ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4182
เมื่ออานฉีซานพูดมาจนถึงตอนนี้ ในใจของเขาเต็มไปด้วยหลากอารมณ์ความรู้สึก
พูดจบเขาก็ถอดหน้ากากออกซิเจนออกโดยตรง จากนั้นก็ประสานมือและโค้งคำนับให้กู้ชิวอี๋เล็กน้อย ก่อนจะพูดอย่างซาบซึ้ง “คุณหนูกู้ เธอช่วยชีวิตฉันเอาไว้ เรียกว่าเป็นความกรุณาอันยิ่งใหญ่เกิดกว่าแค่คำว่าขอบคุณ ฉันอานฉีซานเองไม่ชอบพูดจาเปล่าประโยชน์หรืออ้อมค้อม แต่ฉันสัญญาได้เพียงว่า ต่อไปในอนาคต ไม่ว่าจะเป็นตอนไหน ขอแค่เธอต้องการ ทุกคนในตระกูลอาน จะไม่มีทางปฏิเสธ!"
ทันทีที่อานโฉงชิวได้ยินเรื่องนี้ เขาในฐานะลูกชายคนโตของตระกูลเองก็โค้งคำนับให้กู้ชิวอี๋ทันทีและพูดด้วยความเคารพว่า “คุณหนูกู้ จากนี้หากต้องการให้ตระกูลอานช่วยเหลือเรื่องใด สามารถบอกฉันโดยตรงได้เลย!”
กู้ชิวอี๋ไม่คาดคิดว่า ผู้อาวุโสสองคนของเย่เฉินจะคำนับเธอ ดังนั้นเธอจึงตกใจกลัวเล็กน้อยและรีบพูดว่า "คุณทั้งสองเป็นผู้อาวุโสของพี่เย่เฉิน ก็ถือเป็นผู้อาวุโสของฉันเช่นกัน อย่าได้เกรงใจเลยค่ะ...เรื่องนี้...เรื่องนี้คือสิ่งที่ฉันควรทำ ... "
นายหญิงใหญ่เอ่ยอย่างซาบซึ้ง "เด็กดี... ยาวิเศษเช่นนี้ ไม่ว่าจะอยู่ในมือใครก็ตามล้วนมีค่าล้ำเมือง...หนูให้ยานี้แก่เราอย่างไม่เห็นแก่ตัว ก็ถือว่าเป็นผู้มีพระคุณที่ยิ่งใหญ่ของตระกูลอานเรา..."
ขณะที่เธอพูดไปก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ “ในตอนนั้นเฉิงซีบอกว่าตระกูลกู้ของหนูให้ความสำคัญกับคุณธรรมน้ำใจ คิดไม่ถึงจริงๆว่า ตระกูลกู้ของหนูหลายปีมาแล้วจะยังไม่เลิกตามหาเฉินเอ๋อ...ช่างเป็นผู้มีคุณธรรมน้ำใจที่ลึกซึ้งจริงๆ..."
กู้ชิวอี๋ยิ้มน้อยๆแล้วพูดด้วยความเขินอายอยู่บ้างว่า "พ่อแม่ของหนูบอกหนูตั้งแต่เด็ก ว่าเมื่อหนูโตขึ้นจะต้องแต่งงานกับพี่เย่เฉิน ดังนั้นในหัวใจของหนู เขาเป็นคู่หมั้นของหนูเสมอมา การได้พบเขาและแต่งงานกับเขาคือความศรัทธาที่หนูยึดมั่นมาตลอด 20 ปี"
ทันทีที่กู้ชิวอี๋พูดเช่นนี้ ตระกูลอานก็ล้วนต้องถอนหายใจ
กรอบตาของนายหญิงใหญ่เปียกชื้นและอดสะอื้นไม่ได้: "หลายปีผ่านไปแล้ว ไม่รู้ว่าตอนนี้เฉินเอ๋ออยู่ที่ไหน..."
อย่างไรก็ตาม สำหรับผู้ที่เข้าใจหินหยกจริงๆแล้วล่ะก็ กำไลข้อมือนี้ ถือว่าเป็นเพดานของทุ่งหยกทั้งหมดแล้ว
หินหยกนั้นมีหลายชนิด หลายสีเมื่อทำการศึกษามากขึ้นเรื่อยๆ แต่ในบรรดาผู้ที่เล่นหยก ทุกคนล้วนรู้ดีว่า หยกจักรพรรดินั้นคือราชาของหยกทุกชนิด
ไม่มีวัสดุใดที่สามารถเข้าถึงระดับหยกจักรพรรดิได้ อีกทั้งยังมีส่วนน้อยอย่างยิ่งที่จะสามารถเอามาทำเป็นกำไลได้
วัสดุของหยกนั้นไม่เหมือนโลหะ มันเกิดจากหินธรรมชาติ มีหลากสี อีกทั้งวัสดุส่วนใหญ่จะส่งผลให้สีมีความแตกต่างกันไปเป็นอย่างมาก อีกทั้งด้านในยังง่ายมากที่จะมีรอยแตก รอยด่าง คล้ายมีดอกฝ้ายอยู่ภายใน
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...
เฮเลน่า แม่งก่น่ารังเกียจเกิ้น...
เฮเลน่ามึงก้ฝันกลางวันเกิ้น ถามหน่อยสู้ไรกับนานาโกะหรือกู้ซิวอิ้วอีกได้บ้าง เรื่องนี้ผู้หญิงแม่งก้มโนเก่งเกิน คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับพระเอก 555...
แล้วตู้ไหชิง ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไอซูเต้าขอแต่งงานหรอ ไม่รู้คนเขียน หรือคนแปลที่แปลมั่ว ซูเต้า ไม่เคยขอใครแต่งงาน แล้วไห่ชิงนั้นไม่ได้เรียกว่าขอแต่งงานหรอกหรอ 555...
พระเอกมันเป้นห่วงความรุ้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น ไม่อยากให้เศร้าใจมากขนาดนี้น ทำไมไม่แต่งงานกับนานาโกะไปเลยล่ะ ขัดใจ ถ้าเป้นครอบครัวอื่นอยากยกความดีความชอบให้ลูกสาวอีกฝ่ายก้ไมาแปลก แต่ครอบครัวนานาโกะยังไงต่อให้ไม่ยกความดีความชอบให้นานาโกะ พ่อนานาโกะก้รักนานาโกะมากอยุ่ล่ะ แคร์ความรู้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น แต่งงานไปนานาโกะไปเลย ได้จบๆ 555...
บางที อ.ก้เขียนลำเอียงเกินไป วานพั่วจวิ้นทำงานแค่ตายจนกว่าจะได้ยามา แต่ซูรั่วรี่ไม่ได้ทำไรเลย มาถึงก้ได้ยาล่ะ 555...
หม่าหลังนเอ๋ย หม่าหลัน!! คุณมึงมีสิทธิ์ไปสอนคนอื่นด้วยหรอ ตัวคุณมึงเองยังทำที่พูดไม่ได้เลย ยังมีน่าไปสอนคนอื่น 555 สนุกมาๆเลยครับ เรื่องแรกเลยที่อ่านแล้วอินขนาดนี้ ขอบคุณที่ทำออกมาให้อ่านครับ แต่ปรับให้ผญ.ที่เข้าหาพระเอก ไม่ต้องลุกหนักเกินไป มันดูน่าเบื่อ ดูขัดใจกับคนอ่าน เรื่องรักที่มีแต่พระเอกเข้าใจได้ แต่เรื่องที่อ่อยพระเอกขั้นสุด มันดูน่าเบื่อเกินไป ไม่ฟิน...
หม่าหลังนมากก...
สะใจมากกก...