงได้เห็นว่าเส้น ECG ที่แต่เดิมเป็นเส้นตรงได้เริ่มกระเพื่อมขึ้นอีกทั้งยังมีระยะใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ!
ทุกคนในตระกูลอานต่างหลั่งน้ำตาด้วยความยินดีทันที นายหญิงใหญ่รีบวิ่งไปข้างหน้าอย่างตื่นเต้น เธอมองไปที่หน้าอกของสามีที่เริ่มมีสัญญาณหายใจ จนตัวเธอยิ่งประหลาดใจมากขึ้นไปอีก เธอรีบก้าวไปข้างหน้าและจับมือเขา จากนั้นก็ร้องไห้และพูดว่า "ฉีซาน...คุณได้ยินฉันไหม?"
แพทย์รีบรุดไปข้างหน้าและพูดว่า “นายหญิง คุณอย่าตื่นเต้นเกินไป หัวใจของคุณท่านแค่กลับมาเต้นเท่านั้น เรายังไม่แน่ใจว่าร่างกายของเขาจะฟื้นตัวไปได้ไกลแค่ไหน ดังนั้นพวกเราจะต้องทำการตรวจสอบระบบในร่างกายของคุณท่านอยู่อีก!”
ขณะที่พูด เขาก็อดไม่ได้ที่จะเตือนว่า “นายหญิง สภาพร่างกายของคุณท่านแย่เกินไป หากคุณท่านยากที่จะฟื้นขึ้นมาได้ คุณเองก็ควรเตรียมใจไว้บ้าง...”
นายหญิงใหญ่ถามอย่างตระหนก “เขาจะไม่ตื่นขึ้นจริงๆหรือ?”
แพทย์พูดด้วยความจริงจังอย่างยิ่งว่า “เรื่องนี้ผมรับประกันกับคุณไม่ได้ นั่นเพราะสุขภาพของคุณท่านตอนนี้แย่มาก…”
เมื่อพูดถึงตรงนี้ เขาก็รีบปรับสีหน้าให้หนักแน่นและโพล่งออกมาอย่างรวดเร็ว “แต่คุณไม่ต้องกังวล พวกเราจะพยายามอย่างดีที่สุดในการรักษาคุณท่าน!”
เมื่อเสียงของหมอจบลง เขาก็ได้ยินเสียงของอานโฉงชิวตะโกนขึ้นด้วยความตื่นเต้นทันทีว่า "พ่อฟื้นแล้ว!!"
ทุกคนที่แต่เดิมกำลังฟังแพทย์ด้วยสีหน้ากังวล พอได้ยินเสียงตะโกนของอานโฉงชิวก็รีบมองไปที่เตียงผู้ป่วยทันที
“คุณหนูกู้?!” อานฉีซานถามด้วยความประหลาดใจ “คุณหนูกู้คนไหน?”
อานโฉงชิวชี้ไปที่กู้ชิวอี๋อย่างรวดเร็วและเอ่ยแนะนำว่า “พ่อ ท่านนี้ก็คือคุณหนูกู้”
พูดไป เขาก็เสริมว่า "ใช่ครับพ่อ คุณหนูกู้เป็นคู่หมั้นของเฉินเอ๋อ!"
อานฉีซานมองดูเขาอย่างว่างเปล่าและถามว่า "เฉินเอ๋อ?! เฉินเอ๋อคนไหน?! เป็นเฉินเอ๋อหลานชายของฉันรึเปล่า?!"
อานโฉงชิวพยักหน้าและรีบกล่าวว่า “ใช่ครับพ่อ เป็นเฉินเอ๋อหลานชายของพ่อ”
ขณะที่เขาพูด เขาก็รีบชี้ไปที่กู้ชิวอี๋และพูดกับอานฉีซาน "พ่อครับ นี่คือคุณหนูกู้ เธอคือคู่หมั้นในวัยเด็กของเฉินเอ๋อที่พี่สาวหมั้นหมายไว้ พ่อรู้เรื่องนี้ไหม?"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...