ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4180
เสียงร้องแสบหูที่ดังขึ้นไม่หยุดเมื่อครู่นี้ จู่ๆก็หายไปทันใด จนทำให้ในเวลานี้ ทุกคนอดไม่ได้ที่จะหันไปมองหน้าจอมอนิเตอร์
ในเวลานี้ บทสวดอันเร่าร้อนของหงเทียนซือเองก็หยุดลงกะทันหัน
เดิมทีเขาคิดใช้บทสวดของตัวเองเพื่อส่งอานฉี่ซานในการเดินทางครั้งสุดท้าย แต่เขาไม่คาดคิดเลยว่า เรื่องนี้จะยังมีการเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันเกิดขึ้นได้!
ก่อนที่คนในตระกูลอานจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น พวกเขาก็ได้ยินแพทย์ผู้ดูแลชี้ไปที่ ECG ที่เริ่มผันผวน แล้วพูดด้วยความตื่นเต้นว่า "อัตราการเต้นของหัวใจของคุณท่านกลับมาแล้ว! อัตราการเต้นของหัวใจของคุณท่านกลับมาแล้ว!!!"
ดังนั้นทุกคนถึงได้เห็นว่าเส้น ECG ที่แต่เดิมเป็นเส้นตรงได้เริ่มกระเพื่อมขึ้นอีกทั้งยังมีระยะใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ!
ทุกคนในตระกูลอานต่างหลั่งน้ำตาด้วยความยินดีทันที นายหญิงใหญ่รีบวิ่งไปข้างหน้าอย่างตื่นเต้น เธอมองไปที่หน้าอกของสามีที่เริ่มมีสัญญาณหายใจ จนตัวเธอยิ่งประหลาดใจมากขึ้นไปอีก เธอรีบก้าวไปข้างหน้าและจับมือเขา จากนั้นก็ร้องไห้และพูดว่า "ฉีซาน...คุณได้ยินฉันไหม?"
แพทย์รีบรุดไปข้างหน้าและพูดว่า “นายหญิง คุณอย่าตื่นเต้นเกินไป หัวใจของคุณท่านแค่กลับมาเต้นเท่านั้น เรายังไม่แน่ใจว่าร่างกายของเขาจะฟื้นตัวไปได้ไกลแค่ไหน ดังนั้นพวกเราจะต้องทำการตรวจสอบระบบในร่างกายของคุณท่านอยู่อีก!”
ขณะที่พูด เขาก็อดไม่ได้ที่จะเตือนว่า “นายหญิง สภาพร่างกายของคุณท่านแย่เกินไป หากคุณท่านยากที่จะฟื้นขึ้นมาได้ คุณเองก็ควรเตรียมใจไว้บ้าง...”
นายหญิงใหญ่ถามอย่างตระหนก “เขาจะไม่ตื่นขึ้นจริงๆหรือ?”
แพทย์พูดด้วยความจริงจังอย่างยิ่งว่า “เรื่องนี้ผมรับประกันกับคุณไม่ได้ นั่นเพราะสุขภาพของคุณท่านตอนนี้แย่มาก…”
เมื่อพูดถึงตรงนี้ เขาก็รีบปรับสีหน้าให้หนักแน่นและโพล่งออกมาอย่างรวดเร็ว “แต่คุณไม่ต้องกังวล พวกเราจะพยายามอย่างดีที่สุดในการรักษาคุณท่าน!”
เมื่อเสียงของหมอจบลง เขาก็ได้ยินเสียงของอานโฉงชิวตะโกนขึ้นด้วยความตื่นเต้นทันทีว่า "พ่อฟื้นแล้ว!!"
ทุกคนที่แต่เดิมกำลังฟังแพทย์ด้วยสีหน้ากังวล พอได้ยินเสียงตะโกนของอานโฉงชิวก็รีบมองไปที่เตียงผู้ป่วยทันที
“คุณหนูกู้?!” อานฉีซานถามด้วยความประหลาดใจ “คุณหนูกู้คนไหน?”
อานโฉงชิวชี้ไปที่กู้ชิวอี๋อย่างรวดเร็วและเอ่ยแนะนำว่า “พ่อ ท่านนี้ก็คือคุณหนูกู้”
พูดไป เขาก็เสริมว่า "ใช่ครับพ่อ คุณหนูกู้เป็นคู่หมั้นของเฉินเอ๋อ!"
อานฉีซานมองดูเขาอย่างว่างเปล่าและถามว่า "เฉินเอ๋อ?! เฉินเอ๋อคนไหน?! เป็นเฉินเอ๋อหลานชายของฉันรึเปล่า?!"
อานโฉงชิวพยักหน้าและรีบกล่าวว่า “ใช่ครับพ่อ เป็นเฉินเอ๋อหลานชายของพ่อ”
ขณะที่เขาพูด เขาก็รีบชี้ไปที่กู้ชิวอี๋และพูดกับอานฉีซาน "พ่อครับ นี่คือคุณหนูกู้ เธอคือคู่หมั้นในวัยเด็กของเฉินเอ๋อที่พี่สาวหมั้นหมายไว้ พ่อรู้เรื่องนี้ไหม?"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...